Fold

Photo by x3brighteyes1217 at Flickr.

Is this your Card?
November, 2009


Babe: Teh sa story naunahan ng pagong ang kuneho. Unfortunately, di kuneho kinalaban mo, si Piglet... hindi ako. wahahah

Shakira: Dalawa na kayo.

Babe: Si Pooh din pala majubabs. hahah

Shakira: Tatlo na. hahah

Babe: ahaha

Shakira: Three Little Pigs

Babe: Pota ka!!!!

Shakira: Anobeh! I'll huff, and puff, and blow your house down!

Babe: Ikaw ang big bad wolf kaseee. hahah. At least tapos ka na sa Three Li'l Pigs. Move on na daw. Punta ka na kay Li'l Red Riding Hood. Ayy nakuha na din pala.

Shakira: Lunurin kita sa kanal nang makita mo eh.

Babe: Puro ka pagbabanta, wala ka namang nagagawa. I'm not even close to being scared. bwahahaha

Shakira: Kasi ganun kita kamahal di kita kayang saktan. Choz.

Babe: Asus! Sabihin mo, takot lang talaga ang kuneho sa baboy. ahaha

Shakira: Hindi noh. Di mo ba knows ang balat ng baboy eh nababalot ng cholesterol. Ang balat ng rabbit nababalot sa melamine. San ka pa?!

Babe: At di mo ba alam na talo pa rin ang kuneho sa karera? hahaha

Shakira: Ayyy sorry look at Gloria Rabbit with her teeth, nanalo sya sa karera. Of course may pa-Hello hello na involved.

Babe: ahaha. Akala mo nanalo talaga ang Gloria Rabbit? Look at her Piggy husband na kumokontrol sa kanya. hahah.

Shakira: Ayyy wa na ako masesey jan. hahah.

Babe: See laging talo ang kuneho. haha. Kaya kung ako sa yo mag transform ka na teh. haha

Shakira: San naman?

Babe: Anong saan?

Shakira: I mean, into what yah know! Pano ba sa tagalog yun, 'saang o anong bagay ako magbabagong anyo?' Sori ha tres ako sa com arts filipino.

Babe: ahaha nagtatagalog pa kasi eh! Mag transform ka into an Easter bunny or the Playgirl bunny. Hindi lang farm bunny, puro ka putek! haha

Shakira: Ang Easter bunny pang kids lang sya at seasonal pa ang drama.

Babe: Ayy gusto mo matanda? euck

Shakira: Well gusto ko mas matured pero di yang Playgirl bunny. Di ako pang-tibolism noh.

Babe: Masyado kang choosy ha


*Based on a true story. Choz*

~0~

Sabi ni Ateng Britney, "1, 2, 3 / Not only you and me / Got one eighty degrees / And I’m caught in between" ewan ko kung ano ang konek. Basta marunong sya magbilang doncha like it. Three's a charm daw.

We play the hands we are dealt. Pero kung lost na talaga ayy go fold na. Wag na antayin pang umabot na mag-all in. Sayang ang chips.

Hallow

Pre-Halloween

October 23, 2009

Locations:
Greenbelt Fountain Area
Landmark Foodcourt
Glorietta Timezone
Starbucks

Nagbonding bonding together uli kami nila Lei, Fitz at DM. Ito yung isa sa mga hindi drawing moment ng kitakitz namin. Meet up kami sa fountain area. Nagkagutuman kaya gora kami sa KFC at itry ang halloween bucket meal nila. Nung magkapilian ng tumbler eh ako ang last straw. Good luck naman di ba? Sakin yung orange, and it's sooooooooo not my color. Orange is so unflattering. ahahah. Buti kung purple sana. Well anyways, orange is symbol for Halloween naman eh yah know, with all the kalabasa and all.

Heniweys, nagtransfer bigla kami sa Time Zone para magsong number. At dahil isa ako sa mas mashupal ang fezz magsing sa kanila eh sinimulan ko na, Alone kaagad. Eh ang topak ng mic, walang battery. Transfer uli kami sa smaller booth. Swipe uli ng Alone. Pansin ko lang di pala magandang pangfirst number yon, its so anticlimatic. Dapat sya kinakanta kapag bangag na sa beer preferrably Red Horse why not di ba. Nagpatuloy ang aming rotation ng songs, sila Lei kumakanta ng mga pasweet na songs, si Fitz pang emote, at si DM parandom random lang. Ako lang ang bumibirit daw, although nasabihan na ako na crooner ako. Walang basagan ng trip ha, belt kung belt go!

Last stop eh chikkahan sa Starbux. At dahil parang adik lang na maremember namin tong moment na to eh nagpiksur taking pa kami with our blended drinks. Para lang kaming mga virgin sa starbux, that so jologs nga daw pero carebear namin don. I had the Strawberry and Cream again, sweet sya pero maasim. Like me, pasweet pero nagmamaasim. Nyahahah

Ang ending hatinggabi na pero gusto pa nila tumambay sa may Greenbelt. Eh di na ako sumama kasi ano naman makikita ko dun kundi mga pokpoks lurking around?! hahah. Saka may lakad pa ako para sa bonding moments with FSR ng madaling araw, for the sake of chikkahan din at pa-emohan.

Lost...

Photo by bikeracer at Flickr.

...In Translation
October 24, 2009 


Alas dos ng tanghali nakatanggap ako ng text mula kay Herson na nagyayaya pumunta sa bahay ni Red (somewhere in Djose) para daw sa Movie Marathon slash Pre-birthday celeb at alas siete hanggang alas ocho ang assembly sa may Gateway. Mejo alangan ako kasi plano ko sana pumunta ng Market Market para panoorin yung "Dinig ko Sana" na film with Noi kaso di ko naman knows pano pumunta don, saka di pa magconfirm sila Macoi at Ian kung kasama ba sila. So ang ending napasama ako sa Djose. Muntik pa ako malate dating kasi naman nalampasan ko na pala sila Herson eh di rin pala ako nakitang dumaan sa fez nila. Ang ending alas ocho rin kami nakaalis ng Gateway, ETA sa Djose alas nueve. Pagdating doon, more lakad kami then tambling paakyat sa house ni Red.

