Monday, April 7, 2014

Wattdpak?


So, kahit sino ngayon pwede na maging writer?

Naglipana kasi ang mga Pinoy writers lately. Mga galing Wattpad na napadpad sa publications ang mga akda. Maganda sana kasi may pool tayo ng talents. Pero pag nakikita ko ang tumpok ng mga libro nila kapag napapadaan ako sa NBS, napapailing talaga ako.

So, kahit sino ngayon pwede na maging writer? Seryaslee?! Paki-ekpleyn!

Parang tumaas ang energy ng kajologan lately. I mean look at the books. Mga young adults ang target audience nila. Sa abroad nga sangkatutak na ang young adult novels. May mga teenage drama queens, romantic novels, sword and sorcery, detective stories, dystopian novels. Lahat na talaga ng kategorya sinakop na nila. Eh parang pare parehas naman ng kwento. Konting konti na lang mahihirapan ka na idistinguish si Katniss kay Tris, parang Gandalf x Dumbledore lang pero girl power ang peg.

At ayun nga walang pinagkaiba sa local market. Puro mga teenage drama na may halong gangster at kapangitan diaries at kung ano pang kaekekan. Ok, fine. Di ko pa nabasa nagrereklamo na ako. Di ko naman siguro kelangan basahin lahat ng Precious Romance para maappreciate ang love story. I'm sure nareplicate idea na yan. Napapalitan lang ng leads, I'm sure sa dulo ng kwento may kasalan din sa beach man o simbahan o garden. May mamamatay na kontrabida na mahuhulog sa helicopter o sa 17th floor at lalapain ng mga alligators ang katawan nya sa sapa pagkahulog nito.

Di ko naman masisisi ang Wattpad sa pagkunsinti sa ganitong kajologan. At least di mga jejemons ang writers natin ngayon. Baka lumagpas sa -40 ang literacy rate natin. It's all good. Dahil may karapatan tayong makapagpahayag ng sariling pananaw. Magsulat ka hanggang gusto mo. May magtyatyaga naman magbasa nyan.

Gusto ko lang naman eh makabasa ulit ng something original. Kahit hindi out of this world experience. Yung iba naman ang point of view. Hindi yung ang dilemma ni ateng eh kung mas type nya yung zombie o yung leprechaun. Make me believe in magic. Make me fly. Make me fall in love again.

So, kahit sino ngayon pwede na maging reviewer? Sorry naman.

____________________
Photo by Vitto Christaldi via Flickr.

Monday, March 31, 2014

An Open #mema Letter

Hello Blogosphere,

We meet again. It's been years since we last saw each other. Or so it seems. I haven't spoken to you and I did it on purpose I guess. I've been trying to control myself. My temper actually. Part of my  Dagdag Maturity program. Not because I'm 32 in a few months. (Oh gosh mawawala na ako sa kalendaryo). Because I really need it. For peace of mind. Choz.

I still do rant at times. Uncontrollable fits of rage. It's a sort of release for me. But I can't always limit myself to 140 characters. And somehow, social media has become scarier. I mean yah know, I can do whatever I want on the web but that would have an impact on my personal life. Like people will dig in and people will find things out. Like what you did on that party three years ago. Or what you said that night at Tagaytay. 

I'm extremely afraid how this will impact my career. I have LinkedIn and Jobstreet and I know people have the tendency to look into your other social media persona apart from these two. It's like a huge ring where everything is connected. It's the innernetz for gawd's sake.

Ok fine. Maybe I'm overreacting. But I do have plans to grow up in my career. And it doesn't help if I'm angry all the time. I'm looking for inner peace. Clarity, serenity, and all that shiz as well. But that won't stop me from writing my personal opinions, k? Last time I checked I still have the right to makapagpahayag ng sariling pananaw. I'll just make it non-ranting. I will try. I pramiz!

So stick around. I'll be back on track. Not a daily thing though but I'll be back. Back with the crazy, non-offensive, nonsense drafts.

Respectfully yours,
Athan

Monday, February 3, 2014

Fortune Cookie


Kahit tapos na ang Christmas nagmomonito monita pa rin kami sa office. Bakit ba? Walang basagan ng trip. Dahil every day is Christmas.

