Level Down

Level Down

September, 2011

Hongtagal ko na palang di nagbablog. Walang time kasi, although petix naman talaga ako lately sa office, wala lang talaga akong masyadong air time sa innernets dahil ang kapatid ko makapaghoard sa PC eh akala mo... well, sa kanya naman talaga itong computer hahah.

Heniweys, naisipan ko lang ulet magblog, slight lang. Una dahil naangkin ko sandali ang computer. Ikalawa dahil di kasya sa tweet ang kwento ko. And it goes a little something like this.

Well yah know I was supposed to sorta kinda go to Naga for the Peñafrancia this year. Pero due to unforseen circumstances... well... wala naman talagang ganung factor... wala lang talaga akong kasamang gumora dun this year. Ang batch one na nakasama ko dun na sila Ezz eh tipid tipiran dahil sa kajiraffan. Ang batch two ko na nakasama dun na si Ef naman eh parang wala akong balita lately. Saka baka may makita akong multo dun, yah know like a ghost of emo's past.

Gusto ko pa naman sana gumora sa Naga via Hogwarts Express. Shushal, dumadaan pala yun from platform 9 and 3/4 via London, Tutuban, Alabang, Naga at next stop Hogwarts na! Choz lang, yung bagong revive kasi na tren to Bicol eh operational na sana kaso biglang binagyo kaya binaha ayun stop operations yata noong August. It's ok naman kasi akala ko makakakuha ako ng cabin don ala Harry Potter pero no, meron ka lang bunker beds na may kurtina sa tumataginting na one thousand pesos.

Tinatanong nga sakin ng aking ina kung sumumpa ba ako ng panata sa Ina ng Peñafrancia. Buti na lang hindi dahil baka mawarla nya ako yah know, baka iblock/delete nya ako sa FB. choz. Well, balak ko pa rin dumalaw dun minsan, another time siguro para magkasarilinan kami ni Inang Mother. Baka may effect ang paglift ng curse sakin hahah.

So yeah dahil sinabi ko sa sarili ko na kapag di ako nakapunta ng Naga this time of the year eh mapapaaga ang pagbili ko ng laptop... para na rin makapagblog uli ako regularly. Nagdarasal din ng taimtim ang kapatid ko na di ako matuloy sa Naga, kasi ba naman malalaro nya yung online game nya sa more powerful na processor. NKKLK!

Basta September ha, wake me up before you go-go. Kasi ayoko na maremember ang 17th night of September. Emotional Valium, anyone?

Endangered

Photo by accwai via Flickr.
Clarity, Inner peace, serenity.

Papi Chulo 11: Clear History
08.11.11


Pierre: Friend, alam mo pano magdelete ng history?

Chester: Sorry teh, I don't delete history. Cause history repeats itself. I thank you.

Pierre: Chosera ka, sa browser!

Chester: Anong browser ba gamit mo?

Pierre: Moz... ayyy, Chrome pala.

Chester: I'm sorry, I don't do Chrome, nor Plus. I just do.

Pierre: Do?

Chester: Google teh. I just google. Igoogle ko ba brain mo ngayon? Nalolost ka ata teh.

Pierre: Punyeta ka!

Chester: Ganun talaga. Kamusta naman ang lamyerda mo teh?

Pierre: Ok naman. Oh my, nakita ko si Gian sa Malate.

Chester: I'm sure, san pa ba namumugad ang mga beks?! Sa Cubao at Malate lang naman.

Pierre: At take note nasa Greenbelt din sya the last time.

Chester: Malamang, maraming tao sa Greenbelt kaya it is possible na nasa same place kayo at a given time. Magugulat pa ako kung magkita kayo sa isang deserted island.

Pierre: Ano yan temptation island?! Don't temptation me hahah. Who knows, it might be destiny.

Chester: Yah know destiny is overrated. There's no such thing as destiny, there is only coincidence.

Pierre: Basagera ka talaga ng trip. Basagin ko fez mo eh!

Chester: Ito naman warlatic. Ginigising lang kita. Huy infernezz, bet ko yung pinost mong vid ng Parokya ni Edgar. Pangarap lang Kita, that is so my theme song. Umeeleses na naman ako, nagrereklamo na yung shupetbahay namin sa baranggay for reckless bijowkeyness resulting to bleeding eardrums I don't care.

Pierre: I know, frustrated songstressa ka teh. Azzin nakakafrustrate kung kumanta ka, sana may sumalaksak na lang sa lalamunan mo ng something nang matahimik ka na! hahah

Chester: Galit na galit, pinadugo ko na ba ang tenga mo teh. Heniweys, as I was saying relate na relate ako sa song na yun, Pangarap lang Kita.

Pierre: Yes, hanggang pangarap ka lang naman eh. Mag mocha frappe ka kaya?

Chester: Cheh ka! That is so me kasi lalo na yung second stanza.

Pierre: Alin don yung "mahirap maging babae"? Teh sabi ko sayo yung pinangloload mo ipunin mo muna para makagora ka sa Thailand at magpasex change na.

Chester: Ayyy di ko naman inilusyon magkaron ng pechay. I mean yung next line don.

♫♪♫ ...kung torpe yung lalake Kahit may gusto ka, di mo masabi. Hindi ako yung tipong nagbibigay motibo. Conservative ako kaya di maaari. ♪♫♪

Pierre: Torpe at conservative talaga?! Parang hindi match.

Chester: I know! Ako lang yata ang ganyan. Endangered na ako teh!

Pierre: And to add, feelingera ka din.

Chester: Buset! Inggitera ka lang.

Pierre: Anong gusto mong gawin ko, iregister ka sa world wildlife fund? Ipapablotter na ba kita sa women's desk na if ever may nangyari sayo, nategi ka or worse... naubusan ka ng extra rice, ganon?!

Chester: Lecheng to di man lang sincere ang concern mo sakin.

Pierre: Wala ka kasing mapapala don. Torpe at conservative?! Di ka na nga nagsasabi ng gusto mo dahil torpe ka, at di ka rin naman nagrerespond sa may gusto sayo dahil conservative ka. Hindi ka na nga passive, di ka pa aggressive.