Sinimulan ang gabi sa kainan, syempre may pasta at two types ng sauce. May garlic toast bread din. Meron din adobong pusit ata at bopis, akswali di ko na maalala yung food basta lamon lang ako dito at doon. After nun, binuksan na ang TV at sinimulan ang movie marathon. Showing sa HBO ang "The Sweetest Thing" ni ateng Cameron Diaz na favorite scene ko eh yung "I Don't Wanna Miss a Thing" concert with Selma Blair. Palipat lipat ng channel si Jomz at napuntahan namin bigla ang "The Eye" ni ateng Jessica Alba. Lumipat uli. At isa pa. Hanggang sa nahilo na kami at nanood na lang ng DVD. First round ang "Ratatouille," surprisingly eh di pa sya napanood ng karamihan sa group. Napanood ko na sya pero nahook ako kasi binabasa ko yung subtitles. Pagkatapos noon sinimulan ang "Hero" ni Jet Lee, special participation pa dun si Vicky Belo, oo pramiss hanapin nyo! Nahirapan naman ako sundan nito kasi in Chinese sya so kelangan ko talaga basahin yung subtitles, eh ang kaso ambilis ng mga martial arts so struggle ito. Di namin natapos yun biglang sinalang na namin ang midnight film na "Pink Flamingos" ni John Waters. Sa sobrang powerful ng film eh kelangan ko sya gawan ng separate blog entry. Tumatatak sya sa totoo lang.

Later eh napagtripan naming maglaro ng charades. Ang talo sa bawat turn eh magshashot ng tequila. Ang first round theme eh Movies. Nanalo kami dito kasi winner si Jomz mag-act out, at maswerte naman akong nakakahula kaagad. Winner yung charade charadean school of acting nya ng versus sa Kramer vs Kramer. Round two theme eh "mga bagay na nakikita sa loob ng bahay." Nalost kami kasi ba naman may di kami nahulaang bagay, at iyon ang Filipino-Arabic-English Dictionary. Well fine nakikita sya sa loob ng bahay, if and only if binili sya at ginagamit sya di ba, pero kahit magpasurvey ka sa milyon milyong Pilipino eh super mega minority for all seasons malamang ang nagmamay-ari nito. Heniweys, ang closest hula namin doon eh Personal Islamic Diary, why not di ba? Sa round three Movies uli at nalost na talaga kami. Inact out uli ni Jomz yung same action nya sa word na versus, yun pala Spartacus yun cheh.

Mag-uumaga na at napansin namin ang dalang Tarot Cards ni Jade. Kinumbinsi naming magpahula sa kanya. Step 1, magbigay ng isang tanong sa kung anong aspeto ng buhay ang nais mabasa ang kapalaran. Step 2, ibalasa ang deck ng apat na beses, patok sa mga sugarol to pramis. Step 3, bumunot ng tatlong baraha. Step 4, hipan ang baraha at itanong sa audience, "Is this your card?" Choz. Scratch that. Step 4, hintayin si Jade para magtranslate. Step 5, maari kang humingi kay Jomz nang literal hula mula sa pictures ng Tarot, mas amuzing to infernezz. Nauna si Herson na isa daw La Traidora. Sumunod si Macoi na dapat daw mag-Medical course kesa Theater. Si Jomz naman eh dapat igrab ang Career chance pero lost sa Romance for one year. Si Red eh napaka-complicated ng case, parang madaming crossroads, at every choice may sacrifice. Parang isang real life Jumanji board lang minus the magic at excessive drum beats. Si Jon ang bukod tanging di nagpahula. Para sa akin naman mejo ok naman ang basa. Para sa Career aspect, nagmamaganda daw ako. Meaning, nagpapahabol ako sa career offers kasi daw feeling ko ako ang mas pipiliin. Hmm... slightly true. Sa Romance aspect naman, nabunot ko King of Swords ata, The Sun, at The Heirophant tapos may Five of Swords pa. Maganda sana ang takbo relationship-wise kung di lang daw ako masyadong protective at nag-ooveranalyze kung pano ito magwowork. Parang sa umpisa pa lang daw nasukat ko na kung paano ito tatakbo at magtatapos. Kaya ang ending Luz Valdez ako.

  

...In Space
November 3, 2009


Late na naman sa isang meeting ng FSR, humahangos akong patakbo patungong Cubao. Well di ko tinakbo mula Boni hanggang Cubao haller, syempre nagMRT ako pero late pa rin. Ayoko naman matinik nang malalim. Konek?! Heniweys, ang kitakits eh sa Coffee Bean Gateway. Pagdating ko doon nakaupo na sila. Greetingan portion muna at mabuti di ako ang pinakalate. Playing sa background ang songs ni Sarah Geronimo care of Araneta, na di ko malaman kung rehearsal ng concert na or super mega fan of all seasons yung DJ nila doon. Heniweys uli, busy busyhan ang mga tao na nagkukumpara ng kanilang reading sa zodiac. Ask ko san naman nila napulot yun ay meron daw palang nakaloop na vid sa monitor. No thanks kay ateng Zenaida Seva, ang basa sakin "Grab the opportunity when it present itself." Mejo lurkey pa ako kung anong opportunity naman to. Knock, knock hello?! Ayy baka naman namiss ko na kagad, di kaya? Siguro nung kumatok si opportunity wala ako, siguro tulog ako, siguro umalis ako, siguro naghaharvest ako sa FarmVille. Ayon nga kay Madam Zeny, "ang mga bituin ay nagsisilbing gabay lamang, wag masyadong seryosohin at wag mong gawing basehan sa pagtaya mo sa lotto please lang, eh di sana matagal na akong mayaman. Think about it?" Taray ni Madam noh?

Anyways, nagpatuloy ang meeting namin. May points of transferee all across Cubao pero nairaos naman kahit maraming moments ng kodakan, yosihan, landian, jowk jowkan, dramahan, debatehan, pati nosebleedan. Oo, aminin mo yan Herson, yung tax ay iba sa taxi, bangag ka na masyado sa Q&A portion.

Natapos ang meeting mag-aalas diyes. Since parehas naman kaming Mandaluyong ang uuwian ni Ian eh sumabay na ako sa kanya sa taxi. Bumaba kami sa may Edsa Central. Pinagwait pa nya ako kasi darating daw si Atho para makipagmeet sa kanya. Around 11:30 dumating si Atho at more kwento sya sa kanyang encounter sa supposed Christian group na sinalihan nyang based sa province nila. Parang inexorcize daw sya ng mga manang sa group nila, feeling nila eh parang may demonyong sumapi kay Atho kay daw sya naging beki. Full production ang mga lola, may good cop bad cop approach daw. Merong nagbabasag ng bote. Merong inuumpog ang ulo sa sahig. And ending binuhat sya sa ere daw, yung tipong napapanood mo sa Walang Tulugan with the Master Showman kumbaga. And ending don eh di na sya bumalik sa group na yon. Yung mga manang yata ang may sapi, ramdam ko lang.