Last Friday something Chinese ang kategorya bilang Chinese new year. Anything mema worth fifty pesos lang naman except the following: bagua, tikoy, at hopia. Dahil may phobia yata sila sa anything related kay Kris Aquino. At for sure kasi mag-e-Eng Bee Tin ang mga tao pag walang restrictions. For three consecutive weeks kasi puro foodelya na lang nabubunot ko. Pwede ba magdiet naman kahit minsan.

Anyway, effort tlga ako maghanap ng memang Chinese. Nakakuha ako ng Chinese checkers na slightly above and beyond sa agreed price range. At feeling ko ako lang naman ang geeky na makakaisip ng mga ganyang bagay.

And for what?

Nakakuha ako ng shining shimmering Horse keychain. Eh year of the Dog kaya ako hohoh. Ok na, kasi baka itong kabayong ito ang magtawid ng swerte sa akin sa taon ng wooden Horse.

But wait there's more.

May kalakip pa na dalawang fortune cookie ito.

Fact: Never pa ako nakakuha ng porchun cookie evarrr. As if may cosmic powers preventing me from having one. Mehganong mga conclusion eh. Pwede ba to kainin?

So binuksan ko ang isang tetrapakete nagtatago ng isang fortune cookie. Nasa loob ang isang mumunting cookie in some reddish color na di ko mawari kung burgundy, maroon or burnt sienna. Kelangan specific ang kwento ko eh bakit  ba?

Ayaw ko sana buksan kasi alam mo yun yung tipong meron kang kaOChan na ayaw mo galawin yung food. Anjan lang sya, display. Ganyan.

*Crack*

Nasa loob ang isang maliit na papel. May nakasulat.



Ayyy baka winning combo to sa lotto. Baka its my turn na para bumili ng condo aa Taguig. Atzif. Kung sana tumataya ako db. Lotto helps those who help themselves.

But wait there's more. Meron pa nakasulat sa other side.


"Be wary of people who tell you what you want to hear. They are only after their own interests."

Swak na swak sa nararamdaman ko. Alam mo yung paulit ulit kang pinapaasa at niloloko? I have my eyes on you. Yea ikaw nga. Ateng saleslady sa Landmark! Di mo na ako maloloko ulet!

Cold reading. Yung mga hula na napaka general lang eh kahit sino pwede makarelate. Usong uso pag mga new year. Iniinvite pa sa mga talkshows.

Maganda ang taon para sa mga pinanganak sa year of the Tiger. Magiging maganda ang negosyo mo this year. May parating na taong magmamahal sayo ng wagas. Magkakapera ka. May mabubuntis na starlet. May ikakasal na callcenter agent. Kahit ako kaya ko manghula ng ganyan. Wag masyado magpapaniwala.

Mabuti na lang masarap yung fortune cookie. Strawberry flavored sugar wafer. Dahil ang kapalaran ay nakalaan lamang sa mga taong kayang lunukin ang kahit anong ihain sa kanila; flavored man o vanilla ang fortune cookie nila.

*Burp*

Monday, January 27, 2014

Dumedexter Doria


Kung may Celia Rodriguez tayo na pang-altasociedad lang ang peg, bihisan mo man ng basahan ay angat pa rin ang kasushalan; at may Lilia Cuntapay tayo na pangmahirap lang ang peg, damitan mo man ng ginto eh litaw pa rin ang kahirapan; syempre papayag ba tayong mga middle class na walang kakatawan sa atin? Not to diss madam Celia and madam Lilia, love ko sila pareho pero di sila ang kampyon naming pang average at 'pwede na' na mga mamamayan. Nanjan naman si Dexter Doria.

Ayon kay ateng Wanda, laging middle class ang role ni Dexter Doria. Teka sino nga ba si Dexter? Nakakalito ang pangalan nya kasi panglalaki pero babae. Anyway, sya nga daw yung laging middle class ang role. Kasi pag yumaman syas duda ka na yumaman siya dahil sa jueteng, sakla o pagbebenta ng mga pekeng ginto at kung anek-anek na klaseng estafa. Kapag naging mahirap naman eh ganon din. Kaya middle class na lang. Madalas sya yung mamasang sa mga chipanggang beerhouse o massage spa na may extra service. Lead majongera o nagpapatakbo ng illegal gambling. Pyramiding queen o di kaya asawa ng goon na smuggler ng fake iPhones. Pwede rin syang malupit na tiyahin. Kung mabait naman ang role nya eh pwede syang kapitan ng baranggay o kaya kumadrona o chismosang guidance counselor. Sa totoo lang, malaki ang playing field nya kung sa dami ng possible roles lang naman ang pag-uusapan. Dahil napakalaki ng middle class.