Chester: I know right. Baka it's meant to be, me by myself. Loving myself and all that dramaness. I hate that I love it!

Pierre: Baka it's destiny. Mamamatay ka na lang teh di ka pa magkakajowa. Endangered ka na nga. Pwede ka na ihanay sa monkey eating eagle.

Chester: Ayyy gusto ko panda teh.

Pierre: Bagay sa eyebags mo at sa lumalaking tyan mo.

Chester: At ikaw naman pwede na ihanay sa langgam. Padami nang padami kayong makakati!

Pierre: Alcohol lang ang solusyon jan. Lasing lasingan, gusto magkatikiman?

Chester: Lunurin kaya kita sa Red Horse jan.

Pierre: Happy Horse na lang teh para endangered din.

Chester: Gora nomo na!

Pierre: I know nag-eemote ka na naman.


Sana ang puso at utak parang browser lang, pwedeng magbookmark anytime at pwedeng magclear ng cache. Cause history repeats itself. Yun na!

Ligo na U, Lapit na Me

Kung meron lang extra load ang mga organizers sa Cine Adarna sa UP noong gabi ng July 29, siguro yan na ang pinagtetext nya sa mga nakapila sa SRO ng Cinemalaya. Nagkataong isa kami sa umaasang makakuha ng slot sa palabas ng gabing iyon. Kasagsagan ng galit ni Kabayan, o ni Juaning yata, di ko sure, at ume-aegis na ang mga nasa dulo ng pila azzin heto akohohohoh, basang basa sa ulahan. Ganyan.
Sige na po, ligo n u, lapit n me. Malapit na nga naman magstart ang palabas, although late sya ng twenty or thirty minutes or so sa scheduled screening nya. Actually nabilang na kami sa pila... nung una pang 100 na yung babae sa unahan namin sa pila, at supposedly we didn't make the cut na, we're not going to Bollywood dawg pero gumow pa rin kami sa pagpila kahit ligwak na. Nung sunod na count ng cute na usher eh nasa 70 plus na kami kaya lumakas ang loob namin maghintay more, more like 2 hours na hintay to ha. But it was all worth it.

Sa loob ng teatro punung puno ang bulwagan, pati aisle puno ng monoblocs. Sa likod kami umiistanding ovation. At nag lights out na...



Ligo na U, Lapit na Me ang isa sa mga lumahok sa 2011 Cinemalaya. Pinagbibidahan ni Edgar Allan Guzman kung saan sya nanalo ng Best Actor bilang si , at kasama si Mercedes Cabral (ang ateng pinakamaganda daw sa Cannes festival... puro chaka siguro mga tao dun choz... and yes sya nga yung nakahawak sa seemingly jafakes notches ni Coco sa isa pang indie film) bilang si Jennifer Evangelista. Isinulat ni Eros Atalia, isinalin sa pelikula ni Jerry Gracio, at idinirek ni Erick Salud.

Sya si Karl Vladimir Lennon J. Villalobos, tandaan mo ang pangalan na yan. Sa ikinahaba haba eh Intoy din ang tuloy, ewan ko ba san nanggaling yang Intoy pero ang ekpleyn nila sa mahabang nemsung eh dahil sa rallyistang tatay nya. Isang tahimik na tao, hindi masyadong expressive sa kanyang nararamdaman. Feeling ko Cancer din sya eh, dahil yah know may mental affinity kaming mga Cancerians. Tahimik, mapagsarili (in many ways than one yah know), hard shelled as in numanonchalant ang drama pero deep inside dumadyng inside to hold you. Yes relate na relate ako, pero assumption lang yan of course.

Ngayon nagkaron sya ng bagong friend, si Jen, the new hot chick in town. Si Jen mayaman, demanding, impulsive, at may sayad. Sya pa mismo ang lumigaw kay Intoy. Eventually niyaya din nyang magmotmot sila. At dun nagstay ang kalahating part ng kwento, ang motmot adventures. Kinda Love and Other Drugs sa walang kapararakang pagpapakita ng pwet at boobs.

Naging MU sila ni Jen... isang Magulong Usapan. In a relationship pero hindi naman talaga, parang FUBU lang sila, yah know fuck buddies. Di naman nagdemand si Jen ng kahit ano sa kanya, maliban sa sex. At di rin naman sya nagtanong kung nasaang level ba sila. Nung time na handa na syang magtapat ng feelings nya kay Jen, saka naman sya ginulat ni Jen na buntis pala sya... and he's not the father. Homg! Tangina!

Ang mga sumunod na eksena ay pawang mga kaemohan ni Intoy. Gumraduate pa rin sya, kahit nawala na si Jen. Natuto syang mamikap sa QC, uminom, at makipagchismisan sa mashongetz na beks, para maging happy daw. Ewan ko kung magiging happy ako sa mashongetz na beks, pero kung papagulungin nya lang ako sa tawa, as opposed to papagulungin somewhere else yah know. Tsaka kanya kanyang trip yan, wala na lang basagan. Ang worry ko lang eh di pa rin sya nakamove on. Minsan kulang ang isang taon para don, regardless ng three month rule ni Popoy. Isa, dalawa, tatlo, isang dekada, forever and ever.... ang mahalaga makakamove on ka rin eventually. Tapos kung kelan busy ka na, sa work or something, biglang lalabas sya sa harap mo, si Jen. Tangina!

It's a really sweet movie yah know. Napapanahon sa henerasyon ngayon, may social relevance pa choz. Mejo confused lang ako sa timeline nya. Like yung name nya hango sa 70s to 80s. Tapos alam ni Jen yung massacre film ni Kris Aquino na God why me? noong 90s. Tapos yung celphone nya pang 00s hahah. Heniweys, kung aalisin ang time element eh perfect pa rin sya sa generation ngayon. Mejo nakukumpara ko sya sa 500 Days of Summer na isa ring indie film akalain mo yun. Kasi may promise sya ng isang romantic comedy tapos papaduguin ka nya sa dulo. I just hate it that I love it.