At dahil paalis na si Ian para sa shift nya sa work, iniwan nya ako with Atho. Chika chika muna kami ni Atho. He's happy daw with his love life, ilang years na sila nung labidabs nyang 22 year old wafu at summa cum laude. Sabi nya sakin di daw nya type yon nung una. Kinda intimidating nga naman ang dating ni kuya kung iisipin. At first kasi eh naisip nya yung range ng age nila. He didn't even consider na itong jowa ngayon ang syang nagbibigay sa kanya ng wisdom sa mga advice na kaylangan nya. Parang natutunan lang daw nya mahalin. Tinanong nya ako kumusta ang lablayp ko at ako naman ayun coke pa rin. Sinabi tuloy nya sa akin na I shouldn't wait for someone that I love kung meron naman taong nagmamahal sayo. Should I grab the opportunity to love by being with someone that loves me? Parang di ko yata gusto yung ganun, yung pinipilit sakin yung isang bagay na di ko naman gusto ng buong buo. Siguro I need more power from God, sana mag Divine Intervention sya why not. Not really. Pag nagpepray ako, oo marunong ako nyan minsan, hinihiling ko lang clarity in my judgment para di masyadong mag-Spartacus si heart at mind.


...And Found
October 17, 2009


Naalala ko tuloy noong sale sa Mega, balak kong bumili ng pair ng white shoes. May nakita ako dati sa Salvatorre Mann na gusto kong pair pero out of stock na sya. May nag-iisang pair na white doon na slightly gusto ko lang dahil sa color pero yung style di ko masyadong gusto. Naisipan ko tuloy iwan muna at mag-ikot ikot para mabigyan ng time pag-isipang mabuti kung bibilhin ko talaga yun. Natatakot kasi akong mafrustrate na di ko nakuha yung gusto ko at nagsettle lang sa second choice. Pagbalik ko sa stand nya after one hour yata, wala na yung white pair. It's not meant to be naisip ko. So ang love parang sapatos? If it fits, wear it? Maaring oo, maaring hindi. Hindi naman tayong lahat pinanganak na Cinderella na swak ang shoesize lagi why not di ba? May ibang nagsusuot ng sapatos na pinapagkasya na lang, kahit masakit dahil sa sikip or kahit halos tumapon na dahil sa luwang. Kung sakaling makita mo man ang perfect pair mo, alagaan mo ito at ingatan at wag na wag mo hahayaang mabasag, if applicable lang ha, or masira.

~0~

Ayon pa sa pag-uusap namin ni Atho, wala naman taong perpekto, at wala ring perfect love. Minsan kasi sa pagkachoosy daw natin, nagseset tayo ng standards at nahihirapan na tayong makahanap ng taong aabot dito. At sa kadalasang ay ang taong hinahanap natin ay taong katulad ng sarili natin mismo. Siguro sa paghahanap sa bagay na ninanais natin ay tayo mismo ang naliligaw ng landas. Magsimula muna tayong hanapin ang ating sarili at sure akong makikita mo ang hinahanap mo. Kapag di mo makita, makikita mo! Parang nanay lang na may kasamang panlilisik ng mata yan why not.

Gumamela

Photo by SKT Digital Productions at Flickr.

Soapy en Bubbly
November 17, 2009

Becky: Bet mo ba si Coco Martin?

Shen: Kay lang teh. Why? Random question ba ito?

Becky: Wala lang. Ngayon ko lang nakita yung junjun nyang mapula. hahah

Shen: Ayyy!!!

Becky: Ikaw nakita mo na?

Shen: Hindi pa. Nalulurkey ako sayo.

Becky: Sa pelikulang Serbis pinakita. ahahha

Shen: Ano naman masasabi mo sa kulay ng gumamela?

Becky: PWEDE! haha

Shen: Toinks. Random question yan. hahah

Becky: hihihi

Shen: Sumagot ka! Kasingpula ba ni Coco Martin? hahah. Ikonek daw ba?

Becky: Oo nga. Anoba! hahahaha. Wet and red.

Shen: Ayyy dikdikin na at lagyan ng Tide ang junjun ni Coco why not.

Becky: Blowing bubbles?

Shen: Ano gusto mo? Blowing lang? Alam ko naman gusto mo yan eh.  hahah

Becky: hahaha. Kahit ano with Coco Martin

Shen: Paputukin ko kaya yang bubble mo? Ano?! Bet mo? hahah

Becky: Echosera ka kahit kelan.

 

Shen & Becky

 

*Based on a true story. Choz*

Let it B

Photo by dadikyut at Flickr.

Byahe
October 17 10:00 PM


Sunday na naman at as usual walang pasok ang  Warren na as of now eh pangkatulong pa rin ang day off. Nagyaya sya biglang gumora para magnomo at magvideoke. Ang multiple choice eh sa Maru sa Jupiter o sa P1 sa Cubao. At dahil wala syang tiwalang mahahanap ko yung Maru eh sa Cubao na lang kami magkikita. Alas onse ang call time, mega-invite ko pa si Jay na malapit lang naman ng ilang tambling sa Cubao dahil Pasig lang naman sya pero wa reply, may booking ata.

So sakay na ako ng jeep mula sa amin, feeling ko naman maaga pa ako kasi pag nakasakay na ako ng MRT eh wala pang 20 minutes eh nasa Cubao na ako. Pag akyat ko sa MRT station eh wala na talagang tao, feeling ko lang pwede pa ko magMRT pero papalapit pa lang ako sa bilihan ng card eh ang sama na ng tingin ni kuya Gardo. So mejo kinabahan naman ako kaya nagdecide na lang na magbus, gabi na naman so siguro walang traffic why not di ba? Isa yung malaking pagkakamali.

