Temptation Island

What are Bitches For?

First time I've heard of Temptation Island eh galing sa mga movie references nila Jowein, Yves at Anniel. I've seen clips before na tinag pa sa akin, di pa ako masyadong nakarelate pero I found it kinda funny in a way. I must say intrigued ako pero never ko pinursue panoorin.

Fast forward one and a half year and voila merong remake daw. Hearing from the experts how the original movie was campy and innocent in its comedy eh I was already expecting a major major trainwreck. And then I heard si Marian Rivera nasa cast, wala nang magsasalba sa movie na to pramis.

Biglang nayaya ako nila Bash to watch it, dahil sa peer preyshur eh sumama na rin ako. What are friends for? Sa Trinoma pa talaga kami nanood, super north sa aming tatlo nila Chris pero ok lang, ewan ko ba sino nagset non. Sa kasagsagan ng Transformers napakaluwang ng Temptation Island. Pwede ka pa tumambling sa harap, if you think tamblingable ang movie na to for you ha.



The movie stars Marian Rivera as Cristina G, Lovi Poe as Serafina L, Solenn something as Pura K, Heart Evangelista as Virginia P, and Rufa Mae as Nimfa. Bagay kay Marian ang role, putang puta, palengkerang palengkera, parang natural na natural lang, parang di umaacting. Anjan din si John Lapuz as Juswa, and the boys. I'd say funny naman yung movie dahil sa hilarious lines taken verbatim from the orig (sometimes pati yung pronunciation ginaya rin nila), at funny rin naman yung mga weirdness ng whole situation although halata mong intended na yung comedy. Nawala na ang innocence, raped na ang comedy choz. Hot ang sands, hot ang gurls, hot ang guys, eh di magsayaw na lang tayo?

~0~

I went to visit Jade's new apartment, til now wala pang scheduled na house warming dahil sa looban na sila ng tenement building kaya bawal mag-ingay daw. Sa library ba kayo nakatira? Mostly yung ingay kasi coming from their housemate's projected voice. Karapat dapat syang maturuan ng concept ng indoor voice. Apparently yung numero uno nilang reklamador sa ingay eh may kaingayan din naman every morning in barbaric ways daw. Akala ko ako lang ang guest that night pero dumating din sila Macoi, Alex and Chris. After some hours na nagtyatyaga kaming manood kay Kuya Germs and his technicolor, shining, shimmering coat, sinalang din sa wakas ni Bern ang Temptation Island 1981 bungsod ng aking pagsusumamo. Kasabay ng malamig na Boracay Rhum Coconut version + Pineapple juice + Sprite, nagflashback kami sa mundo ng ONLY Temptation Island as per Bern.



The movie stars real beauty queens Azenith Briones as Azenith, Dina Bonnevie as Dina, Bambi Arambulo as Bambi, at Jennifer Cortez as Suzanne. Yes ako rin namangha sa naming convention nila to use their first names as their characters save Jennifer, kasi nawawala si Jennifer... mula pa ng 80s nawawala na sya. Andito rin si Deborah Sun as Maria, ang maid na naelevate sa nanay level sa 2011 version. Ramdam din ang screen presence ng mga actors dito, not just merely to show off their chests yah know.

Di mapapantayan ang orihinal dahil nauna na sya sa pedestal. Natural lang at hindi sinadya. Pilit mang gayahin pero di matutumbasan, di ka makakapagDorina. Ang kabitchessahan ng mga karakter ay nakaukit na sa pelikulang Pilipino. Bitch kung bitch. Double bitch kung double bitch. Avant garde na sya ang movie na to at her time. San ka naman nakakita ng movie na may nangingisda using panty hose?

Lezz compare the two versions huh:

1. What's in a name? Hindi carried over ang names ng mga beauty queens. Parang hindi naman kasi makatarungan tawagin si Marian as Azenith. At hindi naman siguro memorable kung ang name mo sa isla eh Solenn something lang. At bakit kaya hindi Jennifer ang name ni Jennifer?!

Ewan ko bakit kelangan palitan ang names. San naman nanggaling ang Cristina G, ano yang G = Gaga? Eh yung Serafina L, naiisip ko nights of Serafina, pero parang walang konek. Yung Pura K at Virginia P kung di mo pa nagets ewan ko na lang sayo. Wag ka ngang idiota?! Tonta! Sinaniban lang ako ni Suzanne ha.

2. Graphics galore. Jologs ang graphics ng original but its part of the charm. Nung makita ko yung nasusunog na yacht, tawang tawa na kagad ako sa effort nila. Nag rely ang new version sa ilang 3D CGs pero yah know its as fake as Heart's virginity choz.

Dahil Miss Magnolia si Dina, inisponsoran ng human size ice cream ang orig version, although phallic ang design. Sa new version naiba ang design ng ice cream, at I'm not sure kung Nestle o Selecta ang umisponsor nyan. Haagen Dazs? Asaness.

Sa orig version lang din pinakita ang paghiwa kay Joshua ni Umberto, with the blood effects. Sa new version mega blocking si Umberto habang chinachop chop lady nya si pare. Pare?

3. Update to v2k. Some of the lines were rewritten to match the new millenium. Like dati its ok to say wheels, when now you can say ride. Dati tape recorder ngayon ipod na. Dati wala pa nga ni beeper, ngayon may cp na at required na may signal yah know. Ang stariray naging diva.

Ang di ko lang magets eh kung noon nastranded kayo sa uninhabited island somewhere sa Pilipinas, eh sa panahon ngayon meron pa bang uninhabited place sa paglobo ng 70M na populasyon?!

4. Ending. Sa ending ni Azenith, pinili nya si Tonio. Sa ending ni Cristina G, pinili nya si Umberto. Malandi talaga si Marian, pinili yung mas borta hahah.

Panalo rin ang mga lines sa movie na to. Quotable kung quotable. Bex na bex ang mga linya at delivery. I'm sure magagamit mo rin sila kapag stranded ka rin sa isla. Everybody needs a shipwreck once in a while yah know. Samples:

"Rub a dub dub, two bitches in a tub."

"There ought to be a law against social climbers."
(Kung may 90s version nito siguro si Greta ang swak na swak as Bambi.)

"I would sell my soul to the devil for a glass of fresh water."(Nabanggit ni Joshua na may gourmet kitchen sya at gourmet chicken lang ang kaya nitong iproduce?)

"What are bitches for but to bitch around with fellow bitches."(Although may confusion sa pronunciation kung bitch or beach ang naturan).


At ang walang kamatayang:

AZENITH: "Walang tubig, walang pagkain. Magsayaw na lang tayo!"

MARICEL: "Ayoko ng walang tubig. Ayoko ng walang pagkain. Ayoko ng putik!"

Ansabeh?

Punjeta?!

(O kung paano naging epic fail ang aking planong magpaliit ng tyan)

 
Photo by stoicsushi via Flickr.

Rice, rice go away
Come again another day.

NASH: Anong nangyari sa tyan mo?

ATHAN: Kain ng kain eh. Panget ba?

NASH: Sobrang off kaya!