Hindi ko lang din nagustuhan yung title. Nung makita ko nung tinext nya Ligo na U Lapit na Me naisip ko nasa gitna siguro na to ng pelikula. Hindi kasi nahuli nung title yung sentimyento ng buong pelikula, siguro kung buong motmot adventures lang eh appropriate syang title. Kung magpapakontes si Ate Charo kung ano ang title nito, siguro sinagot ko Panyo. Dahil sa dami ng ninenok ni Intoy na hanky ni Jen na ginagamit nya para magJO. Yun din yung pramis nyang ireregalo kay Jen, all 365 pieces. At yun din ang regalo nya sana kay Jen nung magpopropose na syang maging sila. Kung si JK ang magtatitle nito siguro magiging Intoy Bater and the Chamber of Secrets (Victoria ba ito choz). Kung si Stephanie naman ang magtatitle nito siguro magigi syang Dimlight, tapos ang cover red na lamp shade on a black field. Winner!

Ipapalabas sya sa big screen sa August 17. I might wanna see it again. Para magdugo ulit ako. God why me?

Temptation Island

What are Bitches For?

First time I've heard of Temptation Island eh galing sa mga movie references nila Jowein, Yves at Anniel. I've seen clips before na tinag pa sa akin, di pa ako masyadong nakarelate pero I found it kinda funny in a way. I must say intrigued ako pero never ko pinursue panoorin.

Fast forward one and a half year and voila merong remake daw. Hearing from the experts how the original movie was campy and innocent in its comedy eh I was already expecting a major major trainwreck. And then I heard si Marian Rivera nasa cast, wala nang magsasalba sa movie na to pramis.

Biglang nayaya ako nila Bash to watch it, dahil sa peer preyshur eh sumama na rin ako. What are friends for? Sa Trinoma pa talaga kami nanood, super north sa aming tatlo nila Chris pero ok lang, ewan ko ba sino nagset non. Sa kasagsagan ng Transformers napakaluwang ng Temptation Island. Pwede ka pa tumambling sa harap, if you think tamblingable ang movie na to for you ha.



The movie stars Marian Rivera as Cristina G, Lovi Poe as Serafina L, Solenn something as Pura K, Heart Evangelista as Virginia P, and Rufa Mae as Nimfa. Bagay kay Marian ang role, putang puta, palengkerang palengkera, parang natural na natural lang, parang di umaacting. Anjan din si John Lapuz as Juswa, and the boys. I'd say funny naman yung movie dahil sa hilarious lines taken verbatim from the orig (sometimes pati yung pronunciation ginaya rin nila), at funny rin naman yung mga weirdness ng whole situation although halata mong intended na yung comedy. Nawala na ang innocence, raped na ang comedy choz. Hot ang sands, hot ang gurls, hot ang guys, eh di magsayaw na lang tayo?

~0~

I went to visit Jade's new apartment, til now wala pang scheduled na house warming dahil sa looban na sila ng tenement building kaya bawal mag-ingay daw. Sa library ba kayo nakatira? Mostly yung ingay kasi coming from their housemate's projected voice. Karapat dapat syang maturuan ng concept ng indoor voice. Apparently yung numero uno nilang reklamador sa ingay eh may kaingayan din naman every morning in barbaric ways daw. Akala ko ako lang ang guest that night pero dumating din sila Macoi, Alex and Chris. After some hours na nagtyatyaga kaming manood kay Kuya Germs and his technicolor, shining, shimmering coat, sinalang din sa wakas ni Bern ang Temptation Island 1981 bungsod ng aking pagsusumamo. Kasabay ng malamig na Boracay Rhum Coconut version + Pineapple juice + Sprite, nagflashback kami sa mundo ng ONLY Temptation Island as per Bern.



The movie stars real beauty queens Azenith Briones as Azenith, Dina Bonnevie as Dina, Bambi Arambulo as Bambi, at Jennifer Cortez as Suzanne. Yes ako rin namangha sa naming convention nila to use their first names as their characters save Jennifer, kasi nawawala si Jennifer... mula pa ng 80s nawawala na sya. Andito rin si Deborah Sun as Maria, ang maid na naelevate sa nanay level sa 2011 version. Ramdam din ang screen presence ng mga actors dito, not just merely to show off their chests yah know.

Di mapapantayan ang orihinal dahil nauna na sya sa pedestal. Natural lang at hindi sinadya. Pilit mang gayahin pero di matutumbasan, di ka makakapagDorina. Ang kabitchessahan ng mga karakter ay nakaukit na sa pelikulang Pilipino. Bitch kung bitch. Double bitch kung double bitch. Avant garde na sya ang movie na to at her time. San ka naman nakakita ng movie na may nangingisda using panty hose?

Lezz compare the two versions huh:

1. What's in a name? Hindi carried over ang names ng mga beauty queens. Parang hindi naman kasi makatarungan tawagin si Marian as Azenith. At hindi naman siguro memorable kung ang name mo sa isla eh Solenn something lang. At bakit kaya hindi Jennifer ang name ni Jennifer?!

Ewan ko bakit kelangan palitan ang names. San naman nanggaling ang Cristina G, ano yang G = Gaga? Eh yung Serafina L, naiisip ko nights of Serafina, pero parang walang konek. Yung Pura K at Virginia P kung di mo pa nagets ewan ko na lang sayo. Wag ka ngang idiota?! Tonta! Sinaniban lang ako ni Suzanne ha.

2. Graphics galore. Jologs ang graphics ng original but its part of the charm. Nung makita ko yung nasusunog na yacht, tawang tawa na kagad ako sa effort nila. Nag rely ang new version sa ilang 3D CGs pero yah know its as fake as Heart's virginity choz.

Dahil Miss Magnolia si Dina, inisponsoran ng human size ice cream ang orig version, although phallic ang design. Sa new version naiba ang design ng ice cream, at I'm not sure kung Nestle o Selecta ang umisponsor nyan. Haagen Dazs? Asaness.

Sa orig version lang din pinakita ang paghiwa kay Joshua ni Umberto, with the blood effects. Sa new version mega blocking si Umberto habang chinachop chop lady nya si pare. Pare?

3. Update to v2k. Some of the lines were rewritten to match the new millenium. Like dati its ok to say wheels, when now you can say ride. Dati tape recorder ngayon ipod na. Dati wala pa nga ni beeper, ngayon may cp na at required na may signal yah know. Ang stariray naging diva.