Nakasakay ako ng bus kaagad, aircon na para di naman manigas ang hair ko sa breeze ng Maynila. May pinapanood silang DVD, si Criss Angel yata. Nagwo-walking on sunshine ang drama nya minus the sunshine plus the water at voila pwede mo nang iispluk "It's a miracle!" No father, it's coat saver daw ang salmong tugunan. Tugon po?! Yung mga audience clap clap powers talaga. Yung cameraman pa eh di ko malaman kung pinaglihi sa palitaw kasi dive tapos ahon ang drama. Tapos may-I-lapit pa si ateng Gloria landi na humabol kay kuya Criss. Lumusong sya sa tubig ang paa, tuhod, pati pusod yata ay nabasa, ngunit ang kanyang... di pa rin nababasa? Yan na siguro ang miracle. Pero heniweys di ko talaga sya pinanood noh, ok sana yung magic trick pero di kaya parang nilalapastangan nya ang Diyos sa ginawa nya. Well mukha namang adik adik na satanista si kuya kaya care bear ko naman sa kanya. Kids don't try this at home.

Matatapos na yata ang DVD napansin ko nasa Ortigas pa rin kami. Nakastop lahat ng bus sa area na yun. Maya maya bumaba si manong driver. Akala ko bibili lang ng yosi. Akalain mo ba nagdinner pa yata si kuya dun sa mga stands doon. Feeling ko nasa byahe ako pauwi ng probinsya. Inaantay ko na lang na may umakyat ng bus para mag-alok ng Buko Pie, Panutsa at Espasol. Mahigit trenta minuto siguro kami nakaburo doon.


Beer at Birit
October 17 12:00 AM


Syempre mejo nanghahaba na ang leeg ni Warren kakaantay sa akin. Buti na lang di sya masyadong matagal nag-antay, nagpalate sya daw kasi as usual ako ang late ng bongga. Akala ko nung una sa Starlites ang pupuntahan namin, di pala. Dun daw sa kabilang kalye, sa di masyadong dinudumog ng tao.

Starion ang name ng videokehan. Napaka-orig noh? Akswali parang magkatalikuran lang sila ng building ng Starlites sa tantya ko. Kaparehas din nya yung pinupuntahan naming videokehan nila Ezz sa tapat ng Starlites, ang name naman non Satellite. Parang star-studded lang ang mga videokehan sa Cubao noh?

Umorder na si Warren ng isang bucket ng Red Horse. Laging may libreng isang platitong mani yoon. Infernezz gustong gusto ko na ang roasted highland legumes-legumean nila, akswali Dingdong assorted nuts lang yata sya. Pwede na pag tyagaan noh, wag na masyado choozy, pantanggal umay din yan. Umorder pa kami ng Calamares at Mushrooms, pero pagbalik eh mushrooms na lang ang naretain sa order namin. Ayaw ni Kuya Kim ng ganyan. Ang dapat jan mag-Memoplus Gold si ateng.

So nagplay na ng song ang Warren. Aba josko mag-eemote yata dahil puro mga break up songs ang pinagpipili. Wala  akong balak mag-emote that night kaya ako rin kelangan ko talbugan ang drama nya. Ang pinagpipili naman eh pambirit. Since dalawa lang kami eh tigtatlo pala kami sa beer, eh ang tolerance ko pa naman eh hanggang dalawa lang. Ayy ang ending talagang bumibirit na, or nagpupumilit lang at least. Kahit pipiyok na ok lang, wala naman iba makakarinig eh. At nag-extend pa kami ng time, not just once, but two times! Imagine three hours nonstop singing to, tinalo pa ang concert ni Sarah Geronimo.


Bagsak
October 18 3:00 AM


Bangag talaga ako after ng singing part. Gusto pa sana ni Warren magbar pero wag na lang daw. Nagsuggest sya na magWensha kami, pero dahil bangag pa ako eh sabi nya ipahinga ko muna ang katawan ko, magpababa muna ng tama kumbaga. Lakad kami sa pinakamalapit na fast food. Ako pa talaga pinabili nya ng drinks. So ayun order ako ng Orange Juice kay Warren, tapos Rootbeer sakin. Nung lakad ako pabalik aba anong kaewanan at biglang nawalan ako ng balance. Tumapon bigla ang hawak kong tray. Tinitigan ko sandali ang natapong rootbeer, bet ko sana dilaan to sa sahig pero di pa ako ganun kalasheng. Iniwan ko na lang, buti at di tumapon yung orange juice. Pagbalik sa labas, umupo muna sandali. Mejo nahihimasmasan na ako ng konti. Kaya go na rin kami kagad sa Wensha.


Body Massage
October 18 4:00 AM


Third time ko na to mag-Wensha. Feeling ko nga nakakadala na to, nakakaadik kumbaga. Second time namin sa Timog. Kinabisado ko na rin ang steps. Bayad, hubad, twalya, shower. Paglabas sa shower di ko pa kaya lumublob sa jacuzzi. Sumandal muna ako sa pillar. Si Warren paswim swim here and there oh. Inaya nya ako lumublob na. Omg nakalimutan ko na kung gano nga pala kainit yung tubig, para lang naglalaga ng itlog. Di ko yata kayang magtagal doon ng apat na minuto, makakaluto talaga sya. Lipat kami sa cold jacuzzi, di sya masyadong cold, slight lang talaga. Mas narelax pa ako dun actually.

Pinapalabas sa cable that time ang Transformers, pero I doubt na yun ang pinapanood ng mga tao. Parang nagtitigan at nagpapakiramdaman ang mga tao. May isang majubis na pabalik balik, pampam lang si ateng. Skeyri sya. Whatever. Lumipat naman kami sa Steam room. Akswali nagpatagal ako dun. Di kinaya ni Warren kaya nauna syang lumabas. Di ko rin maintindihan bakit ba ako nagpapatagal doon, as if may tutunawin akong taba di ba? Pero at least nakatulong na rin sya magpa-evaporate ng amats. Next step eh nagtry uli kami sa Sauna. Di sya ganun kainit di tulad sa Pasay na parang binabarbecue yung mga taong nasa loob ng sauna. Walang ibang tao pumapasok dun maliban sa amin. Isang dahilan siguro eh dahil see-through sya kaya mahirap umaura ng patago. Ayy icompare mo talaga sa steam room, box office yun infernezz. Nagkaroon tuloy kami ng chance na okrayin si Chabelitang pampam. Sana lang soundproof din ang sauna di ba? After nyan, showers uli at go na kami sa Massage Area.