Grabe, matatanggap ko naman siguro kung sabihan akong panget ako, pero kung sabihan naman akong sobrang panget eh nakakahurt na yun talaga ng feeling ha! choz. Lately (quantitatively equivalent to 7 months or so) naging abnormally large ang aking abdominal area causing quite a growing concern sa friends, Romans and contrymen. Ewan ko ba pero parang issue sya na mas malala pa sa tumataas na presyo ng bilihin at world peace. Tinatakot ako ni Chris dahil baka daw inflammation ng pancreas na daw ito at kelangan ko na isangguni sa espesyalista. Pero I thought makukuha sya sa pagdyedyeta lang. I was wrong, so so wrong, the most wrongest.

Nagtry ako ngunit nabigo, well... first week pa lang naman. As of now, minus rice muna ako, not completely yah know pero I'm starting. A journey of a thousand carbs starts with one rice ika nga. Ewan ko ba pag sa bahay parang sinasaniban ang kamay ko na tumakal ng tumakal sa kaldero kahit di ko naman talaga kaya, as if mauubos ko pero pinipilit ko na lang dahil masarap sya, at worried ako sa mga nagugutom na batang Pinoy na pinoproxyhan ko na lang. And now I'm down to one rice, yes itinago ko na ang extra rice cooker pramis!

Pero what's this what's this?! What's the meaning of this?! Kahit bawasan ko ang rice parang inooffset ko naman sa other meals yah know. Like the other day pumasta ako, then pizza, then pancit, then borjer, then popcorn, then Sultana (yah know yung biskwit na may pasas daw pero di ko naman masyadong nadama ang kapasasan). So there, for week one fail ako. Ayheytit! Di bale, pag pumayat ako... maglalaway kayo. Choz, atzif papayat pa ako. ahuhuh

Slice

Photo by Some Artist via Flickr.

Hindi lahat ng birthday happy. Minsan sad, minsan hyper, minsan angry, minsan surprising, minsan excited, minsan pre-empted, minsan postponed, at minsan emo. Pero ginigreet pa rin natin ito ng Happy Birthday no no matter what.

Nung isang araw sinabihan ako ni Jheck na magskip na lang daw muna ako ng birthday. Ano yan parang leap year? Kulang kulang ang drama? Well... siguro nga pwede pero di naman ako Februarian hahah. Sabi ko 'No!' Haharapin ko ang taong ito ng walang takot, pag-aalinlangan at pangamba. Dahil yah know nataningan na kaya ako, borderline na ako sa next age group, borderline na sa letrang N sa bingohan.

But it's ok. Age is just a number. At hindi mo naman masusukat ang edad ng isang tao sa isang araw lamang sa buhay nya kundi sa isang buong taong nagdaan. Ok nga naman kasi nagkaron ako ng pagkakataong tumanga at matuto, masaktan at maghilom. So kung tatanungin mo ako kung kamusta naman ang nagdaang taon sa akin, batiin mo na lang ako... happy ako. Happy sa mga opportunities na nag-open up, swerte talaga ang Rabbit sa akin. Happy sa mga friends na anjan para bulabugin ang buhay ko para patawanin ako at pasayahin. Happy sa inspirasyon na nanjan lang sa tabi tabi. Para sa marami pang taon ng pagtanga at pagkarapa, ng pagkatuto at paghilom.

Happy birthday to me.

Reservation

 
Photo by stanrbvegas via Flickr.
For here or to go?

Table for One?
June, 2011


See I've been single for like forever now, while some might think I've been single since birth but no. My oldest friend since unofficially coming out in 2008ish would have known me single then and single now. It doesn't matter really. Singlehood has its perks yah know. Like meron kang time management sa buhay mo, sa work, sa gala, at sa buhay mo. Heniweys di ka naman siguro magseselos sa sarili mo kung masyado ka nang umiispend ng time with friends and not with your alone time. But at the end of the day no matter how many friends you have you'll still end up making mukmok sa ilalim ng kumot at sinasabing 'ayoko na, ayoko na talaga.' That's so sad I know but that's the reality of it all. At least I have time for my own yah know. Yes, di masyadong maganda ang trade off but still yah know you can't have it all.

So there I was trying to assess my singlehood. Some calls it their 'single blessedness'. Single blessedness nyo mukha nyo. Kaya eto napapaisip ako ano nga ba ang singlehood? To help me answer my own questions (yes nagtanong pa ako ako rin ang sasagot di ba nakakagago lang?) eh tinry ko iclassify ang mga uri ng single statusness. Slightly based ito sa kumakalat na memo slash SMS slash email attachment dun sa mga dahilan kung bakit single ang mga tao. Heniweys here we go:

Mga Status ng Single:

1. Single Since Birth.

Ito yung mga taong single since birth. Period. Yun na, choz. Sila ang mga taong never pa nagkaron ng any kind or relationship other than friendly or professional in nature na may involved na groping or cuddling, not that required yun sa romantic relationships or hinahanap nila yun. Mga tao lang sila na naghahanap ng kalinga... not in a senior citizen kinda way. Well, merong ibang umabot na sa thundercats level whilst maintaining their SSB status, how they managed that di ko masasabi dahil maraming factors to consider. Baka kulang lang sa confidence at natorpe, baka destined to be alone, or the most common reason eh not aesthetically endowed si teh. Habang may buhay may pag-asa, darating din ang panahon at makakamove on na sila sa In a Relationship status and later magmove back sa singlehood pero in a different subclass na.

2. Single and Available.

Single and ready to mingle ang hirit nila. Kadalasan malakas ang self confidence. May ilang naliligaw ang landas na eksenadorang In an Open Relationship pero wag masyadong malinlang, they may seem single pero in essence in a relationship din yang gagong yan. Go lang ng go kung saan pinupugaran ng mga singles makahook up lang. It's possible na they'll stay in this status dahil free sila to make chorva to anyone. Walang magagalit, walang magseselos.

3. Single but not Looking.

Single at busy, do not disturb or AFK. Single at maraming kabusyhan sa buhay, nagmumultitasking sa career or academics pero ang romance aspect parang inamnesiahan na. Alam din nila ang kahalagahan ng three month rule, kung sakaling balak na nilang magtransmigrate sila doon sa ibang level eh magrerevert back na sila sa single and available.

4. Single but Happy.

This is so Basha. Sya na, sya lang yata ang nakakapulloff ng ganyang linya. Nasa kanya na ang lahat na bumubeauty at brains. Di rin sya masyadong kabusyhan sa career, in fact official tambay sya (or freelance?). Nahanap na nila ang inner peace, or nirvana, or whatever, kaya they made one with their selves. Mahirap maachieve ang ganitong level dahil mahirap mahanap ng kahulugan ang happiness sa buhay mo at iequate sa singlehood. Gaano ba kadali ang maging happy but single?

5. Single and it's Complicated.

Ang catchall ng mga single na walang mapaglagyan ng classification: mga single na hindi happy due to unforseen circumstances; mga single na tuod o impotent o sadyang pinanganak na manhid sa human emotions eh dinaig pa nya si Jacklyn Jose; mga single na natrauma sa past relationship at di na nakamove on ever; mga single na naghihintay forever ng right person sa kanilang buhay na magtatama ng kanilang mga mali. Mga single na maraming dahilan sa buhay para manatiling single at naimmune na sa magulong relationship status na ito. Maraming reservations sa buhay na di na pa nagmamaterialize.