Ang di ko lang magets eh kung noon nastranded kayo sa uninhabited island somewhere sa Pilipinas, eh sa panahon ngayon meron pa bang uninhabited place sa paglobo ng 70M na populasyon?!

4. Ending. Sa ending ni Azenith, pinili nya si Tonio. Sa ending ni Cristina G, pinili nya si Umberto. Malandi talaga si Marian, pinili yung mas borta hahah.

Panalo rin ang mga lines sa movie na to. Quotable kung quotable. Bex na bex ang mga linya at delivery. I'm sure magagamit mo rin sila kapag stranded ka rin sa isla. Everybody needs a shipwreck once in a while yah know. Samples:

"Rub a dub dub, two bitches in a tub."

"There ought to be a law against social climbers."
(Kung may 90s version nito siguro si Greta ang swak na swak as Bambi.)

"I would sell my soul to the devil for a glass of fresh water."(Nabanggit ni Joshua na may gourmet kitchen sya at gourmet chicken lang ang kaya nitong iproduce?)

"What are bitches for but to bitch around with fellow bitches."(Although may confusion sa pronunciation kung bitch or beach ang naturan).


At ang walang kamatayang:

AZENITH: "Walang tubig, walang pagkain. Magsayaw na lang tayo!"

MARICEL: "Ayoko ng walang tubig. Ayoko ng walang pagkain. Ayoko ng putik!"

Ansabeh?

Punjeta?!

(O kung paano naging epic fail ang aking planong magpaliit ng tyan)

 
Photo by stoicsushi via Flickr.

Rice, rice go away
Come again another day.

NASH: Anong nangyari sa tyan mo?

ATHAN: Kain ng kain eh. Panget ba?

NASH: Sobrang off kaya!

Grabe, matatanggap ko naman siguro kung sabihan akong panget ako, pero kung sabihan naman akong sobrang panget eh nakakahurt na yun talaga ng feeling ha! choz. Lately (quantitatively equivalent to 7 months or so) naging abnormally large ang aking abdominal area causing quite a growing concern sa friends, Romans and contrymen. Ewan ko ba pero parang issue sya na mas malala pa sa tumataas na presyo ng bilihin at world peace. Tinatakot ako ni Chris dahil baka daw inflammation ng pancreas na daw ito at kelangan ko na isangguni sa espesyalista. Pero I thought makukuha sya sa pagdyedyeta lang. I was wrong, so so wrong, the most wrongest.

Nagtry ako ngunit nabigo, well... first week pa lang naman. As of now, minus rice muna ako, not completely yah know pero I'm starting. A journey of a thousand carbs starts with one rice ika nga. Ewan ko ba pag sa bahay parang sinasaniban ang kamay ko na tumakal ng tumakal sa kaldero kahit di ko naman talaga kaya, as if mauubos ko pero pinipilit ko na lang dahil masarap sya, at worried ako sa mga nagugutom na batang Pinoy na pinoproxyhan ko na lang. And now I'm down to one rice, yes itinago ko na ang extra rice cooker pramis!

Pero what's this what's this?! What's the meaning of this?! Kahit bawasan ko ang rice parang inooffset ko naman sa other meals yah know. Like the other day pumasta ako, then pizza, then pancit, then borjer, then popcorn, then Sultana (yah know yung biskwit na may pasas daw pero di ko naman masyadong nadama ang kapasasan). So there, for week one fail ako. Ayheytit! Di bale, pag pumayat ako... maglalaway kayo. Choz, atzif papayat pa ako. ahuhuh

Slice

Photo by Some Artist via Flickr.

Hindi lahat ng birthday happy. Minsan sad, minsan hyper, minsan angry, minsan surprising, minsan excited, minsan pre-empted, minsan postponed, at minsan emo. Pero ginigreet pa rin natin ito ng Happy Birthday no no matter what.

Nung isang araw sinabihan ako ni Jheck na magskip na lang daw muna ako ng birthday. Ano yan parang leap year? Kulang kulang ang drama? Well... siguro nga pwede pero di naman ako Februarian hahah. Sabi ko 'No!' Haharapin ko ang taong ito ng walang takot, pag-aalinlangan at pangamba. Dahil yah know nataningan na kaya ako, borderline na ako sa next age group, borderline na sa letrang N sa bingohan.

But it's ok. Age is just a number. At hindi mo naman masusukat ang edad ng isang tao sa isang araw lamang sa buhay nya kundi sa isang buong taong nagdaan. Ok nga naman kasi nagkaron ako ng pagkakataong tumanga at matuto, masaktan at maghilom. So kung tatanungin mo ako kung kamusta naman ang nagdaang taon sa akin, batiin mo na lang ako... happy ako. Happy sa mga opportunities na nag-open up, swerte talaga ang Rabbit sa akin. Happy sa mga friends na anjan para bulabugin ang buhay ko para patawanin ako at pasayahin. Happy sa inspirasyon na nanjan lang sa tabi tabi. Para sa marami pang taon ng pagtanga at pagkarapa, ng pagkatuto at paghilom.

Happy birthday to me.

Reservation

 
Photo by stanrbvegas via Flickr.
For here or to go?

Table for One?
June, 2011


See I've been single for like forever now, while some might think I've been single since birth but no. My oldest friend since unofficially coming out in 2008ish would have known me single then and single now. It doesn't matter really. Singlehood has its perks yah know. Like meron kang time management sa buhay mo, sa work, sa gala, at sa buhay mo. Heniweys di ka naman siguro magseselos sa sarili mo kung masyado ka nang umiispend ng time with friends and not with your alone time. But at the end of the day no matter how many friends you have you'll still end up making mukmok sa ilalim ng kumot at sinasabing 'ayoko na, ayoko na talaga.' That's so sad I know but that's the reality of it all. At least I have time for my own yah know. Yes, di masyadong maganda ang trade off but still yah know you can't have it all.

