Sabado, Enero 31, 2009

Cube Root

Walang komento:
Rubix
January, 2009


Ang pakialamerang Diosa eh one day bigla ba namang may I use this cube sir sa gamit ng Kuya Buboy. Tapos buo buo-an sya eh natagalan ako kaya nag-intrimitido akong kinuha sa kanya sabay linya nya.


Diosa: Don't touch that! Only I can touch that.

Jeremy: Touch ka jan?! Feeling Belo ka naman jan.

Diosa:
You're nothing but a second rate trying hard copy cat!

Jeremy: Leche makapaglinya ka lang talaga noh. You're slow eh...

Diosa: Bukas luluhod ka sa harapan ko at magmamakaawa ka.

Jeremy: Ikaw kaya ate ang nakaluhod jan. Ang sabi ko sayo effective pa ang Cherrifer. Try mo lang. May magmimilagro pa talaga para jan sa height mo.

Diosa: Walang himala!!!

Jeremy: Akala mo lang wala, pero meron, meron, MERON!!!

Diosa: Akin na yan kasi Jerry! Show me the money!

Jeremy: Wag mo akong ma-Jerry Jerry! Yung tanong ko ang sagutin mo. What is the essence of being a woman?


Natapos ang umaga namin sa nosebleed session ng famous lines, ng dahil lang sa isang cube. Powerful ang cube na ito, na tatawagin na lang nating rubik's cube. I'm sure nakakita na nito. Yung cube na maraming kulay na halu halo? Hindi pa rin? Basta mga geeks lang mahilig maglaro nito. Bakit ba ganito name nito?! Eh kasi pinangalan dun sa inventor nitong si Pareng Erno Rubik. And take note Hungarian sya ha, pero tunog erna ang name.

Una ko tong nakita sa pinsan ko nung five siguro ako pero ayaw ako pagamitin kasi nga baka masira ko daw. Leche eh di nga nila mabuo eh. Nasa highschool nako bumili non nung tigtetrenta pesos lang. Tinuruan ako nung adik kong classmate ng technique. Akswali naggoogle na lang ako ng iba pang technique para mas mabilis. Pero wish ko pa rin matapos to ng 10 seconds lang. Una matigas yung cube ko kasi nga cheap lang, tapos hindi ko naman kinarir masyado to.

Relaxing para sakin maglaro ng cube, parang aligned ang kautakan ko kapag nabuo ko sya. Hindi naman sya scripted kasi bawat laro mo iba iba solusyon. Minsan di mo aakalaing may lesson din pala pag masyado ka nagpapakadeep sa paglalaro nito. Ang rubik's cube parang life yah know. Magulo at makulay, mahirap makipaglaro sa umpisa pero masayang buuin at ulit ulitin kapag natutunan mo.

Miyerkules, Enero 28, 2009

Clearcopy

Walang komento:

Arr we clerr?
January, 2009


Sa sobrang labo ng monitor eh napagdesisyunan nang bumili ng bago, well actually hindi masyado. Tambling kami sa pinakamalapit na second hand store ng mga appliances somewhere between Mandaluyong at Pasig. Mukhang bodega yung place, siguro second hand building din to. Ano bang hinahanap mo: tv, ref, washing machine, plantsa, pc, monitor, vibrator, o tabo at timba; meron ka mahahanap dito.

So ikot ikot ako at mejo natagalan din makakita ng gusto kong monitor. Ewan ko bakit kelangan ko pa mamili ng magandang casing eh yung mismong tube lang naman ang kelangan ko malinaw. Sabi kasi ni Brother, at dahil IT sya eh mas may alam sya sakin, na dapat daw IBM ang hanapin kong brand. Eh ang 17 inch nasa 1.9k, pag 19 inch na 2.3k na daw. Oh dabah 2 inches lang ang mahal na?! Kaya pala maraming choozy pagdating sa inches na issues.