Noong taong 2012, naitala ng SWS na nasa 69% ng combined number ng families sa Pilipinas ang Class C at Class D. Masasabing masa ang middle class. Ngunit bakit ang 1% lang na altasociedad ang nagpapatakbo sa bansa natin? Powerless ka kung di ka Ayala, Lopez, Aquino o Romualdez. Asan ang demokrasya jan? Asan ang boses ng masa? Napupunta lang sa mga bobong mambabatas at mapagsamantalang administrasyon. Dahil mas bobo ang masa sa pagluklok nyan sa pwesto nila. Wala ka na magagawa. Ginusto natin yan eh.

Nung pumutok ang Napoles pork barrel scam, halos lahat ng tao may sari sariling konsepto. Lahat may masasabi at gustong sabihin. Pero lahat ba may sense? Natatawa ako dun sa mga nainterview na mga squatter. Galit na galit sila kay Napoles dahil ninanakaw daw ni Napoles ang pera nila. Preno muna. Ang pork barrel na pinag-uusapan eh yung allocation ng mga nakolektang buwis. Di ko naman minamata na lahat ng squatter ay di nagbabayad ng buwis. Marami pa rin, indirectly siguro mula sa mga pinapataw na taxes sa bilihin. O di kaya gaya din ng karamihan sa ating middle class na binabawasan buwan-buwan, taun-taon mula sa compensation natin. Napakasakit kaya na nasa 20-32% ng kinikita mo ay inaawas tapos malalaman mo ginagamit lang ng mga senador para sa pansarili nilang gastos gaya ng pagsali ng isang special effects movie sa MMFF. Tapos ang lakas pa ng loob magdrama sa kamara. Ang mga mayayaman lang ang yumayaman sa Pilipinas. Yung bilyun bilyon nga ang kinikita sa sports eh ieexempt pa sa tax. Tapos yung sumali sa singing contest sa ibang bansa eh itatax nila. Double standard. 

Going back sa mga squatter na nagrereklamo. Mabuti pa nga sila nabibigyan sila ng mga housing kahit pa sa labas ng Maynila. At least may sarili silang bahay. Ang altasociedad naglalakihan ang mga mansyon sa kani kanilang mga hacienda. Pero tayong mga middle class eh karamihan nangungupahan sa mga apartment. Walang pambili ng sarili nilang bahay. Ok lang naman kahit sa barung barong ka lang nakatira basta't kasama mo ang pamilya mo. Pero kung susuportahan sana ng gobyerno na makapagpatayo ng bahay ang malaking bulto ng source ng income nila. Parang give back lang ganyan.

Kung di mo naman ikakayaman ang problema, pagtawanan mo na lang. Sabi nga ni Senyora Santibanez, madami na ang mga hampaslupa sa bansa natin. Paboritong show: Be Careful with my Heart. Paboritong perfume: Aficionado. Paboritong fastfood: KFC at Mang Inasal, for the extra rice and gravehhh! National Anthem: Pusong Bato. Hobby: shopping sa 3-day sale, ukays at CD-R King. Paboritong ulam ng hampaslupa: corned beef with patatas daw. Siguro true yung karamihan jan. Dahil isa lang ang totoo, wais tayong mga middle class. Walang masama sa pagiging praktikal. Viva Lumen! Saka masarap kaya ang corned beef na maraming patatas at sibuyas. Lalo na yung Purefoods. Mejo umay na ang Argentina na di ko na mawari kung karne pa talaga. Gutom na ako.

Kaya rin siguro marami ang nagpapakasocial climber na lang. Para makaangat lang sa kinasadlakang lusak hahah. Sila yung umaastang social. Pero bihisan mo man ng ginto ang isang Lilia Cuntapay mangangamoy pa rin ang baho nya. Hoy hindi social climber si lola Lilia ha. Exagg ko lang. Yung mga tipong pag sweldo makatambay sa Starbucks wagas pero pag pecha de peligro half rice at free soup lang ang tinitira. Wag ganon ha. Wag masyadong tatanga tanga sa paggastos. Wala ka mapapatunayan sa Caramel Macchiato mo hija.