So there I was trying to assess my singlehood. Some calls it their 'single blessedness'. Single blessedness nyo mukha nyo. Kaya eto napapaisip ako ano nga ba ang singlehood? To help me answer my own questions (yes nagtanong pa ako ako rin ang sasagot di ba nakakagago lang?) eh tinry ko iclassify ang mga uri ng single statusness. Slightly based ito sa kumakalat na memo slash SMS slash email attachment dun sa mga dahilan kung bakit single ang mga tao. Heniweys here we go:

Mga Status ng Single:

1. Single Since Birth.

Ito yung mga taong single since birth. Period. Yun na, choz. Sila ang mga taong never pa nagkaron ng any kind or relationship other than friendly or professional in nature na may involved na groping or cuddling, not that required yun sa romantic relationships or hinahanap nila yun. Mga tao lang sila na naghahanap ng kalinga... not in a senior citizen kinda way. Well, merong ibang umabot na sa thundercats level whilst maintaining their SSB status, how they managed that di ko masasabi dahil maraming factors to consider. Baka kulang lang sa confidence at natorpe, baka destined to be alone, or the most common reason eh not aesthetically endowed si teh. Habang may buhay may pag-asa, darating din ang panahon at makakamove on na sila sa In a Relationship status and later magmove back sa singlehood pero in a different subclass na.

2. Single and Available.

Single and ready to mingle ang hirit nila. Kadalasan malakas ang self confidence. May ilang naliligaw ang landas na eksenadorang In an Open Relationship pero wag masyadong malinlang, they may seem single pero in essence in a relationship din yang gagong yan. Go lang ng go kung saan pinupugaran ng mga singles makahook up lang. It's possible na they'll stay in this status dahil free sila to make chorva to anyone. Walang magagalit, walang magseselos.

3. Single but not Looking.

Single at busy, do not disturb or AFK. Single at maraming kabusyhan sa buhay, nagmumultitasking sa career or academics pero ang romance aspect parang inamnesiahan na. Alam din nila ang kahalagahan ng three month rule, kung sakaling balak na nilang magtransmigrate sila doon sa ibang level eh magrerevert back na sila sa single and available.

4. Single but Happy.

This is so Basha. Sya na, sya lang yata ang nakakapulloff ng ganyang linya. Nasa kanya na ang lahat na bumubeauty at brains. Di rin sya masyadong kabusyhan sa career, in fact official tambay sya (or freelance?). Nahanap na nila ang inner peace, or nirvana, or whatever, kaya they made one with their selves. Mahirap maachieve ang ganitong level dahil mahirap mahanap ng kahulugan ang happiness sa buhay mo at iequate sa singlehood. Gaano ba kadali ang maging happy but single?

5. Single and it's Complicated.

Ang catchall ng mga single na walang mapaglagyan ng classification: mga single na hindi happy due to unforseen circumstances; mga single na tuod o impotent o sadyang pinanganak na manhid sa human emotions eh dinaig pa nya si Jacklyn Jose; mga single na natrauma sa past relationship at di na nakamove on ever; mga single na naghihintay forever ng right person sa kanilang buhay na magtatama ng kanilang mga mali. Mga single na maraming dahilan sa buhay para manatiling single at naimmune na sa magulong relationship status na ito. Maraming reservations sa buhay na di na pa nagmamaterialize.


Naisip ko'ng nakakapagod din pala maging single at complicated at the same time. Kelangan ko na magmove on soon, pero tinatamad pa ako o wala akong gana, choz! Nagpapakatanga sa isang sulok kakaantay sa aking Jeyhow*. Ngunit datapwat subalit ang primary source ng aking singleness is the fact that I've loved myself more than anybody else that I end up overanalyzing potential loves. Bakit nga ba di dapat tularan ang pagiging aking pagiging single and complicated. May ilang pointers akong napick-up na harinaway maapply ko sa near future:


5 Reasons Why You Shouldn't Love Yourself (it might apply to you too)

5. Jerjer Reasons.

Sex, karat, gerger, copulation, or whatever you might call it. Yah know you'll have access to all that sexual revolution pero you have to look out for yourself dahil who knows by changing partners you're putting yourself at risk. If you're not into the whole sex thing then maybe the masturbation is your thing. But still having sex with your digits isn't all that great.

4. Emotional Suicide.

Yah know it's killing you inside just to be single. Like, if you love yourself more and they say too much love will kill you, then you are actually killing yourself. Ewan ko ba sa failed logic na yan pero yah know what I mean. Sometimes being alone saps the energy to go on. And only love could be the antidote to this poison, the ether to sustain magic, the emotional gatorade to energize.

3. That Whitney Song LSS.

It's bad that my theme song is apparently ateng Whitney's Greatest Love of All that I relive the words. I've learned to love myself yes, a little bit more than required. Pero no no no, masyado nang nagconcentrate sa loving yourself. Now Papa Jesaz said we should love thy neighbors next.

2. F.L.A.M.E.S.

Yah know once in your childhood you've played this with your highschool crush, well maybe by yourself not with him or her looking over the results. Apparently you can't play this by yourself because you'll end up crossing every letter in your name duh. Like for me I'll end up with A anger and A anger then ang sum ko M marriage. Or you can Flames yourself with your alterego with an alias maybe. But that's even creepier than Flames-ing yourself seriously.

1. Alone.

Sure it's fun to do things with friends and sometimes doing things alone. But it would be better if you had someone to share those experiences together, not some random friend right? It's hard going to a movie house alone (unless you're doing it for a review and you need to go even alone), or reserving a table in a fancy resto for one. That's just sad I know. How some can do it is beyond me. But for the time being I'll have to pretend to enjoy doing it with friends, hahah. And yeah, til now I always got by on my own.


So there, nagcount up, then count down. Parang sabi lang ni Brian McKnight, 'we'll start back at one.' Hanudaw konek?! Yah know counting down calms me. Turo yan sa akin ng Sesame Street eh, di ko lang matandaan kung si Kuya Bodgie ba or si Big Bird nagsabi nyan specifically. Basta sabi nya pag galit ka just count from 10 to 1, and you'll soon forget the anger. Yah know why I can't really love fully is because punong puno ng hate ang aking dibdib na parang gustong sumabog anytime. Ewan ko ba pero dulot yata ng aking acidic personality or what. If I can do this maybe makakamove on na ako sa pagiging single... 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2...