Heniweys, after elimination rounds, may finalists na ako. Isang Dell na 17-inch. Pasaway daw ba, eh hindi naman daw nagmamanufacture ang Dell, rename lang yun ayon kay teacher Ryan. Saka ok naman yung Dell na pc sa office kaya malamang ok na yan. Eh naglibot pa uli ako. May nakita akong IBM na 19-inch at in fairnezz eh mukhang good condition pa ang casing, di katulad nung katabi na mukhang nasipa na ng ilang beses. Ewan ko pano nagawang magkarate sa office nung dating may-ari non pero yun talaga ang itsura nya.

So ang price dapat 2.3k pero sa tag naman nya eh 1.9 lang?! May inconsistency?! Well haydonkker basta ilalaban ko na I'm only paying what the tag says. So ayun turo turo ako kay kuyang staff tapos dinala na sa counter. Lurkey ang ateng cashier pero pagcheck nya sa tag eh 1.9k talaga so wala sya nagawa kaya punch din sya 1.9k.

So exit stage left na sana ang drama ng biglang epal si manang garda!!! "Itz not be yah know!" ang drama ni ateng guard. Dapat daw 2.3k. So umapila talaga sya sa barangay. Uwi sa head office at sumbong sa nanay boss. Paglabas eh pilit pilitan talagang yun daw price eh kasi mothers know best daw. Ako naman eh sobrang boringgerzi na mag abang kay ateng guard, naiinis, at nagugutom kaya kahit kulung kulo na ang ulo at malapit na sanang ipacancel ang sale eh nakipagcompromise na rin. Leche! Alam nila ako nangangailangan ng monitor eh. Amfufu talaga.

So kahit inis na ako eh ok na rin. At least may magagamit na sa bahay. Pagkauwi set up kagad tapos check mails, nood ng vids sa youtube, at try maggawa ng blog pero after a while parang nagsawa din ako. Bakit nung sira yung monitor atat na atat akong mag-innernet yah know. Siguro hindi monitor talaga ang problema ko, kundi yung excitement na expecting akong may magme-message sakin. Namiss ko online friends ko noh?!

Buti na lang hindi ako nag mental breakdown tulad ni Mariah at netong si Warren na drama drama everlou sa boringgerzi. Feeling rapture na ang mundo sa lungkut lungkutan nya. Hello world?! May global financial crisis kaya at mas maraming lungkut lungkutan sayo?! Well wala naman talagang konek si Warren sa blog na to pero gusto ko lang maisingit ang global financial crisis kasi ang haba nyang phrase at natongue twister ako jan the first time I heard it.

Well sobrang tagal ding nadraft tong entry na to. Busy busyhan ako lately at mejo hinayang nga ako dahil sa gabi ko lang magagamit tong monitor. Leche! Andami ko pa write ups for submission yah know. Final filing for single individuals is before the first half of the following month yah know. Matakot kayo sa deadline!

Miyerkules, Enero 7, 2009

Adelantada

Walang komento:



Warren:
Sino nga yung isa pang soceress sa FF8? Yung nasa space?
Athan: Sorceress Amidala?

Warren: Gaga senator yun.
Athan: Di ba si Miriam yung senador? Sorceress Adel yata.

Warren: Yah yung becky na nag trap ke Rinoa!

Athan: Akswali hit ung movie nya.

Warren:
Alin?
Athan: Ang Tanging Ina Nyong Lahat!

Warren:
Bakit naman sya nandon?
Athan: Anobeh disguise sya noh. Shortcut shortcutan ang nemsung. Aiai DELas alas. Kita mo yung fezz? Siyang sya yun.
Warren: Ay ano be! Magkababa lang.
Athan: Nadala ka lang sa mukap. Hindi mo namukhaan talaga?




Athan: Heniweys vortang vorta ang dating ni Adel.

Warren: Becky nga kasi si Adel.
Athan: Pwede ka bugbugin.

Warren:
Yah me sorceress bang otoko daba, kaya becky sya.

Athan: Tapos ipa-implant ba naman si Rinoa. Ang shunga ng lola.
Warren: Napagkamalan nyang boobs si Rinoa. At mega cast ng drain talaga.

