Air Male

Photo by bitzi at Flickr

Papi Chulo 5th Avenue: Air Male
July 6, 2009



Pierre: Hay ang kehtagal nawala sa ere ng Show Time natin ha!

Chester: Hello hello sa ating mga televiewers from around the barangay. Infernezz namiss ko yung mga advice column natin.

Pierre: Akswali isa lang inadvice-an natin... survivor na sya ngayon. Sayang at di natin sya guest ngayon para magtesti naman sa ating kabutihang ginawa sa kanya.

Chester: Gagah ka! Eh baka pagmumurahin lang tayo non.

Pierre: Ayy wag naman. I'm afraid really!

Chester: Tumigil ka na nga jan, sakit mo sa bangs.

Pierre: Well ano ba meron tayo today?

Chester: Meron tayong letter sender.

Pierre: Talaga meron pa non?

Chester: Oo naman. Check mo muna kung may Anthrax go!

Pierre: Lech! Ang cheap naman letter talaga ha! Meron naman e-mail o kaya text message. Hay naku sana nagtelegrama pa sya!

Chester: Actually nasaraduhan lang daw yata sya ng LBC. Cheh! Wag ka na magulo jan. Eto ang liham ng ating letter sender:


Papi Chulo,

Hello, just wanna ask something, mind me? My bestfriend called me up around 2am and was crying, asking me these questions:

"Would you still continue a relationship with someone who cheats? Yet, would say he just did that out of boredom... someone who would reason out he was just flirting but still loves you. Sometimes, he would say I'm stupid, dumb and the like whenever he tries to point out something and I just cant get it, he can bear not to call or text whenever he feels like doing so, he can tell straight to my face that he doesn't wanna see me, just because he's mad. Someone who's too bossy, someone who's pride is bigger than his shadow, someone who doesn't usually say sorry, someone who would argue you with his bent ideas, someone who would initiate a break up when we fight (and that always keeps me askin' myself if he just did that out of anger or if the idea of breaking up was with him long before). Someone who hurts you yet you can't do something because of the fact that you love him so much and you can't leave him just like that after spending one year and two months with him.

I really wana give up but the idea of breaking up hurts like hell. How much more if its not an idea anymore? Would I survive? Yes I had lived all those years without him, but the fact that he came and became a part of me is a different story. Sometimes you really can feel he loves you and sometimes you can't. Help me please."


xoxo
casanova

~0~

Chester: Telenovela ito ha! Infernezz inaantay ko talaga magsalita si Ateh Charo pero absent sya yata or nagnonose bleed pa. Oh help daw!

Pierre: Oo na! Hmm... remember everything during the relationship. If its worth giving a chance, then go. Help your friend. He's just going through some rough patch. That's going to be an easy yet difficult decision. Malabo pero you know what I mean.

Chester: Eh nag-uumenglish ka pa kasi eh.

Pierre: Kasi for me, once he cheats, its goodbye.

Chester: Ang masasabi ko lang, sometimes mahirap iwanan ang isang bagay na nakasanayan kahit nakakasama na ito sa atin.

Pierre: Well, casanova, let me put it this way: that sounds like a sure fire of a recipe for a disastrous relationship! I don't know about your friend, but when someone does at least one of the things described above to me well, I bolt out at once and get the hell out of that situation!

I may love deeply but I am not a martyr for one. Learn to love yourself first before you get to love someone. And keep that self respect first and foremost. Why lengthen the agony and give that two-timer guy the best of his life. No way!

Every man should learn how to survive and survive we will after every heartache we go through! Cry a little or cry a lot. But don't dwell on your agony too long. Life has so many things to offer. Live it! Savour it!

Chester: And another one! Pinapagnose bleed nyo akong dalawa mga leche kayo! Heniweyz, gusto ko bigyan ng award yang friend mo ha! Isang trophy para sa Shushunga Awards Night yah know. Anobeh! Kung nasasaktan ka na eh di gumora ka na. Ano pang use magstay sa relasyon kung walang pakiramdam yang partner mo? Baka mahawaan ka lang ng pagkamanhid. Hindi mo na alam na natapilok, nasaksak, o nabundol ka na ng trak. Time to wake up! Huuuyyy gising na! Go! Move on!

Pierre: Tumbling ako sa yo, friend! Nasinghot ko tuloy ang nosebleed ko. Pero tama ka! MOVE ON!

Chester: Pero minsan merong mga bagay na nakakasakit sa atin na gusto mo pa rin manatili yah know. Ito yung mga bagay na nagpapaalala sayo, "ayyy marunong pala ako makaramdam. marunong pa pala ako magmahal. kahit masakit titiisin ko." Una unahan lang yan ng tiisan factor. Kung matitiis mo syang antayin eh di go. Kung tiniis mo na't lahat at wa pa rin sya care bear sayo eh di go umalis ka na jan dali! At baka masampal kita ng bongga.

Pierre: Nakakaloka ang mga binitiwang salita! Meganoooooon?! Bakit nga naman hahayaang magpakasaya nitong cheater BF na ito habang nagdurusa ka naman? Think about it!

Chester: At bakit kasi nakikipagsabayan ka pa sa pag-uum-emote ni casanova? Feelingera ka rin eh!

Pierre: Baka gusto mo magfly-laloo ka na dito via Air mail kanina ka pa ha bwiset ka!

Chester: Ang ganda mo ngayon friend! Anong ginawa mo sa skin mo, its glowing!

Pierre: I know right!