Sisig?!

 
Dinakdakan by Mikiongski via Flickr.
Dinakdakan lang ang may utak. Saging lang ang may puso.

Originally, I planned to go to Cavite for Bern's birthday but nabago ang scheds ko and I need to go to work for five Saturdays. Far out! (akswali di ko alam yang ekpreshon na yan, naririnig ko lang sa Aussie SME ko at ginaya ko lang lang hahah). So I decided not to go na rin dahil di naman ako nakapagpaconfirm at lowbatt na ako, baka maligaw lang ako kung saan sa Cavite. Machopchop pa ako at maitapon sa isang liblib na damuhan sa gilid ng kalsada. Sorry Bern.

Heypi Birdie Philina Rosario
05.28.11 c.18:00

2 piece Chickenjoy ang lunch provided sa office for the OT para di na kami magfile ng 150 allowance. Di na din kami nagreklamo although sa aming computation (108 yata ang 2 piece meal eh walang drinks tapos nag-add lang ng peach mango pie at extra rice so roughly below the allowance). I've learned na kaya naman pala binabalikbalikan ng mga kiddies ang chix ng Jabee dahil they use REAL BLOOD! Choz! Akswali may isang naubusan pa ng chix, although di naman pala kumain si Dagz ng manok.

After shift hapon nang magwalkathon kami nila Phia, Harold, Jett, Ronald at Dagz to Glorietta 5. First stop sana sa Giligan's pero full ang open area section nila. Muntik na kami makarating ng Skygardens sa SM North kung di pa namin nakita yung Guilly's. It's like Giligans without the gans... at mura pa ang beer, like hundred bucks for 3 piece. Umorder si berdey gurl ng Fettuccine Carbonara at nag-add ng Sisig for pulutan. Syempre may comment ang Biga10 ng Pampanga na si Jett. Masarap kasi ang sisig sa kanila, manyaman daw. Eh itong sisig sa Guilly's although yummy at crunchy naman daw eh just a second rate trying hard copycat pa rin. Nothing beats the original Kapampangan sisig, mekeni!

Ako lang ang nag-iisang nonsmoker sa group na yon. Hindi ko sinasabing nonsmoking will save me or that smoking will eventually kill you, pero I really feel mauuna pa akong mategi sa mga to dahil sa tindi ng second hand smoke. Eto ba ang dahilan bakit naimbento ang gas mask? Inabot kami til 9 yata nang magdatingan sila Vhim, Manel, Ian at Seth. Badtrip ang Phia nang malost ang lighter nya.


We love you and good night Chicago!
05.28.11 c. 23:15

Transfer kami sa Chicago Ortigas para bumijowke. 2500 for 2 hours at 2k worth ng foods, not bad really. Nastress lang ako sa pagtatry kumanta hahah. Infernezz winner talaga ang food dito dahil masasaya silang lahat (sayang nga lang lowbatt na cam ko para ichronicle yah know). We had pizza, mushrooms, pancit guisado, spicy wings, at dinakdakan among others. Yung dinakdakan naman ang Ilocano counterpart ng Sisig, ang difference lang eh may utak or pag in times of kacheapan mayonnaise na lang ang substitute. Spicy sya sa dami ng sili at mejo masabaw. Di masyadong manyaman. Ayaw ni Jett ng ganyan.

Standard na yata sa mga mejo pricey bijowkehan ang supot sa mic, yah know yung parang condom. Syempre tumakbo na naman ang matatabang utak na kulay green. Infernezz konteserang kontesera talaga ang Vhim sa bijowke. Tinitira ba naman mga To Where You Are ni kuya Josh at Hanggang ni kuya Wency. Si Manel naman malamig ang boses at mejo emotera sa pagkanta, josko tinira ba naman Tootsie Guevarra. Kapag rumoRoselle Nava na sya eh ibang levelling na yon, dapat sinasampal na pag ganon choz. At di talaga nagpaawat sa kahit time up na kami. Miss, extend five minutes?


Obar sa Sikip
05.29.11 c. 01:30

Past 1am uwian na sana nang biglang sumama pa ako sa Obar.... yah know I'm not really a bar-going person pero ramdam ko may mangyayari tonight. Mas masikip pa sa MRT ang Obar pag sabado, which I would normally like hahah kung di ka lang napagtutulakan sa dami ng dumadaan. Funny yung mga performance ng mga divas that night. Nakidance dance naman ako... especially to the song If We Ever Meet Again... naisip lang kita kung ano kaya magagawa ko if we ever meet again.

May nagdaanan ulit at natulak na ako sa gilid, thinking god please take me now nabobore na yata ako. Then nagpart ang crowd at andun si Geh. Kinabahan kaagad ako na baka kasama nya ikaw, and yeah andun ka nga, sa kabilang corner. Parang walang nagbago sayo... kasama nyo mga exes mo, naisip ko what would it be like kung kasama ako dun sa list na yun hahah. Would I feel bitterer? hahah. Heniweys, I'm just happy to see you. I'm happier kung magiging friends ulit tayo, close friends (or more hahah asa). Napaso mo pa ako ng cigar, I thought I heard the sound of skin burning sa ingay ng crowd. Parang kagat lang ng langgam, di naman masakit... mas masakit pa ang umasa hahah.


Jabee Soup for the Soul
05.29.11 c. 05:30

Sa kasabikang makahanap ng mainit na sabaw eh inikot yata namin ang buong Ortigas Center. Lomi lang sana ang kakainin pero nagroundtrip kami. Ang ending eh sa Jabee sa may dulo ng Emerald, kung sa Julia Vargas kami dumaan eh mas mabilis ang tambling namin dito. Di na ako nagbreakfast kasi antok na rin ako, sa bahay ko na lang babawiin ang energy ko. Ang Vhim ilang beses nagblackout yata habang nakasandal sa Jabee. Taxi cab home na lang kami, yes nagkasya kaming lima. Tapos parang school bus lang na dinrop off kami kung saan saan: Edsa-Shaw, Acacia Lane, Boni-P.Cruz, at last stop Dela Rosa. Parang nagtour lang si Seth.