Athan: Magaling humigop!

Warren:
Drainga!!!

Athan: San ba kasing barangay sumasali ng Ms gay yang si Adel, ang chakka ng costume ha. Hindi kasi nanonood ng Miss Universe.
Warren:
Kase nga all this time nasa space sya, walang tv reception dun.

Athan: Wala ba silang satellite dish?

Warren:
Actually galing Bulacan sya eh.
Athan: So mega sakay sya ng Lolo Thunder to space?
Warren: Yah. From bulacan to space. Dapat hanggang Pampanga lang. Eh umabot sa space.
Athan: Ahhh sayang naman, balita ko nagkecrave pa naman sya ng longganisa.

Warren:
Winner si lola mo kasi 10 feet tall.
Athan: Kalurki. Pwedeng basketbolista.

Warren: Naman. Eh becky sya so beucon sya.

Linggo, Enero 4, 2009

Malabo

1 komento:

Malabo
January 5, 2009



Hirap ako magbasa ngayon sa monitor ko. Nasira kasi at sobrang labo na. Pati utak ko parang gusto na magmalfunction. Biruin mo ba namang lumabo nang todo todo. Azz in uber sa kalabuan, tinalo ko pa ang mataas na grado sa salamin. Habang binabasa ko ang bawat e-mail at messages sa akin ay kelangan talagang naka magnifier ako nang x7 para mejo magkaidea ako anong letter yung nakasulat. Minsan nirerequest ko na lang sa kausap ko na lakihan yung font, mga 36pt pwede na.

At andaming goodbye at hellos nitong 2009 na nag uumapaw sa mga kababablogan ng sambayang Pilipino. Gusto ko mang mag react pero hirap ako basahin lahat, well ngayon nasa ibang PC pa ako para lang makapagreact slightly.

Sa mga naputukan na mga promotor, buti nga sayo. Magrereklamo ka pa, wag na pasakitin utak ko, ang labo mo! Sa mga naputukan na biktima lamang, ok lang yan, buhay ka pa naman. What doesn't kill you only makes you stronger. Well kung naputulan ka ng body parts, wish ko lang butiki ka na maggogrow uli pero hindi eh masasanay ka rin, kalimutan mo na para hindi mo mamiss masyado. At kung talagang minalas malas ka eh condolence na lang, at least di mo na mababasa to para magreact ka pa.

Sa mga iniwan nitong 2009, move on. Tapos na ang kahapon, meron pang ngayon, maghanda ka bukas. Dahil kung magdadrama ka pa jan, wag na pasakitin puso mo, ang labo mo!

Simula pa lang tayo, wag mo sirain ang taon mo sa pagpapakanegative mo jan. Cheer up, di lang ikaw ang namomroblema ngayon noh kaya itigil mo na ang kakangakngak jan. Smile, relax, magcoke araw araw.

Sa ating lahat, good fortune ang wish ko. Pangarap kong matupad ang inyong mga pangarap ani Pichay. At para naman sa new year's resolution ko... zero. Ala akong pipiliting baguhin sa ngayon, makikiride ride na lang ako sa agos para flexi ang goals di ba. Kaya what are you waiting for? Let's get it on oh nine!

Miyerkules, Disyembre 31, 2008

Fountain Dew

Walang komento:

Countdown
December 31, 2008

Naiinis ako dun sa mga batang hagis ng hagis ng mga picolo sa kakalsadahan. Meron pa mga pinapatulan ang watusi, inaalog alog pa sa mga palad. Mag exhibition ba? Sige nga itry nila sa bibig alugin yun.

Sa totoo lang ayoko ng mga paputok na yan. Ilan na ba ang naputulan dahil jan? Wala ring takot ang mga taong to eh. They keep coming back for more. Kahit ipagbawal pa ng barangay eh wa effect naman. Sabi nga nila ang bawal daw ang exciting. Leche eh di putulan na lang ng daliri yang mga yan, tutal dun din naman ang kahahantungan nun eh di shorcut-in na natin.