Nakikiramay Po

June 21, 2009


Burol ng dad ni Joyce kaya napagkasunduan namin na umattend sa libing. Gabi ng sabado pa lang text textan galore na kami kung san ba magkikita kita. Ang best way na alam ko eh sa Buendia. Ok na sana, kaso lang biglang change of plans ang mga lola at sabi ba naman na sa Cubao na lang daw. Megajiritation pa ako kasi bigla ba namang may-I-text-you ng "di sa MRT ha, LRT to yah know wag ka nga lozer jan! I PWN U! UR 0L SUXXORZ!!!" So sinagot ko lang ng Whateverr! Pikun pikunan din ata ang drama nila, buti na lang at nag-give way ako para lang matuloy ang outing na to.

So kinabukasan may pamiscol miscol pang nalalaman ang Lei, kala ko naman so aga. Nagprepare pa naman ako ng sorry speech kasi late ako ng 20mins. Ang kinalabasan, 2nd placer ako sa pit stop. Si Ace na wala pang tulog, si Ace na walang malay ang nangunguna at take note wala pa syang borlogz ever. Third place ang Dex, na ang name na ngayon sa work daw nya ang Dax kasi yun ang pronunciation ng Pakistani nyang boss. Habang pinagpipilitan nilang "ducks" ang naiisip nila don eh ako naman naiimagine ko ang word na daks yah know, di ko na ieexplain yan. Heniweyz, ang Lei eh mag-aalas siete na dumating. Since wala pa si Garah tinawagan na nila, ayun kakagising pa lang ng tour guide namin. Natapos na ang breakfast namin sa Jabee't lahat eh wala pa rin, lumagpas pa daw ng station kasi naman nag-iemote pa sa buhok nya.

Malayu layo rin pala from Farmer's to Alps Bus Station, mga 29.87 na tumbling din yun. Sa bus naman eh super tulog na sana ako pero di ko rin nagawa. Nagsolo ako sa kabilang side kaya akala nila nag-uumemote ako. Mejo natorete nga kami ng byahe namin kasi ba naman ang alam namin eh sa Batangas ang pupuntahan, pero sabi sa text eh sa Bulacan daw, magkalayo kaya sila ng mundo. Later narealize namin barangay pala yung Bulacan sa Mabini, Batangas. Megakorekted by kami nung konduktor na stress is on the second syllable. Pagbaba ng bus, nagjeep at nagtrike pa kami. Gilid pala ng dagat ang place nila Joyce, gusto ko talaga lumublob ng tubig, eh sobrang init pa kaya ng panahon.

Sumilip lang kami sandali sa coffin. (coffin? arte!) Nauna na kami sa simbahan para magwish, magpray prayan at magpicture-an. Nang dumating yung mga dedz eh to the tune of To Where You Are ni koyang Josh Groban at Natutulog ba ang Diyos ni manong Gary V ang drama. Bale dalawa yung dedz kaya side by side sila. At least tipid sa laway si Father kasi isang mass lang ang ginawa nya, di pa sya nahaggard sa throwness ng Agua Bendita.

After ng mass eh sugod na kami sa libingan. Pataas pala sa isang burol ang libingan, mejo matarik pero keri naman lakarin. Ewan ko ba sa kaeng-engan ni Garah at pinara nya yung isang trike drayber na lasing at nakiangkas naman kami. Agaw eksena talaga kami sa pagharurot ng trike, imagine naglulungkut lungkutan ang lahat tapos mega ugong ang bike ni manong. Kakahiya pero kinaya naman namin humarap ng taas noo. PAK!

Akala ko yung next stop namin eh dun na sa mausoleum nila, yun pala parang pinahinga muna at pinagmeryenda yung mga tao. After nun eh go na sa kabilang side pa para sa libingan proper. Akswali ambilis lang, di nga kami nakaposing man lang sa harap ng kabaong.

Bago pa umuwi eh nagmeryenda sa Barjer Mashin mashinan, at kontrabida talaga ang masungit na tindera. Nakiposing sa town plaza habang nagpapalakpakan ang taong bayan. Gumora sa SM Batangas para lumamon at magshopping shoppingan, umuwi at natulog ng late. Ganito pala makiramay. Sa uulitin ha!

Bitch Lessons

Photo of The Heiress' Tinkerbell by alabang at Flickr

June 14, 2009


Sa pagbulusok ng panahon ng telenovela at mga teleserye ay malaki ang naging epekto nito sa pang araw araw na kabuhayan ng sambayanang Pilipino. Dumami na infernezz ang mga maldita, laitera, at dautera, kasama na rin ang mga estafadora at chismosa. Pinagdusa si Mara ni Clara. Pinadapa sa putik ni Angelica si Marimar. Si Arielle may Ursula. Si Janggeum may Lady Choi. At si Susan Boyle may Simon Cowell.

Sa haba ng listahan eh ito lang naalala ko, from the top of my mind: Bella Flores, Celia Rodriguez, Chandra Romero, Princess Punzalan, at Zeny Zabala. Lahat sila mga bitchessa, kahit sa acting actingan lang naman. Pati sa lokal na palengke dito sa amin may sikat na sikat na mga bitchessa, ang SCQ and Company na sila Santina, Camilla, at Queena pero sa ibang araw ko na lang sila ikekwento noh. At alam nyo ba ang sikreto nilang lahat? Umiinom sila ng isang bote ng Datu Puti para magmukha-sim! Oh kaya nyo yon?!