Naisip ko'ng nakakapagod din pala maging single at complicated at the same time. Kelangan ko na magmove on soon, pero tinatamad pa ako o wala akong gana, choz! Nagpapakatanga sa isang sulok kakaantay sa aking Jeyhow*. Ngunit datapwat subalit ang primary source ng aking singleness is the fact that I've loved myself more than anybody else that I end up overanalyzing potential loves. Bakit nga ba di dapat tularan ang pagiging aking pagiging single and complicated. May ilang pointers akong napick-up na harinaway maapply ko sa near future:


5 Reasons Why You Shouldn't Love Yourself (it might apply to you too)

5. Jerjer Reasons.

Sex, karat, gerger, copulation, or whatever you might call it. Yah know you'll have access to all that sexual revolution pero you have to look out for yourself dahil who knows by changing partners you're putting yourself at risk. If you're not into the whole sex thing then maybe the masturbation is your thing. But still having sex with your digits isn't all that great.

4. Emotional Suicide.

Yah know it's killing you inside just to be single. Like, if you love yourself more and they say too much love will kill you, then you are actually killing yourself. Ewan ko ba sa failed logic na yan pero yah know what I mean. Sometimes being alone saps the energy to go on. And only love could be the antidote to this poison, the ether to sustain magic, the emotional gatorade to energize.

3. That Whitney Song LSS.

It's bad that my theme song is apparently ateng Whitney's Greatest Love of All that I relive the words. I've learned to love myself yes, a little bit more than required. Pero no no no, masyado nang nagconcentrate sa loving yourself. Now Papa Jesaz said we should love thy neighbors next.

2. F.L.A.M.E.S.

Yah know once in your childhood you've played this with your highschool crush, well maybe by yourself not with him or her looking over the results. Apparently you can't play this by yourself because you'll end up crossing every letter in your name duh. Like for me I'll end up with A anger and A anger then ang sum ko M marriage. Or you can Flames yourself with your alterego with an alias maybe. But that's even creepier than Flames-ing yourself seriously.

1. Alone.

Sure it's fun to do things with friends and sometimes doing things alone. But it would be better if you had someone to share those experiences together, not some random friend right? It's hard going to a movie house alone (unless you're doing it for a review and you need to go even alone), or reserving a table in a fancy resto for one. That's just sad I know. How some can do it is beyond me. But for the time being I'll have to pretend to enjoy doing it with friends, hahah. And yeah, til now I always got by on my own.


So there, nagcount up, then count down. Parang sabi lang ni Brian McKnight, 'we'll start back at one.' Hanudaw konek?! Yah know counting down calms me. Turo yan sa akin ng Sesame Street eh, di ko lang matandaan kung si Kuya Bodgie ba or si Big Bird nagsabi nyan specifically. Basta sabi nya pag galit ka just count from 10 to 1, and you'll soon forget the anger. Yah know why I can't really love fully is because punong puno ng hate ang aking dibdib na parang gustong sumabog anytime. Ewan ko ba pero dulot yata ng aking acidic personality or what. If I can do this maybe makakamove on na ako sa pagiging single... 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2...

Sisig?!

 
Dinakdakan by Mikiongski via Flickr.
Dinakdakan lang ang may utak. Saging lang ang may puso.

Originally, I planned to go to Cavite for Bern's birthday but nabago ang scheds ko and I need to go to work for five Saturdays. Far out! (akswali di ko alam yang ekpreshon na yan, naririnig ko lang sa Aussie SME ko at ginaya ko lang lang hahah). So I decided not to go na rin dahil di naman ako nakapagpaconfirm at lowbatt na ako, baka maligaw lang ako kung saan sa Cavite. Machopchop pa ako at maitapon sa isang liblib na damuhan sa gilid ng kalsada. Sorry Bern.

Heypi Birdie Philina Rosario
05.28.11 c.18:00

2 piece Chickenjoy ang lunch provided sa office for the OT para di na kami magfile ng 150 allowance. Di na din kami nagreklamo although sa aming computation (108 yata ang 2 piece meal eh walang drinks tapos nag-add lang ng peach mango pie at extra rice so roughly below the allowance). I've learned na kaya naman pala binabalikbalikan ng mga kiddies ang chix ng Jabee dahil they use REAL BLOOD! Choz! Akswali may isang naubusan pa ng chix, although di naman pala kumain si Dagz ng manok.

After shift hapon nang magwalkathon kami nila Phia, Harold, Jett, Ronald at Dagz to Glorietta 5. First stop sana sa Giligan's pero full ang open area section nila. Muntik na kami makarating ng Skygardens sa SM North kung di pa namin nakita yung Guilly's. It's like Giligans without the gans... at mura pa ang beer, like hundred bucks for 3 piece. Umorder si berdey gurl ng Fettuccine Carbonara at nag-add ng Sisig for pulutan. Syempre may comment ang Biga10 ng Pampanga na si Jett. Masarap kasi ang sisig sa kanila, manyaman daw. Eh itong sisig sa Guilly's although yummy at crunchy naman daw eh just a second rate trying hard copycat pa rin. Nothing beats the original Kapampangan sisig, mekeni!

Ako lang ang nag-iisang nonsmoker sa group na yon. Hindi ko sinasabing nonsmoking will save me or that smoking will eventually kill you, pero I really feel mauuna pa akong mategi sa mga to dahil sa tindi ng second hand smoke. Eto ba ang dahilan bakit naimbento ang gas mask? Inabot kami til 9 yata nang magdatingan sila Vhim, Manel, Ian at Seth. Badtrip ang Phia nang malost ang lighter nya.


We love you and good night Chicago!
05.28.11 c. 23:15

Transfer kami sa Chicago Ortigas para bumijowke. 2500 for 2 hours at 2k worth ng foods, not bad really. Nastress lang ako sa pagtatry kumanta hahah. Infernezz winner talaga ang food dito dahil masasaya silang lahat (sayang nga lang lowbatt na cam ko para ichronicle yah know). We had pizza, mushrooms, pancit guisado, spicy wings, at dinakdakan among others. Yung dinakdakan naman ang Ilocano counterpart ng Sisig, ang difference lang eh may utak or pag in times of kacheapan mayonnaise na lang ang substitute. Spicy sya sa dami ng sili at mejo masabaw. Di masyadong manyaman. Ayaw ni Jett ng ganyan.

Standard na yata sa mga mejo pricey bijowkehan ang supot sa mic, yah know yung parang condom. Syempre tumakbo na naman ang matatabang utak na kulay green. Infernezz konteserang kontesera talaga ang Vhim sa bijowke. Tinitira ba naman mga To Where You Are ni kuya Josh at Hanggang ni kuya Wency. Si Manel naman malamig ang boses at mejo emotera sa pagkanta, josko tinira ba naman Tootsie Guevarra. Kapag rumoRoselle Nava na sya eh ibang levelling na yon, dapat sinasampal na pag ganon choz. At di talaga nagpaawat sa kahit time up na kami. Miss, extend five minutes?