Sinira ng kapitbahay namin ang ilang new year's eve ko. Bakit kasi kelangan pa magpasikat sa pagpapaputok ng pinakamahabang Sinturon ni Hudas. Hudas talaga sya, gustong gusto ko nang sinturunin eh. Hindi man lang ako makatalon ng maayos kasi maya't maya may hahagis na labintador sa pinto nyo.

Mas enjoy ko pa yung lusis na pwedeng ikaway, iwagayway. Wave!!! At eto ring Fountain na iniimagine kong volcano na nagpoproduction number sa explosion. Nitong nakaraang taon eh nabawasan na ang ingay, napalitan na ng mga ilaw. Mejo shala na ang mga tao, mejo gumagastos na sa pyrotechnics kaya nakakabalik na ako sa panunuod sa labas.

Magandang pagmasdan ang iba't ibang kulay sa sumasabog na liwanag. Kung ingay lang naman talaga ang habol ko eh di sana nagpukpok na lang ako ng batya at palu palo. Sa pagtingala ko mamaya, magwiwishing on the same star ako na nakatingala ka rin at humihiling ng magandang kapalaran.

Simbilis ng paglalakbay ng liwanag ay nahulog ang loob ko sa iyong pagningning. Rollercoaster ride itong 2008, maraming pataas at pababa na parang ispaghetti dinidigest ko ngayon. Marami ring paikot ikot, nahilo ako pero tumibay ang sikmura. Nawa'y ipagpatuloy mo ang iyong pagningas. Burn for me baby! Meganooon?! Bawat isa sa atin ay nagsilbing ilaw sa karimlan sa ating mga kaibigan at mahal sa buhay, in one way or another.

Ilang sandali na lang magpapalit na tayo ng taon. Habang ang ilan nagsusunog ng pera sa mga paputok, may ilang nagsusunog ng tulay sa nakaraan, sa mga masasakit na sinapit at napagdaanan. May bagong bukas na nakalaan sa lahat. Kaya't gumising ka, maghilamos, magpagpag ng alikabok. Singhutin mo ang hangin na ngayo'y mausok pa at amoy pulbura, lilipas din yan. May papalit na bagong simoy. Bagong umaga na. Bagong taon na!

SEB HeadBang Now!!!

2 komento:

Bangengers!
December 31, 2008

Shen: Ateng may love love chorva akez dabah. Mega date galore ang lola mo with Carlo. Followup kay Gardo. Pero I'm like a confuse now.


Becky: Habaherness ang vruha. What ba inispluk ng Carlo nung date galore with you?


Shen: Si Carlo eh ayun Silent night, its like frenly levelling lang. Pero ang Gardo may chorvaness to the maximum levellations.


Becky: Where na buzilakness mo?! Sauce Barbra Streissand. Gorabelles na ateng for Gardo. Winona Ryder.


Shen: Eh yah know Carlo is like make pampam to me pero I'm not a know right now ok. Pero ang Gardo naman eh merong bleeding keep keep bleeding love before and now.


Becky: What if you're make yaya ng Carlo for chorva?


Shen: It's not happen sis, tuod sya. Yah know, I'm not make pili pa.


Becky: Ayyee! Ganda mo teh! Choisy!


Shen: Cheh!


Becky: May multiple choice talaga?


Shen: Pwede ba NOTA?


Becky: I'm known mahilig ka sa NOTA.


Shen: None of the above, shungaerz! Nako ha, kung ano jinijisip mo jan!


Becky: What the hey none of the above? Bet mo BOTTOM?


Shen: Ayyy wit!


Becky: Sabugan kita jan eh. Bet mo super lolo?


Shen: Ewwww di ko betching magplay with lolo thunder noh! Same is go with baby rocket. Sometimes in the middle lang.


Becky: Si Hudas bet mo?


Shen: Halik ni Hudas gora pa akez.


Becky: Meganon?


Shen: Yeiz!


Becky: Yaw mo nung pasabog nya? Sinturon ni Hudas? So mahaba and so malakas!