Well, kung di nyo kaya yan, why not try itong alternative way para maachieve ito in seven days. Di ko orig ito at kelangan ko i-thank ang sponsor kong si Miss Jackie aka bndrdandat ng FSR thread sa PG4M forums. Kung wala ka, wala ito dito kaya kinuha ko na bruha ka! hahah. Nagpapraktis lang po. In english ito kaya ihanda na ang sarili sa nose-bleeding section. Ok here we go.


Pick-up Six: Bitch Lessons


1. Bitches must have a lot of money.
It doesn’t matter how you came into it: inheritance, business, profession, marriage or divorce. The important thing is you are swimming in cash. In other words, you have to be filthy rich. Otherwise, you are not a Bitch. Just white trash. Or some other kind of trash.

2. The Chic don’t Sweat.
Bitches are extremely chic, ergo, they don’t sweat. Literally and figuratively. Bitches don’t sweat the small stuff (what to wear... Bitches can wear Mink in the Sahara.) as well as the big deals (what TV shows to star in after a 1-year stint in prison... just ask Martha)

3. The Vain don’t Complain.
Bitches are also proud to be vain. Everything has to be perfect. Even the coffee, or especially the coffee. So when they don’t get their way, Bitches don’t complain. Whining is for losers, right Ms. California? Bitches take action. They call their lawyers and sue.

4. Bitches are Fashion Don’ts.
It is more interesting to be in the Worst Dressed List than in the Best Dressed List. Bitches are very independent minded and do not follow trends. They are ahead of their time and will usually act on a whim. In their fashion choices, Bitches always stick out in a crowd, never, ever blending in the background. True Bitches never aspire to be in the Fashion Dos, rather they tend to end up in the Fashion Dont’s. And the hell they care.

5. Create Notoriety.
Bitches savor shocking other people. Close off Bloomingdales to the general public and have a private shopping spree if you are the First Lady of a Third World country, but not if you are the First Lady of the US of A, doing so is simply bad taste. Marry a construction worker after rehab if you are the Queen of Hollywood, but not if you are the Queen of the Night. Besides, Queens of the Night don’t go to rehab, they just overdose. Star in a sex video giving someone else’s boyfriend head if you are an heiress, but not if you are a sexy starlet or a Brazillian model. The public might think it was in your job description to begin with. Get extra points if you humiliate your family in the process.

6. Bitches are never wrong.
Bitches never apologize for their mistakes and indiscretions. Not to the party or parties involved or to the general public. They believe that they are always right and others should see it their way, or else, they’ll scratch out your eyes and leave you blind.

Remember, being a bitch means “never ever having to say you’re sorry.”

JumajaiHo

June 11, 2009


Ewan ko nga ba anong tinira ko at napapayag ako ni Irene sumama sa concert ng Pussycat Dolls. So sila na ang pinabili ko ng ticket. Ok na sana kami sa Bronze na worth P 300 pag may binili kang Clear shampoo. Eh malay ko bang they want more than that, kaya nung may promo pala na for every 5 clear shampoo bottle eh may free Silver ticket, nagsipagbilihan naman sila. Go kung go! Halos 1k din ang nagastos ko sa concert na to ha! Di ko pa nakuha yung supply ko ng clear kay Irene pero I'm sure magmumukhang namakyaw ako sa Makro ng shampoo.

So nung araw na yun, tumaas talaga ang dugo ko kasi ba naman di kami magkaalaman kung sang side ba kami magkikita. As in mga ilang minutes na lang mag-iistart na! Kakatense talaga! Muntik ako magwalkout. Heniweys nung magstart na, ang opening number eh sa Filipino Allstars yata. Ok ok lang naman, pero PCD talaga ang inaabangan ng mga tao yah know.

After nung opening act, nagspiel na ang mga MTV VJs to introduce the PCD. Kakatawa lang nung magblack yung screen akala nung mga tao eh start na. Sabi ni Alvin may naglilinis pa daw ng stage, grabe parang may matang pusa lang. Nakita pa daw nya yung naglalampaso sa sahig. At everytime titigil ang music, titili yung mga tao feeling nila magstart na talaga. Naulit sya ng 2 times pa, walang kasawaan sa tili ang mga tao.

Nung magstart na sya finally, may powerpoint presentation talaga sila sa background. Kulang ng isa ang mga pusa, sabi nila may back injury daw sa previous concert. Dapat jan, nag-a-Anlene sya! Sana itry nya lang minsan, please lang. Emotera ang Nicole, puro ballad ang tinitira! Pano naman ako sasayaw non kung gusto nya umemo lagi. Nabingi yung iba sa tinis ng boses ni Melody, pero I lurver her singing Hey Big Spender.

May moment na parang maggu-goodbye na sila. Sigawan talaga yung mga tao na Jai Ho ang kantahin. Feeling ko nga itataas na nila yung mga placards at megaphone once di kinanta yun eh. Sana nag-mp3 na lang tayo noh kung yung lang ang habol nila. Nung finally magplay ang "Jeyhow" eh parang di naman sumayaw yung mga tao, shortcut pa yung version at parang wala na sila energy kaya di sya actually victory noh.

Natapos yung show approximately one hour fifteen minutes lang since magstart ito. Ok naman kasi naperform nila lahat ng hit songs nila. May fireworks pa nga after ng show. Sana nga eh nagspell out sila ng Pussycat Dolls don, or kahit yung fezz ni Nicole ginawa sanang design sa pyrotechnics.