~0~

Sabi nga ni Ronald na mabuti pa ang dinakdakan may utak. Ayoko na maging dinakdakan, may utak ka nga mali naman ang gamit mo. Masyadong naoover-analyze ang mga sitwasyon tapos ngayon umeemote. Sana sisig na lang ako. Sana yummy na lang ako. Choz!

Goodbyester

 
Farewell to you my friendster
We'll see each other againster.

Jumoin ako sa Friendster January 2004 pa pala. At that time late na ako sa uso. Halos lahat may account doon pati yung tindera ng mani sa kanto at kaderder ka kung wala kang account. And now yah know damang dama na the end is near, and so I face the final curtain... ayoko na ituloy baka pati ako mategi rin. Bakit kasi niligwak mo si smiley, bakit kasi nagpalit ka ng color scheme, bakit kasi bumitter ka pa kay Mark Zuckerberg.

Isa pala sya sa mga longest running online accounts ko. Second lang sa very ancient na Yahoo! na inabot na ng 9 years daw, siguro early 2002 yon. Batang bata pa naman itong aking Multiply (March 2008), right after makita ko ang multi accounts nila Jade at Jay. Sumunod naman si Facebook (October 2008) na masaya na ako sa dadalawang friendships kong si ateng Celine at Roseann. Lalo naman yung Twitter ko (April 2009). I remember my first tweet very well and it goes a little something like this (chicken!): "See I'm all about them words. Hundreds of pages, pages, pages forwards." Yes naisip ko pa kumanta at magbilang ng characters sa kasagsagan ng audit season.

Heniweys ngayon eh naghihingalo na si Friendster at kelangan na nya mamahinga... di pa naman sya matetegi, macocoma lang DAW muna. Wehnohngayon?! Wala lang. Di mo ba sya mamimiss? Matagal ka rin nyang pinaligaya yah know. Doon ka unang natutong may It's Complicated pala na status. Doon ka natutong mangharass ng tao para lang sa testimonial. Doon ka nakipag-emotean, nakipagbangayan, nakipagpalandian, at nakipagpayabangan sa mga shoutouts. Doon ka natutong mang-grab ng piksur (at doon din pinanganak ang mga posers).

Pero wag masyado excited, sa katapusan pa ito mangyayari. Hindi sa End of the World noh, sa katapusan ng buwan na to. Akala mo judgment day na ang supermoon at ang alignment ng mga Sailorsoldiers sa kalangitan sa a-bente uno ano?! Pwes nagkakamali ka, sa May 31 na ang Friendster D day! Yes, may oras pa para magtika at magbalik loob. Choz! Akswali wala naman ako masyado na'ng paki. Matagal na ako nakamove on sayo, masaya na ako sa piling ni Twitter at Facebook. Wag ka na malungkot, makakamove on ka rin. Di ba sabi nila baka merong darating na mas OK, na mas mamahalin tayo, yung taong hindi tayo sasaktan at paaasahin, yung nag-iisang website na magtatama ng mali sa buhay naten, nang lahat ng mali sa buhay mo. Urteh!

Ang kinakabother ko lang talaga eh dapat ko pa bang isave yung mga piksurs ko sa Friendster? Grabe sinilip ko at nahindik talaga ako sa aking nagisnan. Shett, parang human hanger pala ako non. Yes, that was before. Before the time na si Kim Chiu ang epitomiya ng pagiging human hanger choz! Well, I suppose... gimme time to think pa. Siguro sa a-trenta ko na lang dadownloadin lahat. Waterga!

Kasunod kong imamigrate siguro tong Multiply. Be skerd! Be veyri veyri skerd!

Lowgeek

 
Puzzle Pieces by sarahr691 via Flickr.
This is to this as that is to that. 

Logic logican April 2011


Ilang weeks na akong tinetraining dito sa Asenshur at napapansin ko lang habang nagtatagal eh nauubusan na ng ipapagawa sa amin. Tapos na sa neuro-lab kung saan nareyp ang aming mga dila at lalamunan sa pagpronounce ng words; greymar session ni Adda (is it moving or not moving?);  may cultural session with Tzi (na I really don't know if I'd like her kasi proactive sya pero masyado syang malakas pumick-up ng sarcasm); may operational maturity chorva session with Tam (na mas naemphasize ang galing namin sa actingan through kaadikan sa role playing over the main topic na ettiquette); sa excel review with Gian (aka fat Mr. Fu, I mean matabang version ni Mr. Fu ha at dahil wala syang maskels at abs at wala rin syang highlights sa hair pero mas matabil ang dila nya kumoment); may IFRS session with Jekell (na more laugh kami kesa sagot sa mga questions nya); and lastly ang accounting overview ni Neil (na again eh more acting kesa accounting). After ng two weeks or so eh wala na kaming magawa sa training rooms. Boring boringan na! Naisip ko nga kaya lang kami pinapag-training trainingan kuno eh para masabi lang na may ginagawa at akswali filler period lang yon bago isabak sa knowledge transfer sessions starting May.

May isang araw lang na nakasubok kami ng telepresence. Parang nakawebcam conference kayo with foreynjer counterparts pero super hi-tech ang levelling. Parang kaharap mo lang sila, nakakamangha talaga. Walang ganon sa bundok.

And so there we were nakatambay sa computer labs one day hoping na kami ang sasabak pero no yung other batch pala muna ang iaaccommodate para matry nila mag-open ng Asenshur portal. Go na go pa naman kaming tapusin sana ang mga computer-based training modules na ginawang group effort sa pasahan ng sagot. Biruin mo ba naman ang scheduled time per session eh ranging from 1 to 4 hours pero natatapos namin within 10 minutes lang, mabagal pa yun sa pagki-click ha! Heniweys ayun yung kasabay naming other batch eh imbes makinig sa instructions eh may kanya kanya nang mundo at meron pa nga umaaccess ng mga restricted sites (like THAT mail service site and THAT social networking site and THAT microblogging site yah know). As if di namin sya makikita eh nasa likod kaming lahat nakaupo sa long table na akala mo panel of judges. I'm sorry dawg you're not going to Hollywood, your journey ends tonight. Mehganon?!