Pagdating sa taas eh maraming taong nag-aantay. May waiting list pala. Occupied pa daw kasi yung ibang rooms. Nagpalista na si Warren for two, male pa rin pinili nyang masahista. Waiting galore muna kami sa dining area, may mga taong nag-aabang din don, nakapila, natutulog. Buti nga di naglalaway eh. Nung tinawag na kami eh magkahiwalay pala ang room namin. Pagpasok ko dun sa room ko may apat na beds doon, occupied yung dalawa, yung isa sira yata or may surot kasi di ginagamit. Kaya naman pala may waiting list eh ginawa ba namang boarding house ang Wensha?!

Ok lang at relaxed naman ako dahil mejo alam ko na ang isasagot sa mga Q&A ng masahista. First question anong oil daw, mineral go! Second question hard daw ba, ok go pa rin. Nagstart na, dapa muna, sa bandang legs going up. Syempre na-enjoy ko yung lower back. Sori naman at mabilis manakit yung part na yan sa kakaupo whole day. Maya maya pinatihaya na ako, buti this time napipigilan ko na ang kiliti ko. Feeling fresh at smooth na naman ako nang matapos ang massage session.

Pagkatapos ng lahat eh nagtalukbong muna ako at nakijoin sa tulugan. Ilang sandali lang may kumakalabit sa akin. Akala ko may round two ang massage, or may gusto bumooking. Dinaanan pala ako ni Warren, nagpapaalam na magpapa-pedicure muna. Nang bumalik sya, pinagmamadali nya akong bumangon. Sikat na sikat na ang araw daw, at naririnig ko na ang mga jeep sa background. Mejo natakot naman kami na mag-over sa time kasi mejo mahal yata ang excess time. Nagbreakfast lang kami sandali, since wala pang ibang food ok na rin yung fried rice at menudo yata. Uwian time na.

~0~

Kapag bored, uminom.
Kapag lasing, bumirit.
Kapag bangag, magrelax.
Kapag inaantok, matulog.

Kung ganyan lang kadali ang buhay, di ka na malilito kung ano ang next step, go lang kung go. Pero kaya ka nga binigyan ng brain para magpasya kung ano ang tama at dapat mong gawin. At syempre binigyan ka rin ng heart para magpasya kung masaya ka ba sa gagawin mo. Tamang pagbabalanse lang yan at poof isang magandang life para sayo ang wish ko friend. Whisper words of wisdom, let it be.

Octoberian

Photo by Jade

Happy Birthday
October, 2009

Andami ko palang friendships na October ang bertdey. Syempre more chance to make lamon sa handaan ito. Of course ever present ang pansit, pampahaba daw ng buhay. Meron ding may birthday cake, optional na nga lang ang candles kasi baka maubos na yung ititirik para sa nalalapit na undas. Heniweys eto na ang mga Octoberians:

2 - DM (Withheld)
4 - Ian (29), Dudz (24)
10 - Jackie (Withheld)
13 - Reden (23), Paul (27)
17 - Christopher (Withheld)
19 - Ruel (27?)
20 - Nico (28)
21 - Arvy (28)
27 - Ferdie (27), Cromwell (30)
30 - Noi (Withheld)
31 - Art (28)

Yung iba jan talagang di ko alam yung age, either di ko naresearch or ayaw talaga iparesearch. May news blackout ito sa Census. Parang "If I tell you, I have to kill you" ang drama. hahah jowk. Yung iba naman jan nagpapabata, kumbaga nakapako na ang age sa 21. Sino kaya yon ha, DM? Sabi nga nila, age is just a number, or numbersss.

~0~

Isang bagay na hated ko gawin tuwing mga bertdeyan eh ang kumanta ng Birthday Song. Hindi ko alam kung bakit. Basta parang ang corny lang para sa akin. Sabi nga nila most popular song daw sya sa buong mundo. Kahit popular pa sya, wala ka naman sigurong narinig na version nito sila Mariah Carey, Peabo Bryson, Sarah Geronimo o Willie Revillame di ba? Mula pa nung one year old ka eh kinakantahan ka na nito, di ka pa ba nagsasawa?

Nung nasa office ko dati, gusto nila may magli-lead pa palagi ng birthday song. Eh ako, si Joyce, at si Kuya Tolits ang laging pinipili nila. Kahit ayoko eh wala akong magawa kasi pinandidilatan ako ng boss ko. Hmmmkay fine.

Tapos ngayon may bagong pauso ang DoH in cooperation with Safeguard. Kelangan daw habang naghuhugas ka ng kamay eh kantahin mo ang Birthday song, not just once but twice! Imagine! Ngayon pa lang nathreaten ang buhay ko sa AH1N1 nang dahil lang sa Birthday song. Josko! Oh sya sya Happy Birthday na lang sa mga Octoberians.

1/2

Photo by onwatersedge at Flickr.


One Half

Sa mangilan-ngilan kong pinagkwentuhan ng aking lablayp, ang madalas nilang maitanong eh kung nakailan daw ba ako? As if ganun kaimportante ang dami. Ang sagot ko 1.5.

"Bakit 1.5? Ano yun, yung isa kalahati lang?"

Oo at hindi. Dahil sa isang Magulong Usapan

Naalala ko yung una ko, si J. Well siguro parang half lang din dapat ang rating nya. Eh kasi naman long distance. Ang gusto lang nya pag magkikita kami jerjer lang, pero naramdaman ko naman minahal nya ako. At sya pa yung nagtanong sakin kung kami na ba? Napa-oo lang naman ako kasi baguhan pa lang ako noon at gusto ko lang maexperience ang magkaroon ng relationship. Parang pinilit ko lang ang sarili ko. Di ako sigurado sa sarili ko kung mahal ko talaga sya.

Yung kalahati naman yun yung first love ko talaga, si E. Yung first time na nakaramdam ako na, "ahh ganun pala ang feeling." Ang kaso napunta sa MU ang lahat dahil sa maraming syang problema. Maraming complications, maraming hadlang, maraming problema. Parang pinagpilitan ko lang ang sarili ko. At di rin naman ako sigurado sa sarili ko kung mahal nya talaga ako.

Kaya sa ngayon kahit walang relasyon eh masaya naman ako. Marami namang friends jan na namomroblema, at eto naman ako nakiki-advice kung makikinig sila. Di na ako nagmamadali. Di na ako magkakamali. Sa susunod sisiguraduhin ko muna na sarili kong mahal ko yung tao, at sisiguruhin ko namang mahal nya ako. Kung di man dumating ang panahon na yon, masaya na rin ako naramdaman ko kung pano magmahal at mahalin kahit kala-kalahati lang.