Labor Day

Photo by franci on Flickr

Mayo Uno
May, 2009


Napanood nyo ba yung Secret Garden na movie? Merong anime dati yun sa dos na ang title ay "Si Mary at ang Lihim na Hardin" oh dabah panalo sa haba ng title. Heniweys ewan ko ba bakit may episode don na pauso tong si Mary, kelangan daw gumising ka ng maaga sa unang araw ng Mayo para sa unang hamog kasi daw may kung anong kachorvahan daw, gaganda yata yung kutis or something like that. Effective naman yung mga sabon na binebenta sa market ngayon kaya wa na care mga tao sa pauso ni Mary, di sya bumenta. Pero sakin nung bata ako non bentang benta yon. Hanggang ngayon di pa rin ako nakakaranas ng unang hamog ng Mayo. Sad na ako.

~0~

Trunks ka jan?!
April 30, 2009


Inaya lang ako ni Warren sumama sa getaway nya with friends to Puerto Galera. Ang nakaset na date eh May 2. Nung gabi ng April 30 eh nagpasama ako kay Lei na bumili ng boardshorts pero dahil ang nabanggit ko eh trunks eh pinagtawanan kagad ako. Kainis. Heniweys, di ko naman alam na may sale non sa Mega. So lumarga kami kasama ang Fitz. Nakakainis lang at sobrang hirap sumakay ng bus, kumpulan ang katauhan sa Ayala. Kahit taxi eh mahirap makahagilap. Nilakad namin pabalik balik ang Paseo pero loss pa rin kami. Ang kina-endingan eh bus din kami, mga alas siete na siguro.

Pagdating sa mega eh parang bubuyog na namagnet sa bulaklak ang Lei at bigla na lang nawala sa chaos para mamili ng kadadamitan nya. So sugod kami ng Fitz sa mga formal formalan shirts. Ok na sana pero ang mga sizes eh pulos large yata. Si Lei ay natagpuan na lang ang katawan matapos ang isang oras at di pa rin papigil kakabili. Buti pa ang damit ng mga gels eh mas mura. Heniweys, nasamahan nya rin ako pumili ng shorts ko, after nya uli bumili ng 3 more dresses.

~0~

Ahsnew!
May 1, 2009

At dahil Mayo Uno eh walang pasok sa office. Fiesta din dito sa baranggay namin dahil patron namin si Saint Joseph the Worker. Umaga pa lang nagOL na kagad ako para magtingin ng ulat ng panahon. Nasa bansa kasi ang bagyong Dante kaya nagkatakutan kami baka nga lumubog pa kami sa ilalim ng dagat kung sakaling tumuloy pa kami. So tinext ko ang Diosa, na taga-Mindoro, at nagpaconfirm ng lagay ng panahon don. Sabi nya malakas daw ang ulan. Tinext ko ang Warren at ayon sa chismis na nakalap nya eh not safe daw. So niyaya na lang nya akong magWensha na lang, since natry na namin sa Pasay, go na daw kami ng Timog.

Ang promise ko eh darating ako ng alas diyes y media. Eh sa tagal ko maligo, kumain pa ako and everything, nalate na naman ako ng dating. Sa may GMA Kamuning Station kami nagkita at dun na kami kumuha ng taxi sa side ng GMA. Ang kinamalasan eh di rin alam ng manong driver kung san ang Wensha. Tanong sya ng tanong kung wellspa daw ba. Pati mga traysikel driver di rin alam. Buti na lang sa paglingon lingon ko eh nakita ko yung likod ng sign ng Wensha. Nasa backside pala kami, welcome to ahsneW.

Pagpasok dun palit kagad ng sinelas. Then go na sa lockers, na sobrang taas ng nakuha ko. Kelangan ko pa tumingkayad, nag-umeffort talaga ako, nakuha ko pa maghanger ng pants ko dun infernezz. Next stop ligo liguan na, kaso yung water eh sobrang init, di ko ang alam kung sinasabotahe ang shower ko or talagang sira na yun dati pa at wala lang nagrereklamo. Feel ko tuloy nalapnos ang balat ko, di ko talaga naenjoy magshower. Sa pool area naman eh now showing ang The Next Karate Kid starring Hilary Swank. Natatawa na nga lang ako pano naikonek ang pagbo-ball room dancing sa karate. Maya maya enter sa pool area ang isang Korean family, at kelangan talaga nila paggagamitin yung toothbrush habang paswim swim sa pool. Di ko na rin kinaya ang pagii-steam, sobrang init at mabigat sa dibdib, parang nag-eemo lang noh?

Then go na kami sa massage area. Again, male na naman pinili ni Warren. This time mas shunga shunga ako. Malay ko ba kung anong oil ang dapat ilagay. Basta kahit anong oil, ok na sakin. Sa bahay nga Minola gamit namin, nakakapitong luto pa di ba! WAIS!!! Nakapagpigil naman ako sa kiliti ko sa pusod this time kaya di ako namimilipit kakatawa. Yun nga lang di ko malaman ang proper blocking kasi kung anu anong twist na ginawa sakin ng masahista. At least di masyadong sensual ang massage ko this time.

After non go na kain sa common area ng dining. At sa wakas nakapag-order na kami ng shabu shabu. Remember last time mami lang kinain namin. Feeling ko nga kung anu ano na lang pinaghahalo namin dun sa shabu shabu: may carrots, tofu, sausage, squid balls, at sayote. Kulang lang talaga dito ng umami. Kumain lang kami sandali then jumuwetix na.