Obar sa Sikip
05.29.11 c. 01:30

Past 1am uwian na sana nang biglang sumama pa ako sa Obar.... yah know I'm not really a bar-going person pero ramdam ko may mangyayari tonight. Mas masikip pa sa MRT ang Obar pag sabado, which I would normally like hahah kung di ka lang napagtutulakan sa dami ng dumadaan. Funny yung mga performance ng mga divas that night. Nakidance dance naman ako... especially to the song If We Ever Meet Again... naisip lang kita kung ano kaya magagawa ko if we ever meet again.

May nagdaanan ulit at natulak na ako sa gilid, thinking god please take me now nabobore na yata ako. Then nagpart ang crowd at andun si Geh. Kinabahan kaagad ako na baka kasama nya ikaw, and yeah andun ka nga, sa kabilang corner. Parang walang nagbago sayo... kasama nyo mga exes mo, naisip ko what would it be like kung kasama ako dun sa list na yun hahah. Would I feel bitterer? hahah. Heniweys, I'm just happy to see you. I'm happier kung magiging friends ulit tayo, close friends (or more hahah asa). Napaso mo pa ako ng cigar, I thought I heard the sound of skin burning sa ingay ng crowd. Parang kagat lang ng langgam, di naman masakit... mas masakit pa ang umasa hahah.


Jabee Soup for the Soul
05.29.11 c. 05:30

Sa kasabikang makahanap ng mainit na sabaw eh inikot yata namin ang buong Ortigas Center. Lomi lang sana ang kakainin pero nagroundtrip kami. Ang ending eh sa Jabee sa may dulo ng Emerald, kung sa Julia Vargas kami dumaan eh mas mabilis ang tambling namin dito. Di na ako nagbreakfast kasi antok na rin ako, sa bahay ko na lang babawiin ang energy ko. Ang Vhim ilang beses nagblackout yata habang nakasandal sa Jabee. Taxi cab home na lang kami, yes nagkasya kaming lima. Tapos parang school bus lang na dinrop off kami kung saan saan: Edsa-Shaw, Acacia Lane, Boni-P.Cruz, at last stop Dela Rosa. Parang nagtour lang si Seth.

~0~

Sabi nga ni Ronald na mabuti pa ang dinakdakan may utak. Ayoko na maging dinakdakan, may utak ka nga mali naman ang gamit mo. Masyadong naoover-analyze ang mga sitwasyon tapos ngayon umeemote. Sana sisig na lang ako. Sana yummy na lang ako. Choz!

Goodbyester

 
Farewell to you my friendster
We'll see each other againster.

Jumoin ako sa Friendster January 2004 pa pala. At that time late na ako sa uso. Halos lahat may account doon pati yung tindera ng mani sa kanto at kaderder ka kung wala kang account. And now yah know damang dama na the end is near, and so I face the final curtain... ayoko na ituloy baka pati ako mategi rin. Bakit kasi niligwak mo si smiley, bakit kasi nagpalit ka ng color scheme, bakit kasi bumitter ka pa kay Mark Zuckerberg.

Isa pala sya sa mga longest running online accounts ko. Second lang sa very ancient na Yahoo! na inabot na ng 9 years daw, siguro early 2002 yon. Batang bata pa naman itong aking Multiply (March 2008), right after makita ko ang multi accounts nila Jade at Jay. Sumunod naman si Facebook (October 2008) na masaya na ako sa dadalawang friendships kong si ateng Celine at Roseann. Lalo naman yung Twitter ko (April 2009). I remember my first tweet very well and it goes a little something like this (chicken!): "See I'm all about them words. Hundreds of pages, pages, pages forwards." Yes naisip ko pa kumanta at magbilang ng characters sa kasagsagan ng audit season.

Heniweys ngayon eh naghihingalo na si Friendster at kelangan na nya mamahinga... di pa naman sya matetegi, macocoma lang DAW muna. Wehnohngayon?! Wala lang. Di mo ba sya mamimiss? Matagal ka rin nyang pinaligaya yah know. Doon ka unang natutong may It's Complicated pala na status. Doon ka natutong mangharass ng tao para lang sa testimonial. Doon ka nakipag-emotean, nakipagbangayan, nakipagpalandian, at nakipagpayabangan sa mga shoutouts. Doon ka natutong mang-grab ng piksur (at doon din pinanganak ang mga posers).

Pero wag masyado excited, sa katapusan pa ito mangyayari. Hindi sa End of the World noh, sa katapusan ng buwan na to. Akala mo judgment day na ang supermoon at ang alignment ng mga Sailorsoldiers sa kalangitan sa a-bente uno ano?! Pwes nagkakamali ka, sa May 31 na ang Friendster D day! Yes, may oras pa para magtika at magbalik loob. Choz! Akswali wala naman ako masyado na'ng paki. Matagal na ako nakamove on sayo, masaya na ako sa piling ni Twitter at Facebook. Wag ka na malungkot, makakamove on ka rin. Di ba sabi nila baka merong darating na mas OK, na mas mamahalin tayo, yung taong hindi tayo sasaktan at paaasahin, yung nag-iisang website na magtatama ng mali sa buhay naten, nang lahat ng mali sa buhay mo. Urteh!

Ang kinakabother ko lang talaga eh dapat ko pa bang isave yung mga piksurs ko sa Friendster? Grabe sinilip ko at nahindik talaga ako sa aking nagisnan. Shett, parang human hanger pala ako non. Yes, that was before. Before the time na si Kim Chiu ang epitomiya ng pagiging human hanger choz! Well, I suppose... gimme time to think pa. Siguro sa a-trenta ko na lang dadownloadin lahat. Waterga!

Kasunod kong imamigrate siguro tong Multiply. Be skerd! Be veyri veyri skerd!

Lowgeek

 
Puzzle Pieces by sarahr691 via Flickr.
This is to this as that is to that. 

Logic logican April 2011


Ilang weeks na akong tinetraining dito sa Asenshur at napapansin ko lang habang nagtatagal eh nauubusan na ng ipapagawa sa amin. Tapos na sa neuro-lab kung saan nareyp ang aming mga dila at lalamunan sa pagpronounce ng words; greymar session ni Adda (is it moving or not moving?);  may cultural session with Tzi (na I really don't know if I'd like her kasi proactive sya pero masyado syang malakas pumick-up ng sarcasm); may operational maturity chorva session with Tam (na mas naemphasize ang galing namin sa actingan through kaadikan sa role playing over the main topic na ettiquette); sa excel review with Gian (aka fat Mr. Fu, I mean matabang version ni Mr. Fu ha at dahil wala syang maskels at abs at wala rin syang highlights sa hair pero mas matabil ang dila nya kumoment); may IFRS session with Jekell (na more laugh kami kesa sagot sa mga questions nya); and lastly ang accounting overview ni Neil (na again eh more acting kesa accounting). After ng two weeks or so eh wala na kaming magawa sa training rooms. Boring boringan na! Naisip ko nga kaya lang kami pinapag-training trainingan kuno eh para masabi lang na may ginagawa at akswali filler period lang yon bago isabak sa knowledge transfer sessions starting May.

May isang araw lang na nakasubok kami ng telepresence. Parang nakawebcam conference kayo with foreynjer counterparts pero super hi-tech ang levelling. Parang kaharap mo lang sila, nakakamangha talaga. Walang ganon sa bundok.