Sa hinaba haba ng rant, eh sa hustisya din ang tuloy. Sigaw ng masa, hustisya para sa middle class. Katarungan para kay Dexter Doria! Say no Pusong Bato! Penge ng corned beef! Katarungan kay Dexter Doria! Katarungan!


____________________
Photo by Busog! Sarap!

Monday, January 13, 2014

Sunday, January 12, 2014

Yellow Dreams


May color ba ang mga dream sequences mo?

Usually di ko matandaan ang panaginip ko. Something about sa low zinc sa diet ko or something yata kaya di ko na natatandaan. Imagine sa 4-6 hours araw araw wala ako natatandaan saang Wonderland ako nagtungo.

Anyway kagabi naalala ko ang panaginip ko. Nasa labas daw kami ng kalsada namin at madami akong friends na kasama. Di ko sila kilala personally pero sabi ni direk eh friends ko daw sila. At ang weird lahat kami nakasuot ng yellow. Yes, lakas maka PNoy. Pero iba daw ang purpose namin. Magfaflashmob daw kami. 

Ewan ko pano pa kami makakaflashmob eh sobrang striking ng yellow sa crowd. Imagine may trenta katao na nakayellow sa isang mall, kahit pa watak watak yan eh mapapansin talaga ng mga tao. At eto pa, magkocostume pa daw kami. Dahil reunion episode daw ito ng Power Rangers. Weird I tells yah. Di ko nga maalala na naging power ranger pala ako choz. Pero ang favorite ranger ko naman lagi eh blue pero sa dream sequence na to Yellow Ranger ako. At kaya pala puro babae kasama ko dun. Parang tatatlong lalake lang kami.

Anyway ayun nga magkochoreograph daw muna kami sa isang bakanteng lote. Tapos nagising na ako. Mabuti na lang. Kung magiging Power Ranger ako, paano kaya ang kung kagaya ko yung nasa Bioman na camera ang weapon. Lakas kasi ng physical damage ng shutter ano?! Kalurks na weapon yun. Anong gagawin ko magpiprint muna ako ng piksur tapos ibuboomerang ko?

Yellow daw is the color of cowardice. I knerr, di naman ako matapang. Takot nga ako sa lumilipad na ipis eh hahah. Ikaw ba? Tapang mo ha! At yellow daw is the color of jealousy. San at kanino naman ako magseselos? Wala ako karapatan. Yellow din daw ay symbol ng wealth, nobility, optimism, and ambivalence. Though I don't hate yellow, I'd rather have amber. Urteh.

Ewan ko ba paano ko napanaginipan ito. Dahil siguro sa suot ko na yellow shirt-Chucks ensemble hahah. Sana may makapag-interpret ng panaginip ko.


____________________
Print by TracingHorses from society6

Saturday, January 11, 2014

iPhablet


2014 has just started and rumors have been spreading like wildfire about the new device Apple would be releasing within the year. By September we expect to see the new iPhone6 as scheduled. This has become an annual thing, ain't it? 

But what I'm excited about is the new phablet from Apple, to be released by May, if we believe the rumors to be true. This will be the first time Apple would be venturing in this size of market. They're calling it the iPhone phablet, though I really hate the word phablet, like the worst portmanteau evarrr! IKR! If this would be true, Apple would be calling it other than iPhablet, something they would market as cool. Like iPad Micro, or other.



It reportedly has a 4.9 inch display. It will run using the A7 chip currently used by iPhone5S. I'm not entirely sure of the details, everyone has their concept on the device. Still, take these with a grain of salt.

I really like the Samsung Note 3 but I'm not getting that. I'm not a fan of the whole Android market thingy. I'll just wait until we have an official word from Tim Cook. Until then, I'm shelving this together with unicorns and balrogs category.


____________________
Photos from aboutjailbreak.com and webparx.

Thursday, January 9, 2014

Empathy


Empathy is a gift, a friend once told me. Many times I feel I channel emotions of people around me. Yet my friend diagnosed me I am not an empath. Might be I am not gifted, nor do I exhibit heightened levels of understanding others' mental state.

But many times I feel I do. Not like a fantastical point of view where I experience their pain or anguish or glee. It's just that I feel I am easily influenced by their emotions. Like some sort of airborne virus.