~0~

Happy Fiesta!
May 1, 2009


So pagbalik ko nga sa house eh boborlogz sana ako kasi I feel so fresh pa sa spa. Mga alas sais bigla akong nagising sa isang malakas na dagundong. Sa kanto namin pala eh may set-up na stage at nagsisipagtugtugan ang mga kabataang nalulong sa sunog na tsinelas. Grabeh magrak-rakan ba naman? Since di naman sila kasikatan eh puro cover songs ang pinagkakanta. Ampanget nga lang kasi di man lang makasunod ang general audience kasi may sari sariling mundo bawat amateur band. Dumating sa punto na kelangan nila maghila ng audience para kumanta to the tune of I Will Survive/Picha Pie mesh up chorvaness. Meron pa nga umeeksenang lolothunder na magballroom ballrooman habang tumutugtog sila. Imagine, Picha Pie binoballroom! Kung di ba naman bangag si lolo eh!

Mega ispeysyal guest ang Nexxus band. Sad nga lang di sila ganong sikat kasi ang hit single lang naman nila eh "I'll Never Go" na nacover ni Erik Santos dati. First nila ni-perform ang "Canon Rock" na based sa Pachelbel classic. Parang nagmamatalino na naman ako, pero sa game ko talaga nalaman ang info na yan. Most ng tinugtog nila eh 80s new wave. Ok naman at mejo mashoshonda na yung nasa crowd that time kaya enjoy ang mga lolaness. Ako naman eh alam ko yung mga songs pero di pa talaga ako thundercats noh! Alam ko lang talaga! Please lang maniwala kayo ha!


BELATED HAPPY FIESTA!!! SUPER BACKLOG AKO SA BLOG NA TO. SORRY NAMAN!!!

Eynjels en Deymowns

Photo by gingerfuhrer at Flickr

Balls Galore!
May 15, 2009

Balak sana namin manood ng Angels and Demons ni Lei sa Glorietta. So one week before ng grand launch eh mega-invite na kami sa buong kao-office-an. Si Joyce tumanggi kasi kasama daw nya ang kanyang friendships galore. Si Ace mukhang ayaw din, si Fitz nagdadrama na naman. Si Doni mukhang busy, ang mga gelays na sila Garah, Jen, at Ckryz eh busy sa pets nila. Si Dex naman may appointment sa gym yata. So ang kinabagsakan Tayong Dalawa ang drama.

Friday ng hapon, bago matapos ang araw nagkaraffle pa sa office. Ewan ko ba bakit ang nabunot ko eh toothpaste, conditioner at foot scrub. Parang may gusto lang ipahiwatig ha, nakakainis na! Heniweys mga alas sais na kami umalis ng office dahil may session pa sa fezzbook ang mga katauhan. Himala at sasama daw ang Dex.

So lakad lakad kami hanggang Landmark. Naghanap pa si Dex ng pwede nyang pagwithdraw-han. Naupo muna kami ni Lei sa isang sulok para mag-antay. Maya maya enter stage left si ateng mukhang hooker, complete with super mukap, skinny kung skinny jeans at high heels. Pabalik balik ang ate. Now cue naman ni kuyang foreynjer, enter stage left din sya at may-I-abot ng thousand bucks kay ateng. Panalo! Super surprised naman daw ang Lei at first time nya nakakita ng ganoong kalakalakan. Ako rin naman bago pa sa paningin ko yung ganun pero di naman ako super react.

At umakyat na nga kami sa fourth level yata, mahaba ang pila pero nakipila na rin kami. Paglingon namin sa monitor nakita namin na two seats available na lang dun sa isang cinema, at fully booked naman yung isa pa. Kahit pa hanggang last full show eh wala kaming pepwestuhan. Wish ko lang nagbaon ako ng antimatter nung time na yun. Antimatter?! Meganooon?! Yung ibang movies nga nasa 200-400 seats available eh. Eh ayoko naman manood ng ibang film. BFF na lang daw, ano pang mukhang ipapakita ko sa office pag nalaman nilang yun ang pinanood namin!

At dahil badtrip-badtripan kami eh lumamon na lang kami at nagwindowshopping. Si Lei eh nagtingin tingin ng swimwear. Gusto nya mag two-piece sana pero pashy effect pa, magblazer ka na lang kaya. Meron din sa shop na malong, eh goodluck naman magswimming non, parang may kumot ka lang. After non, tambling kami sa tindahan ng havaianas. At dahil fan ako ng Spartan eh walang effect sakin ang pamimili ng sinelas, habang ang Lei eh nakakita na ng gusto nya in Black ang Silver lining. Eh wala sa size nya, suggestment ni ateng saleslady na kung gusto daw ba nya yung gray daw. Meron naman daw darating the next day yun nga lang di nya ka-sure-an kung merong size ni Lei. Tapos nung ako kami na ang magtitingin ng bibilhin, tama ba naman isuggest ang trunks?! Huuuuwhaaaaatt?! Baka magrally ang mga tao sa beach!

Bumalik kami ng around 9 para tingnan ang lagay ng cinema, mas malala na yata. Naglaro na lang kami sa Time Zone. Nagbike, basketball, at pati dance revo ay pinagtripan nila Lei at Dex. Yung finale namin eh maglaro ng GoGo Ball, yung galit namin sa mga tao eh binuhos namin sa paghagis ng balls sa screen. Buti na lang di masyadong malakas at ayaw naman naming magfine.