And so there we were nakatambay sa computer labs one day hoping na kami ang sasabak pero no yung other batch pala muna ang iaaccommodate para matry nila mag-open ng Asenshur portal. Go na go pa naman kaming tapusin sana ang mga computer-based training modules na ginawang group effort sa pasahan ng sagot. Biruin mo ba naman ang scheduled time per session eh ranging from 1 to 4 hours pero natatapos namin within 10 minutes lang, mabagal pa yun sa pagki-click ha! Heniweys ayun yung kasabay naming other batch eh imbes makinig sa instructions eh may kanya kanya nang mundo at meron pa nga umaaccess ng mga restricted sites (like THAT mail service site and THAT social networking site and THAT microblogging site yah know). As if di namin sya makikita eh nasa likod kaming lahat nakaupo sa long table na akala mo panel of judges. I'm sorry dawg you're not going to Hollywood, your journey ends tonight. Mehganon?!

Right after ng computer lab eh pinapapunta kami sa training room. Eh wais na kami ngayon na bumibili ng food bago lumipat ng building dahil ayaw na namin mahaggard sa pagsakay ng elevaterrrs during lunch time. Wala pa ngang alas dose eh nakapaglunch na kami, ganon kami kaadvanced hahah! Sawaan nga lang sa pag-order ng siomais at sisigs.

May isang beses na wala na talagang magawa nagsimula kaming maglaro ng charades. Pero imbes na may random na aarteh, si Nomer lang ang umarteh all the way. Infernezz honggaling nya mag-isip ng clues ha. At dahil jan nahasa ang aming acting career, career talaga?!

The following day nagpasimula si Nomer maglaro ng isang logic game. This is YES *turo pataas* and this is NO *turo pababa* this is YES *turo sa kanan* and this is NO *turo sa kaliwa* THIS IS? AND THIS IS?

Bigla na lang may kung anong pwersang gumising sa aking diwa, parang kape ng kalimot, parang ammonia ng alzheimers, and poof it's all coming back it's all coming back to me now. There were moments of gold and there were flashes of light. Naalala ko ang mga pinakatatagong logic games.

This is 1 *turo sa pinky* this is 2 *turo sa ring* this is 3 *turo sa middle* this is 4 *turo sa index* this is 5 *turo sa thumb*. This is *turo sa middle*? FIVE! This is *turo sa pinky*? THREE! Mejo nashock yata sila nung una, pero inulit ulit ko hanggang may na-LSS na at nagets ang logic.

Sumunod non eh nagdalahan kami ng mga gamit kung saan saan. Meron sa Music Room. Meron sa Barbershop. Meron sa Jungle ni Tarzan*. Meron sa Buwan. Andaming naiwan at napagsarhan. May nagresign pa nga kasi hindi sya naipasok eh choz.

Nagdrawing drawingan din kami pero since limited lang ang may kakayanan sa drawing eh dito ito masyadong napush through. Si Thessa nagpalaro nung name the phrase base dun sa isusulat nya. Like UP 8 = Up before eight and so on. Si Harold nagpalaro nung magmomove ng sticks pero mas nainis kami kasi yung stick-giraffe daw nya eh di mawari kung anong klaseng hayop, parang zebra sa tingin ko choz. Si Nomer nagpahula ng malaki sa tatlong shapes pero ang trick yung pinakamaliit daw ang malaki dahil yung medium ang mas malaki at yung large ang pinakamalaki. Buset!

Binato ko pa sila ng dice, azzin literally may dice na involved. Not just one, not just two, not just three, not just four, but five! Imagine! The name of the game is Petals Around the Rose. Ayun after twenty throws ng dice si Nomer ang unang naka-break the code. Si Mark na parang casual passerby lang nakuha kagad in one throw, dahil knows na pala nya yun before.

Nilabasan din kami ni Gilbert ng color logic games. I mean merong nakasulat na mga names ng colors sa screen (or bond paper kung may access ka sa printer) pero iba yung color mismo nila. Ang trick eh dapat kapag itinuro sayo eh masabi mo yung color hindi yung nakasulat. Syempre nadaya ko sila sa pamamagitan ng pagblur ng vision ko hahah. Yes kaya ko magblur pero ang magfocus mahirap.

May nainvolve din na brain twisters na may involved na shapes. Yung bubuo ka ng diamonds and bundoks and bahays and lightnings ni Harry Potter and stuffs. Yah know nakita mo na yung game na yun nung bata ka na may 4 irregularly shaped polygons tapos gusto nya iform mo into a more regularly shaped object yah know.

Nagtry din kami maglaro ng situational logic games. Common issue eh may patay at nasa crime scene ka. Parang sumi-CSI lang ganon... or SOCO kung bet mo si Gus Abelgas. Meron nateging may tubig sa sahig, merong kumain ng penguin soup, meron may hawak na toothpick sa disyerto, meron may kalendaryo sa ulunan, meron nahulog sa puno at tumama ang ulo sa bato tapos inanod pa ng ilog. Pwede ka naman magtanong ng facts. Kaso sa dami ng irrelevant questions naging habit na naming itanong kung "factor ba yan?" Kasi nga naman baka ka mangungulit sa line of questioning mo kung wala namang epek sa story.

Naibigay ko rin yung mga bigating logic games na minana ko pa since highschool ata. Yung may involved na 4 wisemen at 2 red at 2 white hats. Meron din si Jett na binaong isang room na may tatlong switches at isang bumbilya. Meron din yung pabalik balik na tatawid sa ilog at may bangka na involved na dalawa lang ang capacity. Teka, ano ba ang tawag sa driver ng bangka? Driver kasi tawag ko sa mga puzzles ko eh hahah.

At syempre di rin mawawala yung mga nakakabuset na logic games. Yung pag-iisipin ka yun pala joke lang nakakabuset talaga. Para di namin maconfuse sa logic logican games eh tinawag na lang namin silang anecdotes. Maraming baon nyan si Nomer, Diane at Mark kaya buset na buset si Jett hahah.

Nakakatuwa lang at nakakauto ako, I mean nakakapagshare ng mga nalalamang wala namang praktikal na gamit sa pang-araw araw na buhay di ba. Akala yata nila genius ako eh sa totoo lang nahirapan din ako magsagot nyan dati. Una unahan lang yan hahah. Kung may graduation lang sa amin sa logic session na to, sigurado ang valedictorian at salutatorian eh sila Gilbert at Mark, in no particular order heheh.

~0~

Implikasyon: Logic comes in many forms, sizes, colors, sounds, shapes, gestures, numbers, situations, etc. Pero totoong logic ba yun or some kinda Jedi mind trick lang para mag-isip ka at magmuni muni?! Dahil sa totoo lang... walang LOGIC. Ang logic ay nasa puso ng tao, nasa puso nating lahat! Gets?


___________________*although sa original-er version ni Herson may clue na nacutoff ko sa aking presentation dahil TMI sya—"ako si Tarzan at meron akong speech defect"
**kung interesado ka sa mga logic games, please contact me for more details. hahah

Ayalero 2

 
Canopy by Christian Bederico via Flickr.