Yet many times still I hold back on these emotions. Not showing any signs how I feel. I feel the emotions building up inside, about to erupt. And yet I do not show it off. Imagine Kristen Stewart, with an ever constipated look. I pass it off like it would do no harm. Not that I am numb, I feel them, I do. 

How can one appear numb when it is slowly killing him inside?


____________________
Photo by kingkongpong via Flickr.

Monday, December 30, 2013

Level Up


Rizal Day ngayon. Wala naman bumabati ng Happy Rizal Day, kasi hindi naman talaga happy ang occasion. We honor the death of our hero. Happy ba ang death? Anyway, bakit ba sa Pilipinas puro na lang nategi ang mga hero national heroes natin. Puro posthumous titles. Puro sila martir. Pati mga santo natin martir. Pati pambansang videoke song ni Roselle Nava with her carrier single na Bakit Nga Ba Mahal Kita, pangmartir din? Di ba tayo pwede magkaron ng hero na nagtaguyod muna ng isang reporma at nakapagpausad ng pag-unlad bago sya mategi?

2013 has been a bumpy year. Maraming dapa at tapilok na naganap. Sad pero nangyayari talaga. Tatanggapin mo na lang ba? Hindi porke't natumba ka eh maglulupasay ka na lang. Tatayo ka rin eventually. Walang nagtagumpay nang walang natututunan sa mga pagkakamali. To err is human, sabi nga. Mas malaking tanga ka kung mananatili ka lang sa lusak na kinasasadlakan mo. Ang mundo ay isang malaking Battle Arena, lumaban ka! Madedebuff ka!

At dahil close na naman ang new year kelangan nating pulutin ang ating sarili sa lusak at iangat. Ayoko na gumawa ng new year resolution, di ko naman mapapangatawanan yon. Masyado na maraming losses this year, ngunit masaya naman ako dahil marami akong learnings. Natututunan ko na maging patient. Natutunan ko na wag masyadong reactive sa mga issues na tipong one tweet pero topic. Pwede ko naman isummarize sa isang blogpost di ba hahah. Natutunan ko nang magbawas ng selfie dahil di naman ito nakakatulong sa lipunan.

Maliban pa sa mga semiuseful na mga learnings eh marami pa ako gusto matutunan:


  • Magluto. Sinigang, chopsuey, adobo, pasta, at foie gras, to name a few. Ano lang ba natutunan ko sa kusina, pagsasaing. Inferness naman using ng traditional kaldero ang pangsaing ko. Maliban jan, natry ko na rin gumawa ng pasta pero nasa 70% pa lang siguro ang success rate ko. Nagtry ako magluto dati ng giniling pero parang nahilaw sya kaya mejo traumatized ako sa pagluluto ng karne hahah.
  • Foreign Language. Spanish, Nihongo, French, Bisaya, at Ilocano. No hablo espanol. Donde esta Santa Claus? Nihongo ga sukoshi wakarimasu. Saigo no iiwake  Vous parlez anglais? Voulez vous coucher avec moi ce soir? Ambot sa imo! Ngarud. Wala naman ako balak maging interpreter. Maganda lang may alam ka other than English at Tagalog. Baka kasi magbakasyon ka somewhere tapos maibenta ka na dahil lost in translation ka na.
  • Magdrawing. Di ko sineryoso ang drafting dati during college. Ang tanging training ko lang eh magdrawing ng mga Dragon Ball characters. Gusto ko matuto magdrawing ng simple objects muna, like tables at chairs. Sa susunod isang room, isang bahay, isang building. Feeling ko something architectural ang peg ganyan. Parang Basha lang. Baka dumating na si Popoy from Qatar. Hintay hintay lang pag may time choz. Or malay mo maging graphic designer ako choz. Basta matutunan ko pa ang wastong paggamit ng Photoshop.
Yan lang siguro muna. Di ko ineendeavor na matapos lahat yan within the coming year. Unti unti lang, step by step. Because a journey of a thousand mile begins with a newbie step.

#notanewyearsresolutionpost


____________________
Photo by The Purple Crow via Flickr.

PS. Which is which: new year resolution, new years resolution, o new year's resolution?