~0~

Photo courtesy of Sony Pictures

Thez ez Rili ez et!
May 17, 2009


Mega-mizcol ang Warren at iniimbitahan ako manood ng sine. Buti na lang hindi BFF ang nasa list nya. So sugod ako ng Trinoma. At dahil di ko naabutan ang four o' clock deadline nya eh nag alas sais na showing na lang kami.

At dahil wala pang wastong tulog at kain si Warren eh naisipan nyang magTeriyaki Boy muna kami. K lang naman kasi libre to at di ko pa naeexperience to. Wish ko kasi matry lahat ng Jap resto, turu-turo, at karinderya in town. Suki na kami ni Robb sa Sushi-ya. Si Elvin naman fevoritz ang RaiRaiken with the Ramen and everything. Sa Lonerz ko unang natry ang Tokyo Tokyo sa may PS na di ko nagustuhan ang mala-NFA rice nila, pero nakabawi naman yon nung next day eh magpunta kami sa branch non sa Greenbelt na this time eh sticky rice na talaga. Bale Karate Kid na lang ang di ko pa natry na recommended lang sakin ni Clarisse. Heniweyz, bad trip ang Warren dahil ditched sya ng friendship nyang Lulu. Nag-effort pa talaga syang sunduin ang Lulu sa Glorietta nang biglang maglitanya daw ito na, "Bakit nandito ka ha?! Di ba sabi ko mamaya! I said mamaya!!!" Well di naman harsh pero parang ganun na rin, makatlong beses na kaya syang nainjan noh! May puso ka ba, Lulu Tiburcio?! Meron ba? Meron?! At dahil jan, nalibre ako ng shake teriyaki at sushi!

Before six umakyat na kami sa cinema. Maluwang sya compared sa Glorietta. Sa isang dulo may magjowang tibo, di ko sana mapapansin kung di nakapasok yung kamay nung isang ateh sa bra at panty nung isa. Mejo mahaba ang startup namin kaya maraming trailers akong nakita muna. Then dim lights na at roll vtr.

At dahil ayoko mang-ispoil, di ako magko-comment sa movie dahil di ito review. Nagtataka lang ako dun sa katabi ko dahil wala pang 30 minutes sa film eh naghihilik na sya. Siguro pagod lang sya. Ok naman yung film. Comment lang namin dun sa antimatter eh para syang fireworks lang na naging Aurora Borealis, at may mga kwitis kwitis talaga sa gilid. Wish lang din namin na sa ending eh bago ipresent yung dapat ipresent sa taong madla yah know, eh kakanta si Charice ng Ave Maria. May plugging itu!

Sa hinaba haba ng kinwento ko dito sa blog na to eh walang kakonek konek pala ang pagsasabihin ko sa Angels and Demons noh?!

Angel Locsin: Marian Rivera a good choice for ‘Darna’

Posted by Lyka from PG4M threads

Popular actress Angel Locsin said Tuesday that Marian Rivera is a “good choice” as popular TV and movie heroine “Darna,” a role she herself once played when she was still with GMA-7 Network.

Locsin, in an email interview, said she is not concerned about comparisons between her and Rivera’s portrayal of the Mars Ravelo character, saying she is secure and happy with her own career.

The actress is the female lead of ABS-CBN’s remake of the Korean soap opera “Only You,” opposite actors Sam Milby and Diether Ocampo.
`
She did caution Rivera to make sure that her underarms will be in their best condition once she dons the sexy costume.

“I suggest she use Rexona. And she should undergo laser treatment by Facial Care Center. Hihihi!” Locsin said.

Locsin’s email to Good Times Manila is reproduced in full below:

“There is no problem naman po with her playing Darna. SHE’S a good actress and a good choice for Darna. So there’s NOTHING wrong with it po. BUT I suggest she use Rexona. And she should undergo A laser treatment by Facial Care Center. Hihihi! There’s no problem naman po if you’re the first or SECOND or third choice for a role, basta you perform it well. Hindi naman po mahalaga kung mag-RATE ba o hindi ang series, as long as you do your best po and you’re secure with your career. We’re all TRYING HARD our best po to be good actors. Kaya wala po talagang makapagsasabi na Marian Rivera is just a COPYCAT. Thank you po.”

Reached for comment, Rivera replied, via a text message:

“leche sya! maputi pa ang singit ko sa kili-kili nya! at anong copycat copycat, e sya nga ang mukhang pusang gala. tarantado kang reporter ka, wag mo nga akong istorbohin sa text.”

Excursion

Outing!
April 19, 2009



Photo ni Yotsuba by Dreaming Magpie sa Flickr



One time, sumakay kami ng taxi papuntang Ayala lang. Eh hindi masyado kabisado nung kasama ko yung building so sinabi na lang namin sa driver. Nung maalala nya, nakalagpas na kami sa unloading area. Mega-talak talak ever ang driver na baka sya daw ang mapahamak dahil sya daw huhulihin, kawawa naman daw ang pamilya nya, hindi pa bayad ang kanilang upa sa bahay, wala silang pang-ulam sa linggo, at may sakit daw yung lola ng tita ng ninang ng bunso nya. Feeling yata nya nasa Wowowee sya at bibigyan ko sya ng Pangkabuhayan Showcase. So para hindi na maging malaking issue eh sinabi namin na iikot na lang yung taxi para bumalik sa Ayala. Akalain mo ba naman na iikot nya sa delaCosta, to Makati Ave, to Paseo, and back to Ayala. Wow fieldtrip ito! Ok sana kung may baon akong chicha at hindi jologz to the max yung pinapakinggan radio station. Hayz!