Makati Stock Exchange

Return to Ayala?!
April 2011


So there I was... feeling ko di magandang opening statement yan sa isang kwento pero wala na ako magagawa eh, tinatamad na ako magbackspace. Heniweys ayun nga nasa new work na ako and all the while expecting ko sa Pioneer na ang aking new base but no. Kelangan umepal si destiny at dalhin ako elsewhere. And so I'm back from outer space, back to Ayala, back to my original home. Original home daw oh?! I still remember the days na wishing akong sana sa Philam Tower ako maassign pero no sa UN Avenue ako dinala. I remember the time na nag-apply ako dun sa may bulok na call center sa may Paseo na niligwak ako sa day 2 dahil nalate ako ng five minutes (kasalanan nung elevator kung san san kasi umistop eh di pala aabot sa penthouse... at dahil nakajeans ako). I remember the time na nag-apply ako sa may Rufino at naligaw ako sa Makati Ave. I remember the time na nag-apply ako sa may Corinthian Plaza pero di ako natanggap dahil bad mood yung innerviewer ko sa minicrowave na McDo brekky nya complete with the styro (kasalanan ko bang tanga ang microwave?). And I remember the time na nagwork ako sa isang maliit na auditing firm at natutong magxerox at sumali sa union (with the other officemates yah know parang people of the Philippines versus higher management mehganon?!). Yah know as much as I like to work back in Ayala, lumalangoy pa rin ako sa dagat ng ampalaya.

~0~

Alas sais pa lang ng bumiyahe na ako dahil natakot akong malate sa unang araw. Kapag ganong oras pala eh maluluwang pa ang mga buses to Ayala LRT Leveriza, pwede ka pa chumoosy if yah like it. Di ka pwersadong tumayo sa aisle ng back to back with fellow SRO passengers. Wala ka ring marerape na balikat or any other body part kung ayomo ng balikat. Pagbaba ng Paseo Stn eh more lakad na ako to Rufino. Mejo maraming constructions along Ayala although less ang mga constru. Heniweys ok naman at naggagandahan at naggagwapuhan mga tao dito. Kaya lang mejo nakakababa ng self confidence kung todo bongga ang mga kasabay mo dahil matatalbugan ka ng ganda to the point na malevel down ka to commoner status (that is just a 3 in a scale of 10, mukha lang tao... you're not going to Hollywood dawg!). Well, ok lang naman dahil kung anong ikinaganda ng mga tao dito eh ganun din ang ikinaslow ng paglalakad nila. Stress sa kabagalan, parang naglalakad lang sa buwan. Pet peeve ko pa naman to, wag ka nga'ng paharang harang sa harap ko kung babagal bagal ka! Galet na galet?!

Napaaga ako ng punta sa first day sa Solaris. Hindi na kasi ako sumabay sa ibang kawave ko na nagmeetup pa sa MSE at GT tower since marunong na akong gumooglemap sa ngayon. Sa 12th floor ang lobby nila at apat pa lang kami sa site, yung tatlo mga new faces para sa akin, ni hindi ko man lang nasilayan nung orientation namin last week. Kinabahan ako at nanlamig, paano kung di pala sa Solaris ang office namin?! Pano kung jinojowk time lang ako na may job offer sakin sa company na to?! Paano magluto ng kare kare?! Andaming tanong na dumadaan sa isip ko nang saka dumating ang mga kawave ko, almost thirty minutes pa after ko dumating.

Since Australian company ang client namin of course ang trainer namin eh malamang Swedish. Choz syempre Aussie din. Di ko pa naman bet ang Australian accent, yan na yata ang pinakahate ko marinig na accent, lagi ko pa naman ito naririnig kapag nakakapanood ng mga cooking shows sa cable. Heniweys umintro si ate as Karen Ross, first name basis sila since global company ito. No ma'am, no miss, no madam, no ale, no manang, no ate. Basta Karen lang. Ginagamit lang naman yung miss kapag umoorder ka ng food, or sumali sya sa beaucon, or namimili ng DVD, or kalevel mo si Miss Carmi Martin, pero other than that it's a big no no.

Provided na sa amin ang mga pens at notes at markers. Kulang na lang ng backpack baka isipin ko'ng nasa educational program kami ng gobyerno. May lockers pa kami with 3-digit numeric locks, mejo hi-tech sya para maiwasan ang pagkaburara. Pero wait there's more, sa pagsesetup pa lang ng combos eh marami nang kinain ng locks kaya ang ending yung iba nakishare muna ng locks and lockers.

Heniweys talagang hi-tech ang facilities ni client. Favorite na naming tambayan ang pantry, sobrang lawak nya, parang floor area ng isang branch ng Jabee, kasya ang tatlumpu't pitong food carts siguro, estimate lang. May free pa'ng iced tea at lemonade (surprisingly masarap ang combo ng lemonade at iced tea). Tapos free din pala ang coffee dispenser (di ko nilapitan kasi baka ako naman ang makain) at inadik naman ng mga kawave ko up to the last drop. Simu't sarap, kamusta naman sa pagpalpitate?! Wala kayong highblood ha, mamaya hyper na kayong lahat.

May free lunch pa nung first day, assorted topping pizzas from Yellow Cab. Kaso how can this be lunch kung wala namang rice?! Nakaround two pa ako ng pizzas at nagpanggap na lang na busog para di mapahiya si Karen. Choz! Nung sumunod na mga araw eh KKB na kaya forced na kaming lumabas at maghanap ng makakainan. Maraming restos, food chains at convenience stores pero mahahaltak ka ng pride ng Makati na jollyjeep. Sa tabi lang ng parking lot eh may apat o limang jollyjeeps. Kunwari makakapili ka pa ng ulam pero akswali parang pare parehas lang silang lahat ng luto: mamantika, mataba, at di mawari. Pati yung rice nila pawang pinag-effortang ipinila sa NFA, madilaw at amoy kinulob. Mabuti na lang talaga at kapag gutom ka eh lahat nagiging edible.

More slides, at activities si Karen for two days. May scavenger hunt game pa na pinagpasirko sirko kami sa floors ng client. Kung gusto lang pala nila magpa-impress ang new employees eh di sana pinakitaan ko na lang sila pano kumain ng buhay na manok while nagtitinikling sa bubog. At least naging familiar ako sa egress plan. May mga teamups din kaming ginawa at maswerte ako dahil mga bibo ang group namin. Inintro na rin sa amin yung ibang expats na tumataas ang tindi ang Aussie accent. Yung isang expat na si Sally lang ang pinakamadaling maintindihan dahil British sya, at infernezz kahawig nya si Julie Andrews circa Sound of Music, dapat yata nagrequest ako ng song sa kanya.

Starting day 3 eh si Winnie Zhang na ang trainer namin for accounting systems nila. Kung nastress ako sa Aussie accent ni Karen, mas malala ang Aussie plus Chinese accent ni Winnie. Sya lang ang nagpasimuno ng round of intros sa group namin kaya nagkaalaman na kagad kami ng mga secret talents sa singing and dancing. Di kaya naligaw yung iba sa amin sa audition for American Idol?! Asaness.