Thursday, December 26, 2013

Simbang Gabi



Belated Merry Christmas! Actually, dapat walang belated Christmas greeting dahil araw araw naman ay pasko...in our hearts, but not in our wallets choz.


Natapos mo ba ang 9 mornings? Kung isa ka sa milyun milyong umaasang matutupad ang wish mo pag nabuo mo yan ay congratz teh sa effort. Hindi biro kaya ang gumising nang maaga para lang makasugod sa pinakamalapit na simbahan para lang makakinig sa misa. Kahit walang ligo, wisik wisik lang. Kahit walang tutbras, mumog lang. Make sure na sa palad ka kukuha ng hostia lang. Nakakahiya naman kay father kung nganga ka sa kanya habang sinusubuan ng banal na pagpapala tapos may naninigas pang laway sa lips mo. Mahiya ka naman ng konti. 

Pero not everyone eh simba lang talaga ang ipinupunta don. Alam mo na.

Mga Uri ng Tao Tuwing Simbang Gabi

1. Deboto - Sila yung namanata na every year eh bubuo ng simbang gabi, maaaring di lang para sa pansariling intensyon pero para din sa kapakanan ng iba. Parang Wish Ko Lang, or Kapwa ko Mahal ko ang peg. Ikaw na teh ang wagas. Ipanalangin mo kami.

2. Trending Topic - Nakita lang sa Twitter na nagsimba na ang mga tweeps nya eh gora din agad. Di naman taus sa puso ang paggora, pwedeng nahaltak lang or akala nya papunta sila sa JCo ng madaling araw ganyan. Selfie selfie din habang nagsesermon si father. Tapos check-in at Church sa Foursquare. Magtatry lang ng mga once or twice tapus tutulugan na yung ilang madaling araw.

3. Simbang Ligaw - Kasama dito yung mga nagliligawan sa simbang gabi. Yung mga tipong sobra makaPDA habang taimtim na nagdarasal ang karamihan. Makapag-akbayan wagas. Giniginaw ka ba teh? Balutan mo kaya ng wrap around shawl yang pekpek shorts mo. Makapagholding hands akala mo on continuous play ang Ama Namin.

4. Looking for Love - Kasama dito yung mga naghahanap pa lang ng mapopormahan. Takot ba maging malamig ang Pasko? Teh nagGrindr ka talaga sa simbahan? Kaloka. May hinahabol na quota?

5. Jejemons - Mga swaggers, grupo ng mga kabataan na feeling gangster at feeling cool. Ikulong ko kaya kayo sa freezer para mafeel nyo ang kagaguhan na ginagawa nyo. Madalas isang pulutong sumugod sa simbahan. Wala naman talagang balak makinig sa misa. Masabi lang na umattend sila. Maiingay at masasaway kahit pa tunawin nyo ng optic blasts. Ingat lang baka magangbang ka nila.

6. Eat and Run - Umaattend lang ng simbang gabi di para sa misa pero para sa food. Makikita nakabantay sa mga bibingkahan at putu bumbong imbes na hostia ang pinipilahan. Would you like to add agua bendita to that ser?

I'm sure marami pang ibang uri ng sumisimbang gabi.

Di sa nagmamalinis ako, pero yeah sa mga pagkakataon na nagsisimbang gabi ako eh winiwish ko talaga magkajowa sa Pasko. Desperado lang. Minsan winiwish ko na sana magsimbang gabi din si crushie dun sa parokya na pinupuntahan ko. Pero never nangyari naman yon hahah. Inborn na talaga ang membership ko sa malalamig ang Pasko. Pero di ko na napapansin yon. Baka manhid na ako sa lamig. Malamig ang Pasko is just a state of mind.

Twice ko pa lang nabubuo ang simbang gabi. At syempre total boycott ko ang simbang gabi this year. Di dahil wala na akong gana. Wala lang time. Dati kasi I still know the meaning of work-life balance hahah. Well, anyway kung gugustuhin ko talaga kahit zombie gogora ako sa simbang gabi. Pag gusto may paraan.

Kaya congratulations sa mga nakabuo ulit ng simbang gabi this year. Naway matupad ang wish nyo. At sana winish nyo rin ang World Peace. At harsher punishment for parol violators. #mema. Belated Merry Christmas!


____________________

Photo by soul4dgame via Flickr.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Animated Social Gadget - Blogger And Wordpress Tips