Shen: Mayayanig ba mundo ko?


Becky: Not really. Kase pabuzilak epek ka!

Martes, Disyembre 30, 2008

Torpedo

Walang komento:

Stoic
December, 2008

Leche patapos na lang ang taon eh andami ko pang iniisip. Hindi maganda to, ayoko magdala ng mabigat na damdamin. Sa isang banda eh masasabi kong maganda ang itinakbo nitong taon. Maraming bago:
bagong kaibigan, bagong aral, bagong karanasan, at bagong pananaw sa mundo at sa sarili ko.

Ayon sa isang psycho exam eh isa raw akong counselor. At napangatawanan ko naman yun sa pamamagitan ng pagiging chismoso, este adviser sa mga friends ko. Kahit na walang kakwenta kwenta mga payo ko eh mejo bumebenta naman sa kanila. Hindi naman talaga nila kaylangan ng advice, basta meron lang makikinig sa mga problema nila eh parang nakakagaan na rin ng kalooban. Sabi sakin ni Janice eh magaling daw ako makinig, akala ko dati sa chismis ko lang magagamit tong tenga ko, akalain mo yun kahit sa mga seryosohang usapan pala eh effective pa rin. Ang masama lang eh bakit pag ako na ang magsasalita parang walang gustong makinig?! Leche talaga. Ang natitirang pag asa ko, si Warren na lingguhan ko lang mahagilap dahil sa pagkocallboy, at si Maureen naman nasa Bataan pa para sa month long celebration ng kasal ng ateng nya. Alam ko namang napagtyatyagaan nila ang emo mode ko. Kelangan ko maglabas ng sama ng loob, at wa epek na ang dulcolax.


~0~


Jude: Ask ko lang hinihintay mo pa ba yung special someone mo kaya singular ka pa rin. Naghihintay ka pa rin ba sa wala?

Jeremy: Bakit on the spot ako?

Jude: Bakit ka pa rin naghihintay. TANGA ka ba?

Jeremy: Cheh! Kanya kanyang diskarte yan noh.

Jude: Kahit na. Waiting is waste of time for a lover na naghahabol sa taong walang kasiguraduhan.

Jeremy: The fact is hindi ko alam. Masyado akong choozy kaya hindi ako basta basta nakakapagdecide. And I dont care if I'm loveless right now, kaya wag mo pakialamanan ako.

Jude: Sana nga nakikialam ako so that I could slap yer face really hard. You could care and think about other's love problems, give comments and advices tapos you're being unfair to yourself, hanging in that comfy tower won't bring you any progress.

Jeremy: Eh kasi ang love nakakatanga yan.


~0~


Maricel: Pwede ko ba sabihin na kung busy sa work eh wag na lang i-try mgkaron ng lovelife? Napakakitid ko ba kung humingi ako ng time?

Jeremy: Hindi naman noh. Pero sa relationship eh investment ng time eh mahalaga di ba?

Maricel:
Kase di ba ano pang use na pumasok ka sa isang relationship kung wala ka naman time para dun. Eh di mabuti pang magsolo ka na lang.

Jeremy: Pero kung kaya naman nya magbigay ng time eh why not. Pero kung lagi na lang... kung sana nag-eeffort sya, kahit sa loob ng five minutes magpakasweet sayo.

Maricel:
Eh tuwing nandito sya usual na gagawen niya tatayo siya sa harap without saying anything as in wala, tapos maya maya tatanungin ako kung pwede niya ko i-kiss. Aba malamang eh di pwede diba?

Jeremy: Baka nahihiya lang sya sayo.

Maricel:
Ako nga nahihiya sa ginagawa niya, kase baka may makarinig sinasabihan niya ko ng "I miss you!"

Jeremy: Ayaw mo ba nun? Hindi ka ba kinikilig?

Maricel:
Ok nga yun eh ang ayoko pag wala siya. Mejo nahihiya pero kinikilig. Tapos kahit galit ako dahil di siya nagpaparamdam sakin eh nawawala pag nakikita ko na siya.