Intermission number. Nagkaron ng fire drill at kelangan naming bumaba ng eleven floors plus mezzanine para makalabas at umassemble sa parking area. Dahil sadyang pasaway kami eh sa area assigned for 24/7 kami pumwesto dahil mejo may lilim don. Heniweys kung may totoong sunog siguro di rin aalis ng office ang 24/7 staff dahil  perpetual yata dapat ang ops nila, yes better burnt than absent ang peg. Nasa kabilang side ng parking ang Shell shared at mas pinagpala sila dahil may bubong ang side nila mga buset silang lahat. May actual firetruck pa at functioning hose. May nagpapausok din ng dry ice sa loob para isimulate ang smoke effect. Bothered lang ako kung possible ka bang magsuffocate sa carbon monoxide sa mga ganitong presentation. May nagrarapel pa nga pababa ng building na may iba ibang pamamaraan: may patalikod, paharap, patiwarik, at may dangling pang buntis na damsel in distress. Di lang nila natry yung mala-zipline approach. Sa baba ng building makikita mo ring may dumadramarama sa hapon na mga survivor ng sunog kuno. Question: Saan mo dapat ilibing ang mga survivors? Answer: Ibaon sa limot dahil una survivors sila at ikalawa nakakastress yung acting, costume at props nila.

Day 4 inabot ng whole day kami sa training ng general ledger system nila dahil mejo umislowmo ang system namin sa nakakalurks na transactions, 8000++ chart of accounts, at 11000++ cost centers. May pinakabisa pa sa aming pointers ng preparation ng journal vouchers (nmemonic ko is BUDDRA DEPA ADS V** IKR walang meaning sya). Kaya nung day 5 mejo cramming na kami sa time para matapos lahat ng computer-based trainings namin. Required kasi kaming tumapos ng  six CBTs. Natapos ko naman lahat by 4pm-ish pero marami na'ng fast forward na naganap in between. Akswali dapat bawal magturuan sa assessments pero nagbayanihan na kami sa pagpapasahan ng sagot at techniques. Yung iba nga natapos lahat ng courses within 1 hour lang akalain mo yun Dexter boy genius.

Right now eh balik Pioneer muna ako pero I'll be back. Patikim pa lang sa akin ang Ayala. Next time magkakalat na ulet ako doon. Bwahahahah *thunderbolt and lightning* Kaya be afraid, be very very afraid. Choz! May the force be with you!


____________________
*Check out my chapter 1: Ayalero
**Business unit, date, description, reversing, account, department code, affiliate code, amount, description, stat code, validate

Krusher

 
KFC Krushers by Yasmin Nur Nasha via Flickr.
Majinet ngayon eh. Konek?

Hello Stranger
03.2011


Nagkaron ka na ba ng crazz na stranger? Well, normal lang naman siguro yon. Natitigan mo ba sya nang matagal? Winish mo ba'ng makita sya ng paulet ulet? Finlames mo ba sya? Malamang hindi, di mo pa alam ang full name nya eh. Pero kung alam mo yun I'm sure ginoogle mo na rin ang buong pagkatao nya. Pinopoke mo na sya ngayon at iniistalk hanggang kelan ka nya iaadd.

May mga kwento lang ako ng ilang case na may involved na stranger at pano ito nakasira ng buhay nya. Choz. Roll VTR.

~0~

Krushee#1: Ishogo sa namesung na Brian


Naglalakad na pauwi si Krusher, tumawid sya sa gitna ng kalsada and out of the blue (akswali sa kabilang side ng kalsada) biglang sumulpot si Brian. Nagkadikit sila sa island habang nagbubuhol buhol ang traffic sa dami ng nagje-jaywalk, nagkatinginan, sabay nagka-exorcisan (ekpleyn: head turn). Biglang pumasok muna sa Jabee si Brian para bumili ng food. Hala ang Krusher mega-may-I-follow-you-and-where-you-go-I'll-follow kesehodang kakatapos lang nyang kumain. Tingin sya ng tingin kay Brian na kulang na lang matunaw kung may optic blast lang sya. Bumili pa ng sundae—kahit di naman kasarapan... I mean kailangan—para lang bumili ng oras.

Naunang lumabas ang Brian, nag-abang-abang pa sa labas sa tapat ng takatak boys kahit di naman magyoyosi, lumilingon lingon na parang si Krusher din ang inaabangan. After five or so minutes of awkward habulan tingin eh palakad nang paalis si Brian. Naglakas loob din sa wakas si Krusher at nilapitan si Brian at hiningan ng number. Naghiwalay din sila ng landas after makuha ang inaasam na contact detail. Tinawagan rin ni Krusher ang number after five minutes (excited? nagmamadali? may lakad?) pero eksena ni ateng: "that number is not yet in service." Luhaang umuwi si Krusher pero happy na rin at nagawa nya yung bagay na di pa nya nagawa before.

After a week nawrong sent si Krusher. Dapat isesend nya sa officemate named Brian din pero kay Krushee Brian nya pala nasend. Nagdawho muna sila... tao ba ito? Oo. Foreynjer? Hindi. Lalake? Pwede. Nagpakilala syang kumuha ng number sa may Jabee. Naalala naman ni Brian kaagad, di naman pala sya goldfish. Ininvite nya bigla si Brian na makipag-inuman.

BRIAN: Ano bang mapapala ko jan pag pumunta ako?

KRUSHER: Chillax lang tayo.

BRIAN: Kaya mo ba akong suportahan ang mga gusto ko?

KRUSHER: What do you mean?! Bayad?!

BRIAN: Ayoko naman magsayang ng oras jan. Ano ako callcenter agent at galante?

After nung last statement nya eh hindi ko na talaga kinaya. Ano namang konek ng call center agent at galante?! Heniweys mabuti nang nalaman nang maaga na asshole pala sya at callboy. Nagko-contemplate pa si Krusher kung babayaran nya one time yang si Brian para magpiggery sila yah know.

~0~

Krushee#2: Ishogo sa namesung na Marvin


Sumama si Krusher sa mga friends na umattend ng dog show sa may Alabang Town Center. Second time pa lang nya makarating don pero he's heard many good things about the place: like maganda ang ambiance, shalang tingnan, at maraming cuties na rumarampa dun. Exact opposite ng Metropolis mall sa Alabang na puro chakka ang mga tao, masikip, mabaho at maputek.

Nung morning pa eh bidang bida yung mga cute doggies sa piksuran. Pero nang biglang umappear ang isa sa mga nag-aassist na si Marvin. Cue music: what's somebody like you doin' in a place like this?  Hala kuntodo effort na si Krusher na mapiksuran ng candid shots si Marvin. Infernezz naman talaga kay Marvin eh piksurable sya. Cute at mamaskels kahit mejo maliit sya tapos ganda pa ng calves shett and cute at mamaskels yah know. Parang higad yung kilay nya sa kapal pero may hugis na parang inahit dahil perfect ang shape. Ganda pa ng smile at ng eyes, na parang nangungusap na "akin ka na laaahaaang iingatan ko ang puso mohoooo." Choz.

Pero akswali nakikipagtitigan sya na may halong muscovado tapos biglang makikipaghabulan ng tingin. Pag dumadaan si Krusher pakunwaring nag-ooffer si Marvin ng mga doggie treats sa dalang doggies nya kahit alam naman nyang di bet ng doggies yung fake bacon treats. Kahit ako rin, ayoko ng mapagpanggap na smoke ham posin as bacon, pero ibang level yung fake bacon treats in an almost gummy looking kinda way. Heniweys nalost na naman ako sa kwento ko.