~0~

Naalala ko nung elementary days ko eh isa sa mga inaabangang extra curricular activity, na akswali eh compulsary talaga ito, ay ang excursion. May ilang alias din ito, also known as field trip, or Outing. Yeiz, outing nga! Naexcite ka ba o kinabahan? Outing din ang isa sa mga hobbies ng classmate ko na inilalagay sa slumbook. Yah know yung PEDROS?! Playing, Eating, Dancing, Reading, Outing, at Singing. Kelan pa naging hobby ang outing?! Ano yun everyday eh pumupunta sila ng Fort Santiago, Nayong Pilipino, Luneta at Bahay ni Rizal, Aguinaldo at Kris Aguino?! Meganooon?! Sosyal lang di ba?

Ikaw? Ako? Tayo? Kelan ang grand launching natin? Kelan ang press release? Kelan ang outing?

~0~

Kung si Sir Elton John ay nag-skyline pidgeon fly at iniwan si Olivia Newton na hopelessly devoted. Hindi ko malaman anong sumanib jan sa Elizabeth na yan pano sya ginawang Sir eh Dame sya noh! Dame! Sana tinawag na lang syang MamSir ala fastfood lang para safe dabah.

Kung si George Michael ay nagwake up before he go-go, azz in go outside na ang beki. Sawa na siguro gumawa ng mga milagro sa mga public toilets.

Kung si Rustom Padilla ay nagspread your wings ang prepared to fly, for he has become a Maripoza, azz in transform kung transform. Tinalbugan ang sequence ng Sailormoon, from Mista naging Miss Taruzh! Parurusahan kayo sa ngalang BB Gandanghari! Go lang!

Gusto nyo sumama? Sakay na! Taraletz!

Itsapwera

Pag-iisa
April 10, 2009



isinulat ni Hannah Roque para sa MFA, Byernes Santo 2009

photo by David Nicolai at Flickr




Nakaranas na ba kayo na parang walang pumapasin sa inyo? Yung parang kahit anong gawin nyong tama sa tingin ng taong mahal mo eh mali pa rin? Sa tingin ng taong pinagmamalasakitan mo eh wala paring kwenta? Yung kahit ang gusto mo lang naman eh lambingin siya, lapitan at alagaan? Na katulad nung iba na kapag lalapit ka eh yayakapin ka. Hindi yung parang nandidiri sayong hindi mo malaman. Ganun nga siguro kapag ikaw lang ang nagmamahal. Yung walang ibang nakakaintindi sayo kundi sarili mo lang. Well heto ang kuwento ng isang nilalang na nakakaranas ng ganoong kalungkutan...

"Mahigit isang taon na tayong nagsasama sa iisang bubong pero kahit kailan hindi ko man lang naramdaman na minahal mo ako. Bakit? Ano ba ang mali sa akin? Kapag breakfast, lunch, at dinner nauuna kang kumain... ako tira-tira lang. Parang ayaw mo pa nga eh. Lumapit lang ako sa lamesa nadilat na ang mata mo, sumisigaw ka na. At kapag pupulot lang ako ng pagkain mo tinataob mo na ang plato. Ayaw mo nang kumain. Bakit ganun? Nung una naman ok ka ah. Hindi ka man malambing, hindi mo naman ako kinasusuklaman. Ganun na ba talaga kapag nasasanay ka na? Nagbabago ang ugali? Sa pagtulog kailangan pa kitang intayin na maging mahimbing bago kita malapitan at mahawakan, at syempre mahagkan. Pero kapag naalimpungatan ka bigwas at mura ang nararanasan ko sayo. Alam ko naman na wala akong naitutulong sayo. Wala akong trabaho. Iniwan na nga ako ng pamilya ko ng pinili kita. Hindi ako nakakatulong sa gawaing bahay sapagkat sa amin hindi naman din ako kumikilos. At yun pa, ni ayaw mong pahawak sa akin ang gamit mo. Kahit naman siguro pagtiklop makakya ko. Kahit medyo mabibigat ang damit mo kakayanin ko kaso ayaw mo. Feeling ko tuloy meron akong nakapanghahawang sakit kaya ayaw mo akong lapitan. Kung hindi lang kita mahal iniwan na kita dahil lagi mo naman akong pinagtatabuyan eh. Pero sayang din kasi ang pinagsamahan natin tsaka anong sasabihin ng pamilya ko? Sesermunan nila ako na tama sila at hindi ako nakikinig.

Pero siguro nga lahat ng pagdurusa may katapusan. Lahat ng pagtititiis eh may hangganan. Kahit na ayaw kitang iwan mapipilitan akong gawin. Kasi pati ang sarili kong buhay eh nanganganib na. Nung bigla mo akong nahuli na pumasok sa kuwarto at nagulat ka, nagdala ka ng isang pamalo. Bakal yun, bakal! Hinabol mo ako. Iyak ako ng iyak nun. Humihingi ako ng tulong sa kapitbahay pero hindi nila ako pinansin. Buti na lang nakatago ako. Siguro napagod ka din kaya binaba mo na ang pamalong bakal. Ilang minuto inantay kong kumalma ka. Pumasok na ako sa iyong silid para sa huling pagkakataon masilayan kita at makapagpaalam na. 'Paalam na,' yan ang huli kong nabanggit bago ako umalis sa bahay mo. Kung naiintindhan mo lang sana ako na hindi ko naman gusto na magalit ka sa akin eh. Sa ganito lang talaga ako pinanganak. Marunong din naman akong magmahal ah??? Kahit na magkaiba tayo, kasalanan ko bang maging isang IPIS?! Kahit na ang ipis may puso't damdamin din!"