Jeremy: Ayyy in love ka nga, pero nalilito ka lang kasi namimiss mo sya lagi.


I don't know pero mejo allergic ako sa mga ganyang words. The most I can reply is "hmm.. ok. Thanks. Ikaw talaga!" BUZZ!!! Wrong answer. Pero what can I do, I'm certainly not romantic. Pero hindi naman ako robot. Tinman siguro pwede ba, looking for his heart. Tinanong sakin ni Ariel dati bakit nga ba pag gusto mo ang isang tao eh hindi mo masabi sa kanya ng derecho. From one torpedo to another, ewan ko ang sagot jan.

Sana hindi ko na lang binuksan yung "Jack-in-the-Box," nagfeeling Pandora tuloy akong nagpakawala ng delubyo sa kautakan ko. Hinahanap ko pa yung Hope sa ilalim, sana meron pa. Kahit isang stick lang basta may maaninag lang.

Leche patapos na lang ang taon eh andami ko pang iniisip. Hindi maganda to, ayoko magdala ng mabigat na damdamin. This is not me. I hate this feeling.



Huwebes, Disyembre 25, 2008

Patawad

Walang komento:

Namamasko!
December 25, 2008


Sa dami ng batang nagbabahay bahay eh nakakasawa ring sumigaw. Kung sa ibang bansa eh may Trick or Treat ang mga bata, ang sarili nating kajolog jologang version ang Namamasko po!

Kasama jan ang pangangaroling. Kung yung ibang bahay eh pagtapak ng September eh bonggang bongga na ang bahay sa Christmas tree, parol at Christmas lights, ang mga bata naman eh inaabangan lang ang pagtapak ng December para mangaroling. Wala pa ngang simbang gabi eh naririnig mo na ang mga ligaw na tono. Armado kadalasan ng tambol na gawa sa latang binutas sa magkabilang dulo at may plastic na ginomahan; marakas na gawa naman sa maraming tansang nakatuhog sa alambre; o ang paborito kong kutsara't tinidor, saludo ako sa kanilong pag-eeffort.

Syempre napagdaanan ko yan nung childhood moments ko noh, pero alam ko yung tono at lyrics, pati yung proper blocking at pagpoproject, isama na rin ang dami ng song choice dun sa album nila Basil Valdez, etal na Christmas medley ata.

Ang pinakaayaw ko marinig ang Patawad! Syempre kelangan gumanti ka ng Ambabarat ninyo! Ngayong eh umikot na ang gulong at ako na ang sumisigaw non. Bakit nga ba patawad? May kasalanan ka ba sa kanila?

Malamang humihingi ka ng paumanhin na hindi mo sila mabahaginan sa kaunting mayroon ka. Kahit papiso piso lang eh sana'y mapasaya mo sila, pero wag ka at baka ikaw pa batuhin nila non.

Ang pasko ay dapat season for sharing, season of smiles, season of love, at star for all seasons. Love you lucky me! Panahon to para magbuklod at magkaisa, upang magsama sama, upang magpatawad sa ating mga nagawa sa taong matatapos. Dahil ito ang itinakdang araw na para sa kapanganakan Niyang tumubos sa kasalanan ng mundo. Kung Siya nagpapatawad, ako pa kaya? Ikaw? Tayong lahat?

Maligayang Pasko sa inyong lahat!

Linggo, Disyembre 7, 2008

Tengang Kawali

Walang komento:

Lend me your Ears
November 30, 2008



Nakipagnomo nomohan lang ako sa isang friend ko, si Tonton. Bale tinext nya lang ako na pumunta sa kanila. Magdala daw ako ng yelo. Tinanong ko kung ilan, malinaw na malinaw na isa daw. So nagdala ako ng isang yelo, yung nabibili sa tindahan ng tigdo-dos pesos. Pagdating ko sa scene of the crime eh kulang daw yun, isang bloke daw ang gusto. So tambling ako sa pinakamalapit na suking grocery groceryhan. Isang supot na yelo at dalawang Red Horse grande ang tangan.

Pagkabalik sa bahay eh balik sa kwentuhan. Hindi naman drowsy tong si Tonton pero I can sense na wala na sa tamang katinuan. Napag-usapan ba naman pati si Nicole Hiyala na kesyo rebonded lang ang buhok, 29 na pero nakabraces pa rin at bad breath daw, puro pink ang suot at andami kabebeltan na alipores. Ewan ko lang kung imbyerna lang sya kay Nicole o inggit lang sa tunay na engkandiosa. Whatever yaya!

Sa sobrang daldal eh naikwento rin nya samin pati itong si Natalee Holloway. Hindi nyo kilala si Natalee? Ako rin weh, pero ayon sa kwento na hango daw sa Fox News eh tatlong taon nang nawawala sya. Magfeeling where in the world is Carmen San Diego ba, or Where's Wally. So heniweys, nagbakasyon daw si ateng sa Aruba. Dun daw sya dinala sa beach ng isang nagngangalang Joran Van Der Sloot, with correction pa sa pronunciation namin na islowt daw dapat hindi islut. Sya daw ang pinakawafu na nakita nya. Ginoogle kagad namin at shett, lasing nga sya. Ngayon eh pinaghahanap pa si ate, nasa Thailand daw binenta yata bilang palengkera. Hindi kaya naabduct ng alien? ALIEN!!! Feeling ko nagtatago lang sya sa bombay eh. May kapitbahay din kami dati parang ganito nangyari sa kanya.

Bigla ba naman napansin ni Ton yung tenga ko. Maliit daw, ibig sabihin daw mamatay ako ng maaga. Kainis na! Pero ok lang daw yun kasi maraming iiyak daw para sa akin, sasabihin nila na sayang daw maaga ako kinuha ni Lord. Anobeh! Eh gusto ko man lang makatikim ng 20 percent discount sa Jollibee at libreng sine noh. Yung mga kasama ko malalaki daw ang tenga kaya aabutin daw ng isang daan. Lulumutin na sila eh buhay pa. Matutuwa pa nga daw ang mga tao pag nategi na sila kasi ba naman eh sobrang excited na silang maghatian ng pamanang lupain sa paso. Baka nga big reunion ito tapos may banda talaga, parlor games, madjongan, saklaan, at tongitan. Bonggacious to the maximum levellations ang despedida mo!

Ang moral lesson, wag na makipagtalo sa mga lasheng. Hayaan nyo lang silang magsalita, pag pinatulan mo pa eh boogie wonderland talaga ang mangyayari. Kaya nga daw tayo may dalawang tenga at isang bibig para tayo'y makinig muna bago magsalita. At kaya naman tayo naimbentuhan ng ating mga ninuno kung sino man sya ng mga earphones at earplugs eh para pananggalang natin sa mga kabubullshitan at tae taeng konsepto na maririnig natin kung kani kanino lang. And with that mag iiwan lang ako ng words of wisdom from our sponsors.


Una magdasal ka para mabuhay ka
Pangalawa magtoothbrush ka
Para mabuhay naman ang iba.


Nicole at Chris, Tambalan

Biyernes, Nobyembre 28, 2008

Sit down

2 komento:

You're Rocking the Boat
November 8, 2008



Friday night eh nakakuha ako ng message kay
Kiko inviting me over for a party, not actually but a get together. Matagal na yung last naming nagkitakits. Eh mejo shy shyan nga ako kaya hindi ako madalas magpurupupunta sa mga kapapartyhan na ito kaya magdedecline na sana ako. Pero reply pa rin ako baka sakaling makahook ng isda di ba. "Cno ppunta?" At least si Elvin pala eh pupunta, okies na yon meron akong makakausap kung sakaling magkadamihan na ng tao. Ok I'll try sabi ko.

Pagkatapos non eh pinagtetext ko sila Arvy at Iyo kung pupunta rin ba sila. Si Iyo eh busy busyhan lately kasi gym gyman ang lola. Nagpapalaki ng maskels para sa nalalapit na bertdeyan. Si Arvy naman eh sa chat ko na lang nahahagilap kasi naman kung saang nomohan yata nakakaladkad ng mga frens na lulu at becky. Ok lang, at least andun pa naman si
Elvin .

Tanghaling ng kinaSabaduhan eh nagtungo ako ng Divisoria para mamili ng barong. First time ko sa Divi kaya shock pa ako sa dami ng tao, sa traffic, sa amoy and everything. So help me God. After ng kakapagod na experience na yun eh tambling na kagad ako kala Kiko.

Pagdating ko sa apartment eh wala pang tao. At mejo nagulat ako kasi I'm expecting maingay. Yoga party ba ito? Nagbukas ng pinto si Jayvee, his housemate. Tinakot ko pa sya kasi para pala akong istowker sa labas. Si
Kiko naman eh nagsundo pa sa ibang guests. Looking around eh napunuan na ng laman yung pad compared dati na totally bare. May tv, may ref, may books, lots of them. Pero somethings missing. Aha, tables and chairs. Dapat yata nagrent kami plus Boyoyong clowns para panakot lang, Halloween season pa naman that time eh. And from now on, this apartment will be dubbed Tahanang Walang Bangko, or House with no Chair, or other similar terms. Madami naman pillows eh.

Siguro twenty minutes pa dumating sya, with
Elvin and Anniel. First came the pasta, ang sauce eh somewhat veggie yata for a vegan friend who's supposed to come. Tapos may chicken pa. I didn't then kasi kakatapos ko lang kumain that time. Ngayon parang pinagsisisihan ko di tinikman ang luto ni kitchen god.

After that dumami na ang sangkatauhan. Mga highschool classmates, mga friends, pati housemates, and housemates' clanmates. Hard to keep up with the intros at talagang hindi ko nakuha karamihan ng names. Memory gap. Pasensya na kasi can't afford ako sa Sustagen.

Maya maya may grupo grupo na ng chikkahan. Parang game itu! The boat is sinking, group yourselves into four. Grupo kami nila Anniel at Elvin plus si Miguel, housemate din. Sa kabila eh englishan na ang labanan. Si
Kiko eh bumabalik balik para magdala ng drinks. Yung pinkish white drink na yun, na combo pala ng Dutchmill, Sprite at Gin ata.

Siguro past two na nung umalis two groups, wala na ang mga pechay. Simula na ng sausage party, nagsama na ang mga surviving katribo. Yun nga lang di na rin kinaya ni
Kiko at nagretire na. So naiwan kami na magkwentuhan ng walang kakonek konek na mga bagay. Mga spook stories na nalink sa Mobius Strip at Maskman, mga episodes ng Twilight Zone na muntik nang malink sa Twilight, pati episodes ng Sailormoon na kabisado pa nila ang mga hand gestures. Standout performance ang intro ni Ate Vi sa youtube na "Where's the Party?" at ang Temptation Island dance to sampalan showdown. Hindi ka rin IN pag hindi mo nagets ang Awkward Turtle, Sexual-harassment Jellyfish at Sexual Worm. Addendum lang ni Anniel na pwede naman daw "Awkward Ipis" for a more pang masang effect. Hindi lang kami masyadow nakapag ingay kasi baka mauga namin tong boat ni Kiko eh magising at magwala. hahah. Hindi naman, peaceful kaya ang borlogs nya nun.

Natapos na ang event ng magising ang
Kiko Matsing at papasok na sa kanyang daily task. Linggo na ng madaling araw. Nagjogging ako pauwi. Actually gusto ko sana tumambling lang pero lango pa ako sa nectar. I smelled something in the air that night that shined so bright Fernando.

Hanggang sa susunod na paglalayag, this is your Captain speaking, the Master of my soul, este show na lang. Taray! Parang Kuya Germs lang kasi WALANG TULUGAN!!!

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Animated Social Gadget - Blogger And Wordpress Tips