Nung matapos na ang event, hinagilip talaga ni Krusher si Marvin. Nasa may stall at namimigay ng freebies. Nahihiya man syang lumapit pero di rin naman sya makauwi dahil babangungutin sya ng lost chance kung papalampasin nya ang pagkakataong mapalapit kay Marvin. After ng sangkatutak na inhale exhale ayun nahila rin nya sa tabi si Marvin at... nagpapiksur lang. Well, happy na si Krusher doon. Cue music: I won't ever be the same if we ever meet again. Kung nakatadhana nga naman kayo eh baka magkabungguan kayo sa kalsada ulet one time. At masasabi na ni Krusher, sana tayo na lang... sana tayo na lang ulet. Choz!

~0~

Krushee#3: Ishogo sa namesung na Clark


Nakilala ni Krusher si Clark sa isang microblogging site. Ka-follow ng finafollow nyang friend si Clark. So two degrees of followship sila... gets? Finollow naman ni Clark si Krusher dahil nakikita nyang mentionan ni Krusher at first degree followship. So nagfollowback naman si Krusher. Pagkalipas ng ilang araw, sa social network naman sya inadd ni Clark. At ayun nga bumungad na sa kanya ang mga yameeeeng piks ni Clark. Hangkyot kyot lang ni Clark, parang batam bata, makinis, at parang cuddly na rin. Pinoke sya ni Clark, pumoke back naman si Krusher. Kinabukasan pumokeback ulet si Clark. Then si Krusher ulet ang pumokeback. Josko poke-poke-an ang dalawa. Parang nasa poking bliss ang Krusher, kung sana mapopoke nya rin si Clark in real life.

Nagpadinner si first degree followship ni Krusher at ininvite din nya si Clark that night. Late na dumating si Krusher sa venue, sayang nga't whole day palang nakitulog si Clark sa house ni followship. Nagluto si followship ng pasta (which is akswali sopas na instead of macaroni eh may paandar na linguini at a can of liverspread to taste oh san ka pa).

While cooking eh pinakilala at pinagtabi ni followship si Clark kay Krusher. Hongloki pala ni Clark, parang 5'10 yata. Parang mga sanga ng kahoy... narra siguro. Galing daw sa pag-eeffort yun, kasama kasi sa dragonboat team si Clark. Shett nabasag ang pangarap na cute boy ng isang vortang kuya. Kahit nahihiya si Krusher eh si Clark naman ang naglead ng conversation, parang tumatango ang mga dila at utak nila sa palitan ng kwento. Sabi ni followship napaka-accommodating naman ni Krusher sa pag-eestima ng mga bisita. Nagkapalagayan ng loob pero hanggang doon lang yun. Pagkatapos ng dinner nagpaalam si Clark dahil may gimik pa sa dancefloor sa may Ortigas. Naiwan si Krusher sa isang sulok na wala man lang ni poke na nagawa sa kutis ni Clark. Tanging si Clark lang pala ang naging accommodating dahil napagbigyan nya ang pangarap ni Krusher na mameet sya. Wala nga lang poke.

~0~

Ashushwal loser na naman ang drama ni Krusher. Sa iba't ibang senaryo iba't ibang uri ng pagkabigo. Mabuti bang di na lang nya nakilala ang mga Krushees? Mabuti bang di nya nakausap si Brian at malaman na mukhang pera sya? Oh mabuti na lang bang nasilayan nya si Marvin pero di man lang nakausap? Oh yung nakausap nga si Clark pero di man lang nahawakan.

Sa bawat aspeto ay di nya nagamit ng husto ang kanyang angking kalandian, I mean kakayanan. Krush lang naman yan eh, marami pang darating. Pwede ka naman magkaron ng sangkatuak na krushes eh basta't nag-iisa lang ang taong mamahalin mo.

May next time pa naman eh. Try again later. Try and try until you succeed. Sa susunod baka hindi lang krushee, baka lurvee na. At sa kanya lang, buong buo, walang kahati o kaagaw. Hindi lang basta poke ang matatanggap kundi yakap. Hindi lang basta follow-back kundi acceptance.

Aloe Der!

 
Photo by magnummavis via Flickr.

First day jitters
04.08.11


Nakakatakot ang first time. Parang berjin lang, touched for the very perstaym ha. Parang naalala ko pa yung unang araw sa kinder, yung unang araw na mag-uuwi ka ng card na may line of 7 sa Filipino, yung unang araw na magbayo ka, yung unang araw ng board exams, yung unang araw sa work... in any work. Kasi naman may suspense na sino kaya ang makakatrabaho ko, mababait ba sila, may bettable ba, may PC kaya sa station ko, sana hindi nakablock ang Facebook at Twitter, sana mura ang food sa canteen. Mga ganong concerns.

First day ko sa Ashenshur April 8 for the New Joiner Orientation. Ewan ko ba bakit Friday nila inisched. Nagworry talaga ako kasi baka mawala na sa akin ang weekends kong mahal. Apparently naisched lang kami dahil sa squeezed orientation for 1 day dahil sa Monday isasabak na daw kami sa client site.

Infernezz early ako nakarating sa office. Almost full na ang room kaya sa backrow na ako umupo at para hindi rin grand entrance. Iniscan ko ang mga future officemates ko... hmmm... isa lang masasabi ko: walang office romance for me. Choz!

Si Karen Mendilla ang speaker namin na parang female version ni Japoy as in singkit at chubby na lalagyan mo lang ng ponytail at nunal sa right side ng lips. First name basis ang peg kaya go lang sa Karen, nasaan si Gina? More on about the company at policies ang discussion, general topics lang walang work specific. At least alam ko na na accent on the future pala ang etymology nila. As if magagamit ko yan kapag sumasakay ng jeep or namimili sa palengke or sa kung ano mang aspeto ng buhay dabah? Choz!

Hondoming free food para sa NJOs. Nakalagay sa plastic version ng styro food packs (di ko alam ang tawag don eh), at pagbukas mo voila: random foodstuffs. For breakfast merong pandesal and pancakes and sandwiches with raspberry tea kapakner. For lunch merong chix and pork and fish fillets with rootbeer na kapakner. For snack merong carbonara and pancit and ginataan with strawberry aloevera drinks. Parang roleta lang sa pagkuha ng food, at sa sobrang dami eh talagang mabubusog ka! Umover pa nga ako dun, muntik masira ang tyan ko. Napigilan ko lang talaga. Feeling ko yung aloevera yun eh buset na yan.

Natapos kami around 5PM. The good news is may Saturdays and Sundays pa rin ako, the bad thing is wala nang puyatan ng Sundays with my friends na may pangkatulong Sun-Mon off. The good thing is morning shift 8-5 ako, the bad thing is forced na mag-business attire kami everyday. The good news is sa Ayala ako mag-ooffice dahil makikita ko na naman ang beautiful people of Ayala kaway tayo jan! The bad news is malayo sya sa Pioneer na isang sakay lang sana. At hello Jollijeep ulet.

At bawal nga pala ang phone, mp3 players at flash drives sa site at blocked din ang Twitter and Facebook. For nine hours para lang akong bilanggo sa hi-tech na kweba. Ahuhuh. Ipagnonovena ko na lang na sana mareverse ang kautusang ito. Choz!

And did I mention wag kayong magtangkang uminom nung Aloe na juice drink?