Sana mahanap natin ang taong bubuo sa atin.

Anesthesia

Photo by elpueblosniper at Flickr.

Numbtastic
October, 2009


Ano ba tamang spelling ng nyan? Anaesthesia o anesthesia? Parang same lang. I'm sure yung iba maihahalo pa sa amnesia yung word. Pukpukin ko kaya kayo jan para matauhan kayo? Parang kasound din nya yung name na Anastasia, na stepsister dati ni Cinderella noong 1950 tapos nareincarnate na last survivor ng mga Romanov sa 1997 pero ibang story yun pramiss, kahit slight at pilit lang. Well ayon kay manang Merriam:

Main Entry: an·es·the·sia

Pronunciation: \ˌa-nəs-ˈthē-zhə\

Function: noun

Etymology: New Latin, from Greek anaisthēsia insensibility, from a- + aisthēsis perception, from aisthanesthai to perceive — more at audible

Date: circa 1721

: loss of sensation with or without loss of consciousness

~0~

Grade 2 siguro nung naging loose yung mga ngipin sa harap. Kailangan pa talaga sabay sila ehh. At dahil super mega skerd for all season ako eh kelangan talaga turukan ako ng anesthesia. Eh parang mas natakot ako sa karayom, pero after nun eh parang wala na ko nafeel, kahit yung takot eh nawala na din. Para lang ako nag-adik, at 8 year old lang ako nun ha! Di ko nga alam kung nakanganga ako o hindi, di ko na naramdaman pati bukas sara ng bibig ko.

Imagine ang mundong walang anaesthesia. Pano kung magpapaopera ka. Let's say nasa loob ka ng ER ng mahigit apat na oras tapos gising ka pa at feel na feel mo yung mga hiwa at tahi na ginagawa sayo. Iskeyri lang di ba? Kahit si Janggeum naglagay sya ng anesthetic dun sa first C-section nya ha sa very last episode. Siguro pinagtutusok lang nya ng karayom sa mga punto ng chorva at poof, manhid na si manang.

~0~

Sometime in March, naglalakad kami ni Diosa papuntang client via Magallanes nang biglang nagphone in question si ateng about sa friendly friend nya. Ang siste eh etong si friend ay matagal na nyang pinagtitiisan para lang mamaintain ang friendship nila. Ginawa na nya lahat para maplease si friend. Pero si friend naman eh parang binabalewala ang effort ni Diosa.


Jeremy: Bakit mo pa pinagtyatyagaan yan? Kita mo naman parang bubble ka lang sa kanya.

Diosa: Hindi ko pwedeng basta na lang itapon yun, she's my friend since second year college pa.

Jeremy: Eh kung friend ka nya dapat nag-eeffort din sya di ba? Bakit kaylangan sayo lang manggaling lahat ng effort? Kaylangan give and take ang friendship para magsucceed.

Diosa: Hayy. She texted the other day to wait for me sa Ayala para sabay kami umuwi.

Jeremy: Kaya pala kahit marami pa tayong pending eh nagmamadali ka na umalis?

Diosa: Sabi nya darating sya after 5 minutes. I waited. Naghintay pa ako ng 45 minutes.

Jeremy: Award ka friend! The lady in waiting ang drama.

Diosa: Nagtext sya ulit yesterday.

Jeremy: Honga hinila mo pa ako para may kasabay ka umalis ng office kahapon.

Diosa: Friend, nagalit sya kasi ang tagal ko daw dumating. Nauna na sya sumakay ng bus. Actually nagkita pa kami sa bus stop. Tinext ko sya na bumaba para sabay na kami sa next bus. Nagmamadali daw sya umuwi.

Jeremy: Oh ano teh, iniwan ka na lang sa ere ng walang text text. Asan na ang friendship dun? Asan ang katarungan?

Diosa: Ok lang friend.

Jeremy: No that's not ok!

Diosa: Feeling ko its in her personality na super sensitive lang sa mga bagay kaya sya ganon.

Jeremy: Alam mo ano tawag jan? Sensitive-insensitive. Feelings lang nya nararamdaman nya kasi puro sya pakabig. Kapag nakakasakit na sya ng iba eh wala na syang paki don basta satisfied lang nya needs nya. Why don't you try to let her go. Kapag real friend sya babalik yan ang magsosorry. Kung hindi, its ok. At least you don't have to put up with such a bitch. It's a win-win situation, trust me.

Diosa: I'll try friend.

~0~

May nagtanong na sa akin dati bakit daw ba mahirap magsabi sa taong gusto mo. Sa mga torpe, oo. Meron naman nasabihan mo na't lahat eh wala pa rin reaction. Manhid. May mga taong sadyang pinanganak na insensitive siguro. Mga linear lang ang view at wa na use ang peripheral vision. Laging sa harap nakadungaw at di na talaga nagpaka-look back ever. Nararamdaman lang nila ang sakit na ginagawa sa kanila ng mga taong pinatutunguhan nila. Hindi man lang lumilingon sa mga taong nasa likod lang, mga taong nagdaramdam din para naman sa kanya. Parang gusto ko tuloy mag-emote ng isang Jann Arden jan.

Oh you probably won't remember me
It's probably ancient history
I'm one of the chosen few
Who went ahead and fell for you
I'm out of vogue, I'm out of touch
I fell to fast, I feel to much
I thought that you might have
Some advice to give
On how to be insensitive.

~0~

Mabuti pa ang bato kahit daanan ng hangin di natitinag, kahit hampasin ng tubig nakatayo pa rin. Mabuti pa yata maging bato na matigas at walang pakiramdam, kesa maging putik na inaapakan at pinandidirihan. Pero ayokong matulad sa kanila. Mabuti pa ang isang Tinman na kahit walang nadaramang emosyon ay natutong maghanap ng puso.

Adayo Ngarud

Photo of San Agustin Church in Paoay

Ilocos Trip
May, 2009


After ng madugong tax season, naisipan ng office namin na kelangan mag-unwind. So megaplan ng bonggacious na out of town. Naglabas sila ng listahan ng names at checklist kung san pwede magroadtrip. Pero ang nasa choices lang eh Laguna hotsprings na inayawan ng mga lalakeng takot maluto ang itlog; Batangas beach na bentang benta na sa mga videoke moments ng mga comedy movies ng 80s at 90s; at Baguio na mabenta sa palengkehan. Eh biglang nagsuggest si Ace na sa Pagudpud or Galera na lang kami pumunta. Akswali lugi ako kung sa Galera kasi kakagaling ko lang dun, gusto ko sana iba naman. So bigla naming binoycott yung list at nagsuggest na sa Pagudpud or Galera na lang kami magpunta. Buti na lang ayaw ng boss namin sa Galera kasi talamak daw dun ang pedophiles, na parang di ko naman nasense nung punta ko dun. At by popular vote nanalo ang Pagudpud, ratified ng aming bossing. Panalo na naman ang demokrasya!


So dumating ang Mayo 28 ang start ng aming adventure. Nagsimula ang araw namin sa isang misa sa Don Bosco for thanksgiving at safe voyage na rin siguro. May breakfast pa kami sa McDo bago pinabalik sa office. Sa hapon eh saka pa lang nagsipag-uwian ang mga tao para kunin ang mga bagahe. Ang nakuhang ride namin ay isang coaster, oo isa lang para sa bente singko mahigit katao. May ginawa nang seat plan at dahil ayokong mapalayo sa mga kaclose ko eh napuwesto ako sa aisle seat, na di ko pa alam na kasumpa sumpa sya. Malaki ang seat plan kumpara sa actual dahil pag itinambak mo na ang mga tao at bagahe eh riot na. Akswali may hindi pa sumunod sa seatplan, at iyon ay walang iba kung di ang Aling Chuchay. Si Aling Chuchay na nagpasundo pa sa Quezon Ave tapos megatalak na sana daw nilagay na lang namin sya sa kitchen. Atzif may kitchen ang coaster! Eh kasi tong si Aling Chuchay eh plus size sya azz in di lang plus yata, multiplied or raise to the 3rd power pa siguro. At nang dahil jan narearrange ang pwestuhan. Dun pa rin ako sa gitna. Ang masama eh mahigit sampung oras na byahe at walang matinong sandalan, feeling ko mababali ang leeg ko talaga dahil wala akong baon na unan at wala rin akong mapagstretchan ng paa. Kulang pa ang tawagin syang stiff neck sa totoo lang, at pag may nagcomment talaga non baka sya pa ang binalian ko ng leeg. Kaasar! Pero para paraan na lang kung pano ka makakapagrelax. Sabi nga nila kung walang kumot matutong mamaluktot, same lang din ng concept yon kung walang space.


Day 1: Laoag
May 29 c 6:00AM

At last nakarating din sa Laoag, ang first pitstop. Biglang open ang door at enter si tour guide Nel yata ang name, well whatever it is care bear ko naman dahil di ko sya iaadd sa facebook. Pinsan pala ito ni Aling Chuchay, isang chubby slash almost-obese pero slight lang na thundercatz na nababalot ng nakakabahing na aura ng paminta. "Welcome to the city of sunshine." Weh hindi nga? Umuulan ba naman kasi nung time na yon. Kwento kwento pa si Lola na dumadahilan sa ulan at sunshine koneksyones pero dedma, pagod lahat kami. Pinagora nya si Manong Driver sa titirhan namin pansamantala. Isang apartment style na lugar na ayon sa mga officemates ko eh para daw dorm nila. At ang name Thalia talaga. Keri na yon basta may place lang para sa power nap. Pero wala nang ganong naganap, eh nagshower pa kami tapos biglang nagpusoy pa tapos boom go na kami sa aming pupuntahan for the day.

Breakfast muna sa Jabee. Ewan ko ba kung nataranta ng bongga ang staff and crew nila pero inabot ng trenta minuto yung pagluluto ng corned beef ha. Eh pwede namang magbukas ng lata, ipainit ng konti sa kawali tapos go na. Pero hindi ganon, pinatirik muna ang mga mata namin bago pa to naserve. Go for ulcer.

First stop sa aming Ilocos trip ang Sta. Monica Church sa Sarrat. Lumang simbahan na sya at sarado pa dahil mukhang under construction. Sa tabi may lumang kumbento, na wala ka naman masyado masasight dito pero may entrance fee pa sya ha! Sinulit na lang namin sa pagpapakodak sa pader, sa balon, sa puno, at kung san san na pwedeng magsmile. Aba kahit san din eh humahangos ang Nel at megaposing din. Close?

Next stop namin eh sa Sand Dunes. Ayon kay Nel eh dito daw nagshoot ng Panday. Sa pagkaintindi namin eh yung kay Jericho version kaya feel na feel ni Garah mag-ala Heart Evangelista don. Mejo matarik yung mga dunes pero walang nakapigil samin na magkodakan sa tuktok. Mataimtim ang lugar at pwedeng pwede mag emote doon, pero tinatamad lang ako. Nabored din ako after kong  iligid ang aking mata. Feeling ko papatok ang go kart don.

Naglunch muna kami. Of course mga Ilocano food ang sinerve kaya di na kami nakapili. May native chicken tinola, yung sabaw lang kinain ko kasi di ko gusto yung dark yung manok. Meron din bagnet, pakbet, at dinakdakan. At syempre special participation ang extra rice. After ng lunch, next stop ang Fort Ilocandia. Di naman kami nakapasok dun, atzif naman papasukin kami eh di naman kami nakacheck in dabah? Pass thru lang sya after ng another round of kodakan.

Sa hapon tuloy ang gora namin sa Paoay, dun sa balur ni Marcos. Bawal daw syang piksuran. Nakakatakot sya, parang wax na parang happy foundation day. After non eh tambling kami sa simbahan ng San Agustin. At dahil nilubugan kami ng araw don eh di kami nakapasok sa Malacañang of the North. Nagtyaga na lang  kami sa Paoay Lake sa bandang likuran. Ok na sana sya kaso lang madumi pala yung tubig. Imagine mo merong pinagtapunan ng kinain na daing sa gilid gilid, at may froth pa yung tubig na akala mo toxic sya. Di kaya yung daing eh isda sya na sunog lang sa acids ng tubig? I wonder. And to think playground to ng mga Marcos dati ha?! Di kaya sila nalapnos dito?

Nung gabi na eh napilitan pa akong maghanap ng mabibilhan ng battery. Ang lakas ng ulan noon pero tinahak ko talaga ang kakalsadahan. Bet kong magmusicvid doon ng "Heto ako-ohohohhh, basang basa sa ulan, walang masisilungan, walang malalapita-ahhhahhhn," pero walang bumackup songer ever sakin kaya di na lang. Nakabayla ako sa pinakamalapit na Caltex pa. So ayun lakad uli pabalik sa ulan. "Dumi at putik sa aking katawan, ihip ng hangin at katahimikan, bawat patak ng ulan at ang lamig, waring nag-uutos, upang maglaho ang pag-ibig." Panalong panalo na ang eksena kasi everything I need andun na, nanglilimahid talaga yung daan sa kapuputikan, pero infernezz bagay doon mag-emote. Pramiss! Pero never ko naman wish maglupasay dun noh.

Hatinggabi eh nag-iingay pa kami. Practice galore para sa presentation daw kasi. Nagalit nga yung caretaker kasi nabubulahaw namin ang kapitbahay. Eh pagsilip naman namin sobrang layo ang mga bahay, at puro palaka lang naririnig namin sa background. Echozzerang frog si kuya. So back kami sa practice ng Jai Ho. Kaso di namin alam yung steps so imbento na lang kami. Ok naman sya dahil napagmerge namin ang Walk like an Egyptian, Katutubo Dance,  Swing at El Bimbo.

Parang ayaw matulog ng mga tao, tatalbugan na naman si Kuya Germs. Lights out kami ng alas dos. Dahil pangdalawahan ang kwarto eh dalawa lang ang unan. Jahit paano eh nakabawi ako ng tulog kahit wala akong unan. Sanay naman akong mababa ang unan or kahit wala, basta makaderetso lang ako ng higa ok na ako, kumportable na ako doon. Nakabaluktot o nakaderetso, may unan o wala, nakaupo o nakahiga, kailangan na talaga iborlogz ito dahil mahaba haba pa ang adventures sa Ilocos.

I Quote You

Photo by Spectrious at Flickr.

Quotable Quotes?!
April, 2009


Ngayong nakaalis na ako sa past job ko sa CKC eh isisiwalat ko na lahat lahat. Oo, sasabihin ko na ang lahat ng mga nakalap kong kasabihan, kaisplukan, kachorvahan, at mga walang katuturang words of wisdom kuno sa mga officemates ko. Collection ito ng mga ilang quotes na naging uso noong naroon pa ako. Magbibigay din ako ng etymology, definition, at examples kung pano mo ito maiaapply sa iyong pang araw araw na pamumuhay.

Hindi ko na isinama ang mga sumikat na tawagan. Sa mga gels sa department namin eh kumalat yung 'friend', at sa guys naman 'tsong'. Dun naman sa mga nasa kabilang department ang tawagan nila ay 'bru'. Ang sweet lang nila noh?! Ang nakakatakot lang eh pati yung mga thundercatz eh napick-up yung 'friend' tuloy nakakarinding madinig yun sa kanila. Pati ang motto nila na synergy at hierarchy, na nakakarindi nang paulit ulit every meeting, eh di ko na sinama dito.


Pick-Up Six: Memorable Lines

Mga memorable isteytments na tumatak sa kaoopisan noong nakaraang season. Sa sobrang kabangagan eh kung anu ano na lang tae taeng konsepto ang napipickup ng mga tao. Please bear with us.


1. "I will never, EVER..."

Sagot ni Jhen nung tinatanong sya kung pwede sya magstay-in sa office para tapusin yung reports, biglang litanya sya nyan, "I will never, EVER sleep here!" Talbog si Kuya Germs sa Walaaaaaaaang Tulugan! Take note: kelangan high pitch ka pag sinasabi yung 'EVER' at pwedeng samahan ng dabog. Yung last word eh pwedeng palitan ng isang bagay na ayaw na ayaw mo gawin ever sa tanang buhay mo. For example ayomo lumulublob sa tubig baha kahit yun na lang ang magsasalba sa buhay mo sa parating na tsunami eh go make talak ka na ng, "I will never, EVER make lusong to the baha eeeeehhh!" Make sure may naipong pakape sa mga bisita, at wag kalimutan ang pagpili ng kahoy o metal.


2. "Do whatever you like!"

Another litanya ni Jhen nung panahong walang naniniwala sa kanya sa procedures na dapat gawin sa filing ng reports, as it turns out eh tama kami. Kelangan may halong bitchiness sa tone nyan, rising ang intonation, at with matching irap para winning moment mo na to. Mag-ingat lang sa madidilim na lugar at baka kinabukasan nasa dyaryo ka na kasama ng mga tinapa.


3. "I cannot words."

Nosebleed moment ni Lei ng nahaggard sa pagprepare ng report. Kape lang ang katapat nito, pwede rin lumaklak ng energy drink. Wag lang masyado pagsabay sabayin baka isama ka rin sa pakape. Gamitin lang ito in case of emergency, parang break the glass lang ang drama. Parang lifeline ang use kasi nito, call a friend sya akswali. Iwasang ulit ulitin at baka markadong tonta ka na forever and ever.


4. "Don't joke joke me!"

Sagot ni Roy ng biglang niloloko sya eh may malaking problema pala syang sangkot dun sa client nya. Kaya ayun kahit simpleng joke lang sineryoso. Samahan ng pandidilat ng mata. Wag gawin sa harap ng mga lasing baka magripuhan ka na lang ng walang sabi sabi. Bagay na bagay sa mga walang sense of humor or sa mga slow pumick up ng jokes.


5. "Sekreeeehhht!"

Nakakainis na sagot ng team nila Fitz kapag tinatanong. Haluan mo pa nang provincial accent para may dagdag inis points. Kailangang disiplinado sa pagsagot, or rather sa pag-iwas pala ng sagot. Hindi effective sa mga chismosa dahil di mo na kailangan tanungin, sila na mismo ang magsisiwalat ng secret, oo pramiss!


6. "Wala syang alam!"

Nagsimula sa meeting nung sabihin ng boss ko na walang alam si Donnie, well siguro she meant well na wala pang masyadong alam si Donnie sa background nung client. Pero kahit anong sugarcoating eh masakit yun na parang biglang mo na lang tinapakan at niyurakan, at hinamak ang buong pagkatao at kaalaman nya. Inevolve na lang namin to para gawing running joke sa group namin. Pwede syang gamitin pag may dramang ipinagtatanggol mo ang isang tao, parang star witness ang dating mo non. Kelangan may-I-luha-to-the-side para mas kapanipaniwala. Pwede ring sabihin pag feel mo boblacks ang tinuturo mo. Samahan ito ng taray effect at pagduduro sa fezz para ipamukha na pang Row 4 lang ang beauty nya.