Lucky Strike?!

Signos
April 8, 2009


photo by Adrian Energy at Flickr


Miyerkules ng gabi bago kami umalis ni Diosa sa client eh nagliligpit ligpitan na kami kasi megaparamdam na yung mga tao dun na overtime na daw kami. Megakatok ng sapatos at lapis na parang biglang nagflashback sa aking alaala yung unang vid ni ate Britney. Tapos nagdance number kami ni Diosa sa may gym at nung aktong mag-iisplit na sya eh saka ako natauhan na nagde-daydream na naman ako. Pero feel ko lang talaga eh gusto nila akong i-hit me baby one more time sa katagalan namin sa owpis nila.

Maya maya nung aktong isinukbit ko na yung bag eh biglang may nahulog na kulay itim sa mesa. Pagtingin ko eh nagulat ako. Yun palang pendant ng Nazareno na nabili ko pa ng di sinasadya dahil sa pagpupumilit ni aling manang nung one time na napadpad ako sa Carriedo para kumuha ng NBI Clearance. Hindi ko kagad sinuot to nun kasi feel ko naloko ako ni aling manang. Pero heniweyz after a year eh ginamit ko syang lucky charm kumbaga, at suot ko na to eversince... until nga mangyari ang insidenteng ito.

Di naman talaga ako magpapanic masyado kung di lang din OA ang Diosa. Sabi ba naman eh naputol lang daw yun ng basta ng di man lang nadidikit dun sa bag. Ano kaya yun?! Miracle?! Mga gawa ng kampon ni Lucifer?! Grabacious ha! So ayun nga nakiride naman ako, pero slight eh kinilabutan din ako, slight lang talaga. Kesyo bad omen daw yun.

So ayun nung naglalakad kami pabalik sa office, talagang ingat na ingat kami tumawid at baka masagi kami ng bus, taxi, kotse, o padyak. Tingin ko nga parang ilag na ilag si Diosa sakin at baka madamay ko daw sa kamalasan. OA na ha!

Nasa aktong naglilitanya sya ng mga dos and donts ng biglang nagring ang phone ko. Wag ko daw sagutin at baka masnatch-an daw ako, tapos gilitan ako sa leeg at pagsasaksakin ng tatlumpung beses, cha-chop chopin ang katawan ko at ihahagis daw sa Pasig River. Josko, nag-aadik manood ng SOCO ang babaeng to, sobrang namurder naman ako. Ang worry ko naman eh baka pagsinagot ko yung phone may magsasabi sakin ng: "You'll die after seven days! I mean the dead skin cells just after seven days after using Ponds pinkish white chorvaness..."

So pinickup ko na yung tawag. At surprising sa lahat ng surprising eh may phone patch ako from Derek from Chino Roces (ang layo noh), mga labinlimang tambling lang sa kinatatayuan ko. So kinamusta ko lang naman sya at sabi nya malapit nga lang daw sya, dun sa pinapasukan nyang hotel yata. Inaantay daw nya dumating ang boylet nya kaya nagtatawag lang sya. Hindi daw sya nakakatext kasi busy masyado, ako rin naman kasi wala akong load, eh sino ba itetext ko noh?! Kinamusta nya yung mga friends namin sa threads na nawipeout nang lahat. Kahit na mejo namizz ko sya eh di naman ako makabati masyado kasi nga within hearing distance pa ang Diosa at baka ichismis pa ako sa barangay.

Natapos yung tawag after 3 minutes at 1 second, chineck ko talaga sa timer ng phone. Ok naman at naalala pa nya ako, at kahit sampung piso lang eh napagaksayahan nya ako ng sandali. *kilig mode* Syempre happy naman ako dun sa lablayp nya at totally move on na ko dun. Kung ako tatanungin sa lablayp eh happy naman akong single noh. Wala pa yung taong hinahanap ko. Choozy ba masyado?! Heniweyz at least dito pa rin me sa mga naghahanap ng aliw, tulad nung friend ko kakabreak lang nila kaya mega tambling muna ako para lang walang mag-emo masyado sa kanila noh. Buti na lang at ambilis din magmove on nitong dalawang to.

Nakauwi naman ako ng buong buo, walang galos o pasa, at pagkatapos ay nakatulog ng matiwasay. Pagkagising nagdasal dasalan ng thanks at binuhay nyo pa ako. Hindi ako umalis ng bahay ng buong Huwebes at Byernes Santo. Nag-aabang pa rin baka may mga bad things lurking yah know. Nung magsawa na ako eh inistop ko na kakaplay ng morbid scenes sa utak ko. Maayos pa naman ang takbo ng kautakan ko for now yah know.

Hindi naman pala ganun kamalas ang araw ko. Hindi mo naman pwede sisihing laging nag-iistrike ang swerte sayo kaya ganyan ang mga pangyayaring bumabalot sa buhay mo at kaya nagkakandaleche ka ngayon. Walang swerte at malas, tayo ang gumagawa ng sarili nating kapalaran, at sumusunod lang ang mundo sa ikot. Wala rin namang masama kung tumingin ka sa mga signs yah know, kung makakabuti ba ito sa pagpapasya natin kung san ang mas angkop na daan para sundan.