Right after ng computer lab eh pinapapunta kami sa training room. Eh wais na kami ngayon na bumibili ng food bago lumipat ng building dahil ayaw na namin mahaggard sa pagsakay ng elevaterrrs during lunch time. Wala pa ngang alas dose eh nakapaglunch na kami, ganon kami kaadvanced hahah! Sawaan nga lang sa pag-order ng siomais at sisigs.

May isang beses na wala na talagang magawa nagsimula kaming maglaro ng charades. Pero imbes na may random na aarteh, si Nomer lang ang umarteh all the way. Infernezz honggaling nya mag-isip ng clues ha. At dahil jan nahasa ang aming acting career, career talaga?!

The following day nagpasimula si Nomer maglaro ng isang logic game. This is YES *turo pataas* and this is NO *turo pababa* this is YES *turo sa kanan* and this is NO *turo sa kaliwa* THIS IS? AND THIS IS?

Bigla na lang may kung anong pwersang gumising sa aking diwa, parang kape ng kalimot, parang ammonia ng alzheimers, and poof it's all coming back it's all coming back to me now. There were moments of gold and there were flashes of light. Naalala ko ang mga pinakatatagong logic games.

This is 1 *turo sa pinky* this is 2 *turo sa ring* this is 3 *turo sa middle* this is 4 *turo sa index* this is 5 *turo sa thumb*. This is *turo sa middle*? FIVE! This is *turo sa pinky*? THREE! Mejo nashock yata sila nung una, pero inulit ulit ko hanggang may na-LSS na at nagets ang logic.

Sumunod non eh nagdalahan kami ng mga gamit kung saan saan. Meron sa Music Room. Meron sa Barbershop. Meron sa Jungle ni Tarzan*. Meron sa Buwan. Andaming naiwan at napagsarhan. May nagresign pa nga kasi hindi sya naipasok eh choz.

Nagdrawing drawingan din kami pero since limited lang ang may kakayanan sa drawing eh dito ito masyadong napush through. Si Thessa nagpalaro nung name the phrase base dun sa isusulat nya. Like UP 8 = Up before eight and so on. Si Harold nagpalaro nung magmomove ng sticks pero mas nainis kami kasi yung stick-giraffe daw nya eh di mawari kung anong klaseng hayop, parang zebra sa tingin ko choz. Si Nomer nagpahula ng malaki sa tatlong shapes pero ang trick yung pinakamaliit daw ang malaki dahil yung medium ang mas malaki at yung large ang pinakamalaki. Buset!

Binato ko pa sila ng dice, azzin literally may dice na involved. Not just one, not just two, not just three, not just four, but five! Imagine! The name of the game is Petals Around the Rose. Ayun after twenty throws ng dice si Nomer ang unang naka-break the code. Si Mark na parang casual passerby lang nakuha kagad in one throw, dahil knows na pala nya yun before.

Nilabasan din kami ni Gilbert ng color logic games. I mean merong nakasulat na mga names ng colors sa screen (or bond paper kung may access ka sa printer) pero iba yung color mismo nila. Ang trick eh dapat kapag itinuro sayo eh masabi mo yung color hindi yung nakasulat. Syempre nadaya ko sila sa pamamagitan ng pagblur ng vision ko hahah. Yes kaya ko magblur pero ang magfocus mahirap.

May nainvolve din na brain twisters na may involved na shapes. Yung bubuo ka ng diamonds and bundoks and bahays and lightnings ni Harry Potter and stuffs. Yah know nakita mo na yung game na yun nung bata ka na may 4 irregularly shaped polygons tapos gusto nya iform mo into a more regularly shaped object yah know.

Nagtry din kami maglaro ng situational logic games. Common issue eh may patay at nasa crime scene ka. Parang sumi-CSI lang ganon... or SOCO kung bet mo si Gus Abelgas. Meron nateging may tubig sa sahig, merong kumain ng penguin soup, meron may hawak na toothpick sa disyerto, meron may kalendaryo sa ulunan, meron nahulog sa puno at tumama ang ulo sa bato tapos inanod pa ng ilog. Pwede ka naman magtanong ng facts. Kaso sa dami ng irrelevant questions naging habit na naming itanong kung "factor ba yan?" Kasi nga naman baka ka mangungulit sa line of questioning mo kung wala namang epek sa story.

Naibigay ko rin yung mga bigating logic games na minana ko pa since highschool ata. Yung may involved na 4 wisemen at 2 red at 2 white hats. Meron din si Jett na binaong isang room na may tatlong switches at isang bumbilya. Meron din yung pabalik balik na tatawid sa ilog at may bangka na involved na dalawa lang ang capacity. Teka, ano ba ang tawag sa driver ng bangka? Driver kasi tawag ko sa mga puzzles ko eh hahah.

At syempre di rin mawawala yung mga nakakabuset na logic games. Yung pag-iisipin ka yun pala joke lang nakakabuset talaga. Para di namin maconfuse sa logic logican games eh tinawag na lang namin silang anecdotes. Maraming baon nyan si Nomer, Diane at Mark kaya buset na buset si Jett hahah.

Nakakatuwa lang at nakakauto ako, I mean nakakapagshare ng mga nalalamang wala namang praktikal na gamit sa pang-araw araw na buhay di ba. Akala yata nila genius ako eh sa totoo lang nahirapan din ako magsagot nyan dati. Una unahan lang yan hahah. Kung may graduation lang sa amin sa logic session na to, sigurado ang valedictorian at salutatorian eh sila Gilbert at Mark, in no particular order heheh.

~0~

Implikasyon: Logic comes in many forms, sizes, colors, sounds, shapes, gestures, numbers, situations, etc. Pero totoong logic ba yun or some kinda Jedi mind trick lang para mag-isip ka at magmuni muni?! Dahil sa totoo lang... walang LOGIC. Ang logic ay nasa puso ng tao, nasa puso nating lahat! Gets?


___________________*although sa original-er version ni Herson may clue na nacutoff ko sa aking presentation dahil TMI sya—"ako si Tarzan at meron akong speech defect"
**kung interesado ka sa mga logic games, please contact me for more